Gered neushoornkalfje herstelt goed in India

Het team volgde een dijk om het kalf te bereiken. Onderweg zagen ze een volwassen tijgerin dezelfde route oversteken. Toen ze het kalf eindelijk konden onderzoeken, zagen ze dat het ernstig verzwakt was en meerdere oppervlakkige verwondingen had, waarschijnlijk veroorzaakt door doorns en begroeiing. Door uithongering had ze een lage bloedsuikerspiegel en was haar zuurstofsaturatie lager dan normaal.

Omdat er geen volwassen neushoorn in de buurt was, besloot het team haar naar het Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation (CWRC) te brengen. Dit centrum is een gezamenlijk initiatief van IFAW, Wildlife Trust of India (WTI) en het Assam Forest Department.

Het was 15 september 2026. Het jonge vrouwtje woog slechts 48 kilo.

Met zorg werken aan het herstel van een kalf 

Na bijna een maand in de opvang begonnen haar premolaren en kiezen door te komen en kauwde ze op grassprieten. Dat waren bemoedigende tekenen van haar ontwikkeling, al bleef het team haar onregelmatige stoelgang in de gaten houden.

Op 23 oktober woog het kalf 60 kilo: 12 kilo meer dan bij haar aankomst. Ze dronk regelmatig, had een gezonde eetlust en een sterke zuigreflex. Ook begon ze naast haar melkvoeding aan jonge blaadjes te knabbelen.

Ook haar groeiende zelfvertrouwen werd zichtbaar. Het kalf dat uitgeput en ondervoed was aangekomen, rende nu rond in haar verblijf, verkende haar omgeving en werd steeds actiever.

Elke fase van het herstel telt 

Voor de dierenartsen en verzorgers van CWRC zijn deze veranderingen belangrijke tekenen van vooruitgang. Toch is dit nog maar het begin van een veel langer rehabilitatietraject.

Jonge neushoorns blijven normaal gesproken jarenlang bij hun moeder. Ze leren zo hun omgeving kennen en ontwikkelen de vaardigheden die ze nodig hebben om te overleven. Als een kalf al op zo’n jonge leeftijd van haar moeder wordt gescheiden, zijn langdurige zorg en een zorgvuldige planning nodig om haar de best mogelijke kans te geven uiteindelijk terug te keren naar het wild.

Het team van CWRC heeft veel ervaring met dit werk. Sinds de oprichting in 2002 heeft het centrum meer dan 10.000 wilde dieren gered. Volgens cijfers uit 2026 is 64% met succes teruggekeerd naar het wild.

Onder die dieren zijn Indische neushoorns die later zelfstandig in beschermde leefgebieden zijn gaan leven. In januari 2026 werden twee geredde neushoorns, Chandra en Kanai, na jarenlange rehabilitatie bij CWRC overgebracht naar verblijven in Kaziranga National Park waar ze zich kunnen voorbereiden op hun vrijlating.

Hun verhaal laat zien wat langdurige zorg mogelijk kan maken, al verloopt het rehabilitatietraject voor ieder dier anders.

Voor dit nieuwste kalf zijn de eerste prioriteiten haar helpen groeien, haar gezondheid op peil houden en haar ontwikkeling ondersteunen. Of ze uiteindelijk kan worden vrijgelaten, hangt af van haar vooruitgang en haar vermogen om zelfstandig te leven.

De toekomst van dit dier maakt deel uit van een veel groter geheel 

De populatie Indische neushoorns is in India en Nepal dankzij tientallen jaren natuurbeschermingswerk aanzienlijk hersteld. Dat werk omvat onder meer het beschermen van leefgebieden, het bestrijden van stroperij en het betrekken van lokale gemeenschappen. Toch hangt hun toekomst nog altijd af van de bescherming van de dieren en leefgebieden waarvan deze populaties afhankelijk zijn.

Redding en opvang dragen daaraan bij. Ze geven kwetsbare dieren de kans om te overleven en, waar mogelijk, terug te keren naar hun natuurlijke leefomgeving.

Het belang van dit werk is te zien in Manas National Park, waar neushoorns ooit lokaal waren uitgestorven. Dankzij langdurige natuurbeschermingsinspanningen, waaronder de herintroductie van dieren die na hun opvang waren gerehabiliteerd, is daar opnieuw een wilde populatie ontstaan. Sommige neushoorns die via CWRC zijn uitgezet, hebben later zelf kalfjes gekregen en dragen zo bij aan de volgende generatie.

Voor het jonge vrouwtje dat nu wordt verzorgd, zijn volwassenheid en een mogelijke terugkeer naar het wild nog ver weg. Maar haar vooruitgang laat zien hoe natuurbescherming begint met concrete acties: van reageren op een melding over een dier in nood tot het bieden van gespecialiseerde zorg die nodig is voor haar herstel.

De mensen die hierbij betrokken zijn, spelen een onmisbare rol. Lokale gemeenschappen, boswachters, dierenartsen en dierenverzorgers dragen allemaal bij aan de bescherming van wilde dieren. Vaak werken ze daarbij jarenlang samen.

Het jonge neushoornvrouwtje wordt nog altijd nauwlettend verzorgd door het team van CWRC en wordt steeds sterker. Haar gewicht neemt toe, ze heeft meer eetlust en ze is actiever. Dat zijn bemoedigende ontwikkelingen voor een dier dat nog maar enkele weken geleden in zo’n slechte toestand aankwam.

Er ligt nog een lange weg voor haar, maar haar herstel laat nu al zien hoe belangrijk de juiste zorg voor één dier is. Elke neushoorn die uiteindelijk naar het wild kan terugkeren, kan bijdragen aan de gezondheid en toekomst van de populatie. Zo is de zorg voor één dier verbonden met het behoud van een hele soort.