Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation – India
Elk jaar komen dieren in Kaziranga National Park vast te zitten door zware overstromingen, en raken ze hun moeder of kudde kwijtDuli en Atsu leven eindelijk in het wild in de bossen van India
Duli en Atsu leven eindelijk in het wild in de bossen van India
Voor twee verweesde Aziatische zwarte beertjes was het een lange en voorzichte weg terug naar het wild, maar wel een vol hoop. Na maanden van revalidatie, geleidelijke vrijlating en zorgvuldige monitoring leven Duli en Atsu nu zelfstandig in de bossen van Noordoost-India, precies waar ze thuishoren.
Toen we Duli en Atsu voor het eerst zagen, waren het bange beertjes die dringend zorg nodig hadden. Ze werden gered en gerehabiliteerd door het Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation (CWRC), een gezamenlijk initiatief van IFAW en Wildlife Trust of India. Al snel veroverden de twee welpjes de harten van mensen over de hele wereld. Onze supporters hielpen zelfs mee met het kiezen van hun namen. Ze volgden hun ontwikkeling van kwetsbare welpjes tot nieuwsgierige jonge beren die de nodige vaardigheden leerden om op een dag op eigen kracht te overleven.
Hun verhaal heeft onlangs een mijlpaal bereikt.
Voorbereiden op het leven in het wild
In augustus 2025 werden Duli en Atsu overgebracht naar Dehing Patkai National Park in Assam, India, voor de volgende fase van hun rehabilitatieproces. Dit beschermde bos staat bekend om haar dichte regenwoud en buitengewone biodiversiteit. Het was de ideale omgeving voor de beren om zich aan te passen aan een leven zonder menselijke zorg.
Het team begeleidde ze daar zorgvuldig in hun vrijlatingsproces, met als doel de verweesde welpjes de best mogelijke overlevingskansen in het wild te geven. De beren raakten langzaam gewend aan hun natuurlijke leefgebied. Ze zijn uitgerust met radiohalsbanden zodat het team hun bewegingen en welzijn na de vrijlating kon volgen.
In het begin kwamen Duli en Atsu regelmatig terug naar hun tijdelijke verblijf voor extra eten en een veilige plek om uit te rusten. Deze geleidelijke overgang is een cruciaal onderdeel van een succesvolle rehabilitatie van beren. Geredde welpjes kunnen zo in hun eigen tempo zelfvertrouwen en onafhankelijkheid opbouwen.
Na verloop van tijd gebeurde er iets bijzonders: vanaf februari 2026 kwamen de twee helemaal niet meer terug. Duli en Atsu waren niet langer afhankelijk van menselijke hulp en hadden de overstap naar het wild volledig gemaakt.
Bewijs van een toekomst in het wild
Sinds hun vrijlating zijn speciale teams de beren in het boslandschap blijven volgen. De afgelopen maanden hebben wildcamera's bemoedigende beelden vastgelegd van beide beren die het goed doen in hun natuurlijke omgeving: ze bewegen zich vrij door het bos en gedragen zich precies zoals wilde beren horen te doen.
Voor de mensen die hebben geholpen bij het grootbrengen, verzorgen en beschermen van deze beren, zijn deze waarnemingen het ultieme doel van het rehabiliteren van wilde dieren: niet alleen dieren redden, maar ze ook de kans geven om hun plek in het wild terug te winnen.
Elke succesvolle vrijlating draagt bovendien bij aan de toekomst van de Aziatische zwarte beer op de lange termijn. Deze soort wordt namelijk in delen van Azië steeds meer bedreigd door verlies van leefgebied, mens-dier-conflicten en stroperij.
Een blijvende impact op de rehabilitatie van beren in India
Het verhaal van Duli en Atsu maakt deel uit van een veel grotere inspanning voor natuurbehoud die IFAW en WTI al meer dan twintig jaar in India leiden. In drie rehabilitatiecentra hebben toegewijde teams verweesde berenwelpjes gered, verzorgd en weer in het wild vrijgelaten:
- Centre for Bear Rehabilitation and Conservation (CBRC): 83 berenwelpjes opgevangen, 49 succesvol vrijgelaten
- Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation (CWRC): 6 berenwelpjes opgevangen, 2 succesvol vrijgelaten
- Mobile Veterinary Service (MVS), West-Assam: 16 berenwelpjes opgevangen, 9 succesvol vrijgelaten
Elke geredde welp vertegenwoordigt een enorm aantal uren aan veterinaire zorg, gedragsrehabilitatie, bescherming van het leefgebied, monitoring, en samenwerking met bosbeheer en lokale gemeenschappen. Ook al kan helaas niet elk gered dier terugkeren naar het wild, verhalen zoals die van Duli en Atsu laten zien wat er mogelijk is als mensen samenwerken om wilde dieren een tweede kans te geven.
Van redding tot veerkracht
Voor onze supporters die Duli en Atsu al vanaf het begin hebben gevolgd, is dit nieuwste hoofdstuk een herinnering dat rehabilitatie niet ophoudt bij de redding. Het kan maanden, soms jaren, geduld en expertise vergen om een verweesde beer weer in het wild vrij te laten.
Op dit moment, ergens diep in de bossen van Dehing Patkai, zijn twee jonge beren aan het klimmen, voedsel aan het zoeken, op ontdekkingstocht en bezig hun eigen leven vorm te geven. Dat is precies het resultaat waar iedereen vanaf het begin op hoopte.
Gerelateerde content
Zonder jouw steun kunnen wij ons werk niet doen. Geef nu voor het verbeteren van de leefomstandigheden voor dieren.