Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation – India
Elk jaar komen dieren in Kaziranga National Park vast te zitten door zware overstromingen, en raken ze hun moeder of kudde kwijtHet is makkelijk om het redden van wilde dieren te zien als een momentopname: de spannende race om een dier in nood te redden. Een redding gaat echter veel verder dan dat.
Het verhaal van Chandra en Kanai begon nadat het water was gezakt. Het ontvouwde zich langzaam, in rustige bossen, achter de poorten het Centre for Wildlife Rehabilitation and Conservation (CWRC). De twee neushoorns hebben zich daar de afgelopen jaren voorbereid op iets heel bijzonders: hun terugkeer naar het wild.
Kanai stapt uit de transportkist, in zijn nieuwe leefomgeving voor vrijlating. Foto: © Rishi Nandanan
Deze week zijn deze twee jonge Indische neushoorns naar de pre-releaseverblijven in Kaziranga National Park in Assam, India, verhuisd. Voor het eerst in hun leven leren ze hoe ze als wilde neushoorns moeten leven. Als alles goed gaat, zullen ze binnenkort vrij rondtrekken in de uitgestrekte graslanden en moerassen van het park. Ze maken dan deel uit van een populatie die een eeuw geleden bijna was uitgestorven en nu een opmerkelijke terugkeer beleeft.
Een moeilijk begin
In augustus 2020 werd neushoornkalfje Chandra helemaal alleen gevonden, waarschijnlijk gescheiden van zijn moeder tijdens overstromingen van de jaarlijkse moesson in Assam, India. Hij was nog maar een maand oud; te jong om alleen te overleven.
Gelukkig kon hij worden gered. Het team wilde hem graag herenigen met zijn moeder, maar er waren geen volwassen neushoorns in de buurt. Chandra werd naar het CWRC gebracht, een noodopvangcentrum voor wilde dieren dat is opgezet door het Assam Forest Department, Wildlife Trust of India en IFAW.
Chandra was vanaf het begin voorzichtig en terughoudend. Hij raakte gehecht aan slechts één verzorger, Hareshwar Das, wiens rustige aanwezigheid hem hielp om langzaam maar zeker vertrouwen te krijgen. Zelfs toen hij last had van een chronische maag-darmontsteking, liet Chandra zich rustig behandelen – iets wat je niet vaak ziet bij jonge neushoorns.
Een jaar later kwam er nog een kalfje bij.
Kanai werd precies een jaar later ook na overstromingen gered, op 2 augustus 2021. Het speelse en alerte neushoorntje werd vernoemd naar Lord Krishna, op de geboortedag van deze god. Waar Chandra na haar komst in de opvang erg terughoudend was, was Kanai juist heel uitbundig.
Tijdens de moessonregens gleed Kanai eens uit en belandde in een overstroomde beek in het verblijf. Hij had even moeite om zijn evenwicht te vinden, maar uiteindelijk zwom hij veilig naar de kant. Geschrokken rende hij meteen naar Chandra voor troost. Dit kwetsbare moment liet zien hoe sterk de band tussen de twee was.
Rehabilitatie voor de lange termijn
Deze kleine maar krachtige interacties tussen dieren onderling en dieren en verzorgers maken het langdurige rehabilitatieproces bij CWRC zo bijzonder. Het voorbereiden van een weesdier op het leven in het wild is namelijk meer dan alleen eten en onderdak geven. Het kost tijd, vertrouwen en het besef dat geen twee dieren hetzelfde zijn.
Die langetermijnvisie is essentieel, zegt dr. Rathin Barman, Directeur en Hoofd Strategie & Liaison (Noordoost-India) bij WTI: “De rehabilitatie van een gered neushoorntje van CWRC terug naar Kaziranga maakt de cirkel rond van het behouden van een diersoort: van redding tot herstel tot re-integratie in het wild."
"Het laat zien wat wetenschappelijk onderbouwde rehabilitatie en sterke samenwerkingsverbanden tussen instellingen kunnen betekenen voor het behoud van diersoorten. IFAW-WTI werkt al bijna 25 jaar samen met het Assam Forest Department, en ik heb goede hoop dat deze samenwerking nog meer zal opleveren op het gebied van het behoud van wilde dieren in India.”
Kanai en Chandra verkennen het pre-releaseverblijf. Foto: Mehedi Hassan / IFAW-WTI
Een toekomst voor neushoorns
Sinds 2000 heeft CWRC meer dan 9.500 dieren gered. Daarvan is 63% weer terug naar het wild gegaan. Onder hen zijn 25 door mensen grootgebrachte neushoorns, zoals Chandra en Kanai.
Sommige neushoorns zijn vrijgelaten in Kaziranga National Park. Veel andere zijn uitgezet in Manas National Park, waar de neushoornpopulatie in de jaren negentig was uitgeroeid. Tegenwoordig leven er in Manas meer dan 50 neushoorns, waarvan meer dan de helft afkomstig is uit het CWRC. Sommige hebben in het wild jongen gekregen. Een klein aantal, zoals de baanbrekende neushoorn Ganga, zijn nu zelfs grootmoeder.
"We zijn enorm trots op Chandra en Kanai. Hun reis van kwetsbare kalfjes naar kanshebbers voor vrijlating in het wild laat zien wat je kunt bereiken met langdurige, wetenschappelijk onderbouwde natuurbescherming“, zegt Neil Greenwood, programmadirecteur bij IFAW.
”Hun vooruitgang laat zien hoe toegewijd dierenartsen, verzorgers, boswachters en onze partners bij WTI zijn. Deze verplaatsing zorgt er niet alleen voor dat twee dieren terugkeren naar hun geboorteplaats, maar versterkt ook onze gezamenlijke inzet om deze soort te beschermen tegen voortdurende bedreigingen.”
Dit is wat het redden van wilde dieren kan betekenen: niet alleen overleving, maar ook vernieuwing. Een enkele neushoorn die van de overstromingen is gered, kan op een dag zelf jongen grootbrengen in het wild. Een bang weesje kan uitgroeien tot een symbool van hoop voor een soort die op het punt van uitsterven staat.
De toekomst van de neushoorns in India is nog steeds kwetsbaar. Stroperij, verlies van leefgebied en seizoensgebonden overstromingen blijven serieuze bedreigingen. We zien echter bij elk kalf dat met zorg wordt grootgebracht, bij elke veilige corridor die wordt aangelegd, en bij elke ranger, dierenarts en verzorger die achter de schermen werkt, wat er mogelijk is als medeleven en inzet samenkomen.
Uiteindelijk gaat dit werk niet alleen over het redden van dieren, maar ook over het bieden van een toekomst die de moeite waard is om naartoe te leven.
Gerelateerde content
Zonder jouw steun kunnen wij ons werk niet doen. Geef nu voor het verbeteren van de leefomstandigheden voor dieren.