Red de noordkaper
Lees meerEen hoopvol seizoen voor noordkapers
Een hoopvol seizoen voor noordkapers
Door Kathleen Collins, Senior Marine Campaigns Manager bij IFAW
Het geboorteseizoen van noordkapers voor 2025-2026 duurt nog 10 weken lang, en toch hebben we al een mijlpaal bereikt die ik niet had verwacht op deze termijn te zien: er zijn 22 noordkaper-kalfjes waargenomen voor de zuidoostkust van de Verenigde Staten (VS). Dat is het hoogste aantal in 15 jaar! Het is zeldzaam om deze walvissoort te kunnen vieren, omdat noordkapers meestal meer te maken hebben met bedreigingen dan met overwinningen.
Er zijn naar schatting nog 380 noordkapers over in de wereld, waarvan slechts ongeveer 70 vrouwtjes die zich kunnen voortplanten. De komst van 22 kalfjes is dan ook heel belangrijk. Experts zeggen al jaren dat 20 kalveren per seizoen genoeg zouden moeten zijn om de populatie op het huidige niveau te houden. Het seizoen is nog niet helemaal voorbij, maar we gaan de goede kant op. De walvissen laten in elk geval zien dat ze hun steentje kunnen bijdragen.

Momenten die we moeten vieren
Deze jonge walvissen zijn meer dan een getal. De dieren staan symbool voor veerkracht en vastberadenheid, en zijn het resultaat van tientallen jaren natuurbehoud.
Een 10 jaar oude noordkaper (Catalogus #4610) werd voor zover bekend een van de jongste moeders. Dit is een hoopvol teken dat walvissen, wanneer bedreigingen worden verminderd, kunnen terugkeren naar een meer natuurlijk voortplantingsritme. Ervaren moeders zoals Magic (#1243) en Slalom (#1245) breidden met de komst van nog een kalf hun indrukwekkende moederlijke prestaties uit. Ze zijn duidelijke voorbeelden van wat decennialang overleven kan betekenen voor de diersoort.
We hebben ook gezien hoe gewone mensen deel uitmaken van dit verhaal. Recreatieve vaarders meldden een waarneming van Giza (#3020) en haar kalf voor de kust van South Carolina. Dit laat zien hoe belangrijk het voor de bescherming van walvissen is dat gewone burgers meldingen doen.
Een soort in beweging
Moeders en kalveren gebruiken de kustwateren langs de oostkust van de Verenigde Staten als kraamgebied, van Florida in het zuiden tot North Carolina ten midden van de kustlijn. Dat ze in zo'n uitgebreid gebied voorkomen, laat zien hoe groot het gebied is dat beschermd moet worden om ze een veilige start te geven.
Door de seizoensgebonden snelheidsbeperkingen langs de zuidoostkust van de VS moeten grote schepen langzamer varen, en kleinere boten worden sterk aangemoedigd om hetzelfde te doen. Met minstens 22 paren van moeders met kalfjes die vaak net onder het wateroppervlak zwemmen, kunnen lagere snelheden en extra oplettendheid van zeevaarders een groot verschil maken.
Tekenen van herstel
Na jaren van zorgwekkende trends is het goed om te zien dat meer moeders met kortere tussenpozen jongen krijgen. De laatste jaren was het normaal geworden dat er bijna tien jaar tussen de kalfjes zat, omdat deze walvissen het zwaar hebben door verstrikking in vistuig, aanvaringen door schepen, verplaatsing van prooidieren en geluidsoverlast.
Dit seizoen waren er een aantal moeders die binnen vijf jaar weer een jong kregen. Dat is een veelbelovende ontwikkeling, die we goed in de gaten zullen houden om te zien wat de oorzaak is.

Nu is het onze beurt
We weten wat deze soort in de weg staat. De grootste bedreigingen – aanvaringen door schepen en verstrikking in vistuig – zijn goed gedocumenteerd en kunnen worden voorkomen. Sinds 2017 bevinden noordkapers zich in wat NOAA een ongewone sterftegebeurtenis noemt. Meer dan 20% van de bekende populatie is in deze periode gedood of ernstig gewond geraakt.
In plaats van deze uitdagingen het goede nieuws te laten overstemmen, kunnen we ze gebruiken als motivatie om meer te doen. De walvissen overleven het tegen alle verwachtingen in. Dit seizoen bewijst dat ze kunnen gedijen als ze de kans krijgen.
De Marine Mammal Protection Act (MMPA) is sinds 1972 een belangrijke milieuwet. Deze wet beschermt alle zeezoogdieren in Amerikaanse wateren. Het is niet overdreven om te zeggen dat deze wet meer dan eens heeft bijgedragen aan het voorkomen van uitsterving en aan het herstel van populaties, waaronder die van noordkapers.
Amerikaanse wetgevers denken er nu over na om de MMPA te wijzigen, wat vijftig jaar vooruitgang ongedaan zou maken. Als dit doorgaat, wordt het lastiger om walvissen te beschermen tegen gevaren zoals verstrikking en aanvaringen. Het zou de bewijslast bij wetenschappers en natuurbeschermers leggen, waardoor de balans verschuift van voorzorg naar de prioriteiten van de industrie.
Een verzwakte MMPA zou het redden van walvissen moeilijker maken, juist nu ze ons laten zien dat ze klaar zijn om zich te herstellen.
Dat kunnen we niet laten gebeuren. Teken nu onze petitie om noordkapers te beschermen.
Het momentum vasthouden
Ondanks dit alles blijf ik hoopvol. Het aantal kalveren van dit seizoen laat zien wat er mogelijk is als we snel handelen, naar de wetenschap luisteren en samenwerken.
Natuurbehoud gaat bovendien niet alleen over beleid en wetenschap, maar ook over mensen. Het is de schipper die vaart mindert als er walvissen in de buurt zijn. De kreeftenvisser die walvisvriendelijk visgerei test. De strandganger die een waarneming meldt. De beleidsmaker die zich inzet voor wetenschappelijk onderbouwde beschermingsmaatregelen. De supporter die in actie komt, een petitie ondertekent en betrokken blijft, zelfs als het er somber uitziet.
Deze 22 jongen zijn meer dan een getal. Ze zijn een teken dat herstel nog steeds mogelijk is en dat deze soort met voldoende inzet een kans heeft om te overleven.
Laten we ervoor zorgen dat we volgend jaar om deze tijd nog meer hebben gedaan om die kans te benutten.
Gerelateerde content
Zonder jouw steun kunnen wij ons werk niet doen. Geef nu voor het verbeteren van de leefomstandigheden voor dieren.