Het is voorjaar: massaal jonge roofvogels bij ons opvangcentrum in Beijing

Het begin van de lente: twee baby-uiltjes gevonden

Op 1 mei kwamen twee baby's van een kleine himalayabosuil bij het BRRC terecht. Ze waren gevonden op de Dongling-berg, ten westen van Beijing.

Een wandelaar zag de jonge uiltjes op de grond onder een groepje bomen liggen tijdens een tocht door het bos. Volgens de richtlijnen voor het redden van wilde dieren hield hij het gebied een tijdje in de gaten om te zien of de ouders terug zouden komen. Toen er geen volwassen vogels verschenen, nam hij voor advies contact op met het BRRC en bracht hij de jongen naar het centrum. Tijdens de reis hield hij ze warm en veilig.

Uit onderzoek bleek dat beide vogels in relatief stabiele toestand verkeerden. Bij binnenkomst wogen de uiltjes 160 gram en 132 gram. Ze hadden wel kneuzingen in hun oren, waarschijnlijk door een val uit het nest of van nabijgelegen takken. De opvangmedewerkers vonden ook maden op hun veren, hoewel geen van beide vogels open wonden had. Dit wijst erop dat de insecten pas na de val verschenen en niet het gevolg waren van een open wond.

In de weken daarna volgde het BRRC-team een simpele maar essentiële routine: regelmatig voeren, zorgvuldig in de gaten houden en zorgen voor de juiste omstandigheden om te herstellen.

De jongen werden eerst in kleine herstelbakken geplaatst, waar hun gezondheid en voeding goed in de gaten konden worden gehouden. Toen ze wat meer kracht kregen, werden ze verplaatst naar een grotere binnenruimte met verhoogde platforms en touwconstructies. Dit stimuleert het klimmen, balanceren en ontdekken.

De resultaten zijn indrukwekkend. Minder dan een maand na aankomst in het centrum hebben beide uilen hun lichaamsgewicht meer dan verdubbeld, tot 334 gram en 340 gram. Ze zijn steeds actiever en zelfverzekerder, en brengen hun dagen door met het testen van hun coördinatie en het verkennen van hun omgeving.

Als hun ontwikkeling zich volgens verwachting voortzet, kunnen ze eind juni of begin juli het bijna volwassen stadium bereiken. Dat betekent dat ze in de toekomst mogelijk weer in het wild kunnen worden vrijgelaten.

De meest kwetsbare aanwinsten van het voorjaar

Sinds de oprichting van het BRRC heeft het centrum al 1.942 jonge roofvogels opgevangen. Het broedseizoen van dit jaar begint nu al druk te worden. Op 26 mei had het BRRC al 14 jonge vogels binnengekregen, waaronder vier kleine himalayabosuilen, één steenuil en negen torenvalken.

Slechts enkele dagen na de aankomst van de kleine himalayabosuilen werd er onder heel andere omstandigheden nog een uil naar het centrum gebracht.

Wanneer redding niet genoeg is

Op 6 mei zag een student in de buurt van de Tsinghua-universiteit in het Haidian-district in Beijing een kleine uil op de grond, omringd door eksters die hem aanvielen.

Nadat er contact was opgenomen met het BRRC, werd de vogel nog diezelfde ochtend opgehaald door een opvangmedewerker. Het bleek te gaan om een oosterse dwergooruil, een kleine soort die bekendstaat om zijn kenmerkende oorpluimen en buitengewone camouflage.

De uil was bij aankomst in kritieke toestand. Uit onderzoek bleek dat hij meer dan tien verwondingen aan zijn kop had, waaronder ernstig letsel rondom het gezicht en een gescheurd rechteroog. Een deel van de schedel lag bloot, met verwondingen die duidden op herhaaldelijk pikken door de eksters.

Tijdens het onderzoek ontdekten de opvangmedewerkers nog een complicatie. Het vrouwtje droeg een ei en vertoonde tekenen van eierstokblokkade, een levensbedreigende aandoening waarbij een ei vast komt te zitten en niet op natuurlijke wijze door het voortplantingskanaal kan worden voortgebracht.

Er werd een spoedoperatie uitgevoerd om haar wonden te hechten, gevolgd door een tweede ingreep om het vastzittende ei weg te halen. Ondanks intensieve zorg en behandeling bleken de verwondingen te ernstig, en de uil stierf later aan complicaties als gevolg van haar trauma.

Voor dierenverzorgers zijn dit soort verliezen een van de moeilijkste aspecten van hun werk. Elk dier krijgt de best mogelijke zorg, maar niet elke uitkomst kan worden bepaald.

Toch was er zelfs in dit geval nog één lichtpuntje. Het ei had het overleefd. De verzorgers legden het ei in een broedmachine en hielden de temperatuur en luchtvochtigheid zorgvuldig in de gaten, in de hoop dat de ontwikkeling zich zou voortzetten. De eerste tekenen wijzen erop dat het embryo groeit, hoewel de uitkomst nog onzeker is.

Wat de lente ons laat zien

Intussen worden de twee jonge kleine himalayabosuilen steeds sterker; ze klauteren tussen de takken en leren de vaardigheden die ze nodig hebben om in het wild te overleven. Verderop in het centrum houden de verzorgers het ei van de oosterse dwergooruil goed in de gaten, in de hoop dat het zich nog ontwikkelt.

Deze verschillende gevallen laten goed zien hoe het er in de lente aan toe gaat bij het redden van wilde dieren. Voor elke jonge vogel die een tweede kans krijgt, zijn er anderen die te laat binnenkomen om nog te kunnen herstellen.

Het laat ook zien hoe belangrijk het is dat mensen zich bewust zijn van wat er tijdens het broedseizoen speelt. Als wandelaars, studenten en andere mensen deskundig advies vragen als ze wilde dieren tegenkomen, kan dat een cruciaal verschil maken voor de overlevingskansen van een dier.

Naarmate er de komende weken meer jonge torenvalken, uilen en andere roofvogels binnenkomen, blijft het team van BRRC hen klaarstomen voor hetzelfde doel: een veilige terugkeer naar het luchtruim.

Voor de verzorgers van het centrum is de lente het drukste seizoen van het jaar, maar misschien ook wel het belangrijkste. Elke jonge vogel die door hun handen gaat, betekent een kans om de wilde populaties te helpen versterken, één voor één.

Update: Sinds dit artikel werd geschreven, hebben de opvangmedewerkers van BRRC bevestigd dat het ei van de oosterse dwergooruil het helaas niet heeft gehaald. Hoewel er in het begin tekenen waren van mogelijke ontwikkeling van het embryo, is het kuiken uiteindelijk gestorven voordat het uitkwam.

Hoewel dit een heel teleurstellende afloop was, herinnert het ons eraan met welke uitdagingen opvangmedewerkers voor wilde dieren elk voorjaar te maken hebben. Zelfs als alle mogelijke maatregelen worden genomen, blijken sommige verwondingen en complicaties te ernstig om te overwinnen.