Team Lioness - Kenia
Wij laten zien wat vrouwelijke rangers in hun mars hebben
Bekijk projectGiraffen zijn de hoogste landdieren ter wereld: ze kunnen wel 5,5 meter groot worden. Je herkent ze makkelijk aan hun lange nek (tot wel 2 meter lang) en hun vacht met gele en bruine vlekken. Giraffen leven in verschillende leefgebieden in Afrika, van savannes tot bossen, en zijn erg sociale dieren die losse, dynamische groepen vormen. Elke kudde wordt geleid door een dominant mannetje en bestaat uit een groep vrouwtjes en hun jongen.
Giraffen spelen een belangrijke rol in hun ecosystemen. Als planteneters eten ze bladeren en takjes van acacia's en andere bomen. Deze eetgewoontes helpen bij het natuurlijk snoeien van de vegetatie, wat de groei van planten beïnvloedt en zorgt voor een gezond evenwicht in het ecosysteem. Giraffen helpen ook bij het verspreiden van zaden, wat bijdraagt aan het herbloeien van plantensoorten.
Helaas worden giraffen geconfronteerd met een aantal bedreigingen, waaronder verlies van leefgebied, stroperij en ecologische veranderingen. Dit heeft gevolgen voor zowel de populaties giraffen als de ecosystemen waarin ze leven. Inspanningen voor hun behoud helpen én de dieren én dragen bij aan het behoud van de biodiversiteit en het ecologische evenwicht in Afrikaanse landschappen.
De officiële naam voor een giraf is Giraffa camelopardalis. De naam camelopardalis komt van kameel (Grieks kamēlos) en luipaard (Grieks pardalis), een verwijzing naar de oude bijnaam ‘kameel-luipaard’. Deze bijnaam kreeg de giraf vanwege zijn lange nek, zoals een kameel, en zijn gevlekte vacht, zoals een luipaard.
In het verleden werden giraffen gezien als één soort met negen ondersoorten. Sommige onderzoekers zien deze ondersoorten echter als aparte soorten. Dit zijn de negen erkende ondersoorten van de giraf:
Giraffen worden sinds 2016 door IUCN geclassificeerd als kwetsbaar met een afnemende populatie. Voor 2016 waren ze geclassificeerd als ‘minst zorgwekkend’, wat betekent dat ze in de afgelopen tien jaar meer bedreigd zijn geraakt.
Giraffepopulaties in heel Afrika worden geconfronteerd met een aantal bedreigingen, van het verlies van hun leefgebied en ecologische veranderingen tot illegale stroperij en burgerlijke onrust.
Giraffen komen voor in Afrika. Ze leven voornamelijk in savannes; de uitgestrekte graslanden en verspreide bomen bieden de perfecte combinatie van beschutting en open ruimte om te grazen.
De meeste giraffenpopulaties leven in Oost-Afrika, vooral in reservaten zoals Serengeti National Park en Amboseli National Park. Er leven ook giraffen in reservaten in zuidelijk Afrika.
Het leefgebied van een giraf is vrij klein in natte gebieden, ongeveer 85 vierkante kilometer, maar kan in droge gebieden oplopen tot 1.500 vierkante kilometer.
Giraffen maken een paar verrassende geluiden waarvan je tijdens een safari waarschijnlijk niet zou denken dat ze van deze langnekken komen. Giraffen snuiven of sissen als ze zich bedreigd voelen, en vrouwtjes brullen naar hun jongen. Girafkalfjes maken soms blèrende of miauwende geluiden om met hun moeder te communiceren en hun behoeften aan te geven, zoals honger of ongemak.
's Nachts, wanneer het zicht beperkt is, maken giraffen zoemgeluiden op een lage frequentie die vaak buiten het bereik van het menselijk gehoor liggen. Dit geluid fungeert als een roep om hun locatie kenbaar te maken aan anderen die mogelijk van de kudde zijn gescheiden.
Ondanks hun zeer lange lijf slapen giraffen meestal staand, zodat ze op elk moment kunnen vluchten voor roofdieren. Het is echter geen diepe of lange slaap. Ze dommelen meestal heel kort in, 5 tot 30 minuten, en slapen in totaal slechts 4 uur per dag (per 24 uur).
Soms gaan giraffen zitten om te slapen; ze kunnen hun nek zo buigen dat ze hun hoofd op hun achterwerk kunnen laten rusten tijdens de REM-slaap.
De tong van een giraf is meestal blauwpaars en ongeveer 50 centimeter lang. De donkere kleur komt door melanine-pigmentatie, dat de tong beschermt tegen schadelijke UV-stralen. Zo wordt voorkomen dat de tong verbrandt wanneer giraffen hun tong uitsteken om te eten.
Mannelijke giraffen kunnen wel 5,5 meter hoog worden, terwijl vrouwtjes ongeveer 4,5 meter hoog kunnen worden. Giraffen zijn bijna volgroeid als ze 4 jaar oud zijn.

Giraffen zijn herbivoren: ze eten alleen maar planten. De dieren eten scheuten en bladeren, vooral van acaciabomen. Hoewel de twijgen en takken van deze bomen vaak scherp en stekelig zijn, hebben de lange tongen en de binnenkant van de mond van giraffen een sterk, beschermend weefsel.
Giraffen hebben een grote eetlust, ze eten vaak zo'n 45 kilo bladeren en takjes per dag.
In het wild kunnen giraffen wel 26 jaar oud worden. In gevangenschap leven ze iets langer, maar hun levenskwaliteit is minder.
Giraffen zijn heel sociale dieren en hangen vaak in groepen rond, zowel voor bescherming als voor hun plezier. Groepen giraffen worden meestal kuddes genoemd. In het Engels heet een groep giraffen een 'tower', een 'toren'.
Een groep giraffen bestaat meestal uit 20 tot 30 dieren (hoewel het gemiddelde aantal afneemt. De kudde wordt geleid door een dominante volwassen mannetjesgiraf, en bestaat verder uit vrouwtjes en jonge giraffen.
Het meest opvallende aan een giraf is zijn nek, die wel twee meter lang kan worden. Deze lange nek is in de loop der tijd zo ontstaan. Het heeft een aantal voordelen:

Giraffen kunnen niet zwemmen, omdat hun zware lichamen, slungelige ledematen en lange nekken nogal onhandig zijn in het water. Door hun lengte kunnen ze echter wel door diep water waden als ze een waterweg moeten oversteken. Ze drijven ook best goed en kunnen dit voor korte periodes volhouden.
De draagtijd van een giraf – de tijd tussen de bevruchting en de geboorte – duurt ongeveer 15 maanden. Meestal baart een vrouwelijke giraf één kalf, hoewel er in zeldzame gevallen ook tweelingen worden geboren. De meeste kalveren worden in droge maanden geboren, maar ze worden het hele jaar door geboren. Een pasgeboren giraf is 2 meter lang en weegt 100 kilogram.
Vrouwtjesgiraffen bevallen staand. Het kalf wordt met het hoofd naar beneden geboren en valt bijna 1,5 meter naar de grond. Het hele bevallingsproces gaat vrij snel; binnen een uur kan het kalf staan en begint hij bij zijn moeder te drinken.
Er zijn naar schatting nog ongeveer 117.000 giraffen over. Volgens rapporten neemt hun aantal af.
Giraffenpopulaties hebben te kampen met verschillende bedreigingen door mensen, zowel direct als indirect. Deze bedreigingen samen zorgen ervoor dat er steeds minder giraffen zijn in hun natuurlijke leefgebied in Afrika. Hieronder vallen stroperij en burgerlijke onrust, maar ook het verlies van hun leefgebied en veranderingen in het milieu.

Door de toename van landbouw, menselijke nederzettingen en ontwikkeling van infrastructuur, is er veel leefgebied van giraffen verloren gegaan. Als natuurlijke landschappen worden verbouwd voor menselijk gebruik, wordt de ruimte waar giraffen kunnen rondtrekken en eten kunnen zoeken, kleiner. Dit maakt het voor hen moeilijker om te overleven.
De nieuwe nederzettingen hebben ook de leefgebieden van giraffen versnipperd en populaties van elkaar gescheiden, waardoor ze geïsoleerd leven. Eind 19e en in de 20e eeuw bestond een kudde giraffen gemiddeld uit 20 tot 30 dieren. Nu is dat gemiddeld nog maar 6. Dit heeft allerlei gevolgen: groepen zijn kwetsbaarder voor roofdieren, en het wordt moeilijker voor giraffen om partners te vinden die geen familie van hen zijn.
Stroperij voor bushmeat, traditionele geneeskunde en de internationale handel in giraffenproducten heeft ook bijgedragen aan de afname van de populatie. Giraffen worden vaak gedood voor hun lichaamsdelen. Zonder effectieve maatregelen tegen stroperij kunnen deze activiteiten ernstige gevolgen hebben voor hun voortbestaan.
In sommige landen, zoals Namibië en Zuid-Afrika, is het jagen op giraffen wettelijk toegestaan, maar toch stijgt de giraffenpopulatie daar, omdat de jacht gereguleerd is. Uit een onderzoek uit 2023 blijkt dat het grootste risico voor de afname van de populaties en het uitsterven van giraffen komt doordat er minder wordt opgetreden tegen criminaliteit op het gebied van wilde dieren. Hierdoor wordt er meer gestroopt. Het onderzoek toont aan dat strengere handhaving van de wetgeving rond de illegale jacht, de andere bedreigingen voor giraffen vermindert – zoals onvoorspelbaar weer en de uitbreiding van menselijke activiteiten.
Gewapende conflicten en burgerlijke onrust in sommige Afrikaanse landen hebben in het verleden geleid tot een ineenstorting van de infrastructuur voor natuurbehoud. Hierdoor werd het moeilijk om maatregelen voor de bescherming van wilde dieren te handhaven. Giraffen werden tijdens deze periodes kwetsbaarder voor bedreigingen zoals stroperij en verdrijving uit hun leefgebied. Tussen 1985 en 2015 daalde de giraffenpopulatie bijvoorbeeld met 36% tot 40% in landen waar voortdurende burgerlijke onrust heerste.
Veranderingen in het milieu kunnen door allerlei dingen komen, zoals mijnbouw, het omvormen van leefgebieden voor landbouw, klimaatverandering en nog veel meer.
Veranderingen in het ecologische evenwicht van het leefgebied van giraffen kunnen invloed hebben op de beschikbaarheid en kwaliteit van voedsel. Als planteneters zijn giraffen afhankelijk van specifieke planten om te overleven. Klimaatverandering zorgt voor langdurige droogtes, verschuivingen in plantengroei en andere beschikbaarheid van water. Dit kan leiden tot voedseltekorten, wat zowel giraffen als hun leefgebied treft.
Natuurlijke veranderingen in leefgebieden, die ontstaan door onregelmatige weersomstandigheden, kunnen ervoor zorgen dat mensen moeten verhuizen. Soms verplaatsen ze zich dan naar beschermde gebieden waar deze giraffen leven, waardoor het leefgebied van de dieren kleiner wordt.
Droogte komt de laatste jaren ook steeds vaker voor; hierdoor is de kans op bosbranden groter. Dit leidt tot het verlies van leefgebied en meer verplaatsingen van mensen.
IFAW is betrokken bij en steunt inspanningen voor natuurbehoud in Afrika om giraffen te beschermen en te voorkomen dat hun populatie nog verder afneemt. Een aantal van onze acties zijn het redden van een giraf uit de handen van een stroper en het samenwerken met onze Olgulului Community Wildlife rangers om een verlaten girafje van een week oud te herenigen met zijn moeder.
Onze rangers ter plaatse zijn continu op zoek naar gewonde of kwetsbare giraffen. In 2023 ontdekten door IFAW gesteunde gemeenschapsrangers 12 masaigiraffen die hulpeloos in de zinderende hitte lagen, omdat ze door hekken van particuliere boeren ingesloten zaten en geen toegang hadden tot waterbronnen. De rangers konden met betrokkenen onderhandelen om watertrucks naar de giraffen te sturen om hun dorst te lessen, en nu vechten ze met hulp van IFAW voor het verwijderen van deze hekken.
We hebben ook bijgedragen aan beleidswijzigingen die ten goede komen aan giraffen. Dankzij ons werk en de hulp van anderen kregen giraffen in 2019 voor het eerst internationale bescherming tegen handel, onder CITES.
Tijdens de CITES-bijeenkomst in 2025 willen sommige Zuid-Afrikaanse landen echter de CITES-bescherming voor hun giraffenpopulaties opheffen. IFAW blijft pleiten voor de veiligheid van giraffen en ervoor zorgen dat ze beschermd blijven tegen handel.

Met de steun van onze lokale teams en partners heeft IFAW al vele levens van giraffen kunnen redden – maar er is nog veel meer te doen. Help nu om ons belangrijke werk voor giraffen en andere kwetsbare dieren over de hele wereld te blijven uitvoeren.
Unfortunately, the browser you use is outdated and does not allow you to display the site correctly. Please install any of the modern browsers, for example:
Google Chrome Firefox Safari