Wij vormen de vormgevers van de toekomst: start van de Animal Education-lerarenworkshops in India

De deelname van leraren, leerlingen en zelfs bouwvakkers laat zien dat de AAE-lerarenworkshops effect hebben op de hele gemeenschap.

Wie bewust leeft, is daarbij gevormd door diverse factoren. Goede ouders en leraren zijn hierbij het belangrijkst en kunnen een blijvende invloed hebben op de ontwikkeling van een kind.

Bij de implementatie van ons Animal Action Education-programma (AAE) op Indiase scholen hebben we geprobeerd de kinderen voor te lichten en bewust te maken van wildbescherming en dierenwelzijn. Onze visie is dat deze kinderen gaan nadenken over de natuur en over de dieren, ongeacht het beroep dat ze later uitoefenen.

Dit is belangrijk, omdat natuurbehoud niet alleen de verantwoordelijkheid is van natuurbeschermers. Het naleven van mensenrechten is immers ook niet alleen de verantwoordelijkheid van de activisten. Het gaat erom dat we een maatschappij creëren waarin mensen om elkaar geven, of, meer realistisch gezegd, niet bij elkaar op de tenen gaan staan om er zelf beter van te worden.

Zodoende willen we de leraren vooruit helpen, de 'vormgevers van de toekomst', en hen bewust maken van hun cruciale rol voor de wildbescherming en het dierenwelzijn. Niet alleen als individu binnen een maatschappij dat zelf voor positieve verandering kan zorgen, maar ook als verspreider van kennis en als vormgever van de toekomst van leerlingen.

Om te kunnen begrijpen hoe cruciaal het is om de leraren hierbij te betrekken, hoef je alleen maar na te gaan hoeveel leerlingen een leraar in zijn of haar loopbaan kan inspireren. De ideale verhouding tussen het aantal leerlingen en het aantal docenten is volgens de Indiase Right to Education Act ongeveer 30-35:1. Als je dit als uitgangspunt neemt en aanneemt dat een leraar 30 jaar voor de klas staat, kan elke leraar zo'n duizend leerlingen beïnvloeden.

Dit is natuurlijk een voorzichtige schatting. Een docent geeft normaal gesproken per jaar les aan meerdere klassen. En in een land als India, waarin er soms 50 tot 100 leerlingen per docent zijn, is het aantal leerlingen dat een leraar kan beïnvloeden een stuk hoger. (En dan hebben we nog niet eens het respect meegeteld dat leraren krijgen van andere mensen uit de maatschappij, zoals de ouders van leerlingen.)

De eerste workshop werd vandaag gehouden in Jilla Parishad Vidyalaya, een staatsschool in het afgelegen dorp Shenda (in het district Gondia) in de Centraal-Indiase staat Maharashtra. Het was een kleine workshop, bedoeld voor docenten van 12 scholen uit de Tijgercorridor Nagzira-Nawegaon in het Centraal-Indiase tijgergebied. Waar we geen rekening mee hadden gehouden, was dat er ook leerlingen van de school mee zouden gekomen, en zelfs een paar bouwvakkers die op de locatie aanwezig waren. Dit is uiteraard een heel goede zaak, omdat het idee is om de krachten te bundelen en zo het aantal potentiële voorvechters voor de tijgers en de bossen te vergroten.

Om eerlijk te zijn ging het bij de workshop niet echt over lesgeven. Het gaat nooit over lesgeven. Het gaat erom dat je dingen met elkaar deelt en van elkaar leert. Iedere deelnemer is leraar en tegelijkertijd ook leerling.

Ons team bestond uit mijn collega's Anil Kumar Nair, die de hele activiteit op locatie had geregeld, en Achintya, die ons ondersteunt op kantoor.

Anil ontplooit in deze regio al enige tijd activiteiten in de gemeenschap om de wilde tijgerpopulatie in deze regio te redden, een populatie die goed is voor 6% van het wereldwijde totaal. Deze activiteiten maken deel uit van ons allesomvattende Central Indian Tiger Conservation Project. Het project richt zich ook op het aantrekken van meer personeel in de frontlinie, op beter ecologisch onderzoek en op controles op illegale handel.

Het doel van de workshop was dus om dichterbij de projectdoelen te komen: het behoud van dit landschap voor tijgers en voor andere wilde dieren.

Na Anils inleiding over de regio en haar waarde zijn we begonnen met onze interactieve sessie, waarbij we het publiek hebben gevraagd om eigen ervaringen. Om dit leerzaam te maken voor iedereen, probeerden we deze waar mogelijk in de context van natuurbehoud te plaatsen.

Een jong meisje vertelt bij de AAE-lerarenworkshop hoe het is om een tijger in het echt te zien.

Een jong meisje vertelde ons over een tijger die ze had gezien, en een leraar biologie vertelde ons waarom het aantal conflicten tussen mens en dier stijgt; dit leidde tot een discussie over de voedselketen en over ecologisch evenwicht.

Toen een lerares ons vertelde over de dieren die zij op reis tegenkomt, hebben we het gehad over bedreigingen die vervoerssystemen vormen voor het Indiase wild. Toen ons werd verteld dat mensen niet luisteren wanneer hen wordt gevraagd om geen hout uit het bos te halen, zijn we tot de conclusie gekomen dat arme mensen soms niet anders kunnen, en hebben we mogelijke oplossingen besproken, zoals verbeterde fornuizen.

Na het bekijken van de AAE-documentaire Born to be Wild: Saving the Majestic Tiger hebben we het gespreksonderwerp gebracht op de tijger. Deze gesprekken hadden ook tot doel om leraren en leerlingen positieve acties te laten ondernemen, en te helpen bij het stoppen van negatieve acties.

Achintya vertelde de leraren over het AAE-programma en besprak samen met Anil en de leraren ideeën voor mogelijke activiteiten die zij op hun scholen zouden kunnen uitvoeren. We hebben hen ook onze steun aangeboden bij eventuele moeilijkheden; zo hebben we de basis gelegd voor een langdurige samenwerking met deze scholen, zodat zij samen met hun leerlingen groene activiteiten kunnen gaan uitvoeren.

Er is maar één generatie nodig om een nieuwe toekomst vorm te geven. Alles wat hiervoor nodig is, is een reusachtige tsunami (bij gebrek aan een beter woord) van veranderingen aan de huidige situatie.

Daarom is ons doel om nu via AAE zoveel mogelijk scholen te bereiken, zodat de leraren deze veranderingen in gang kunnen zetten.

Om die veranderingen in gang te zetten of een 'vormgever van de toekomst' te worden, heb je geen speciale vaardigheden nodig. Het enige wat ervoor nodig is, is de wil om het te doen. De toekomst heeft jou nodig.

-- SS

Kijk voor meer informatie over IFAW's educatieprogramma, op onze speciale pagina hierover.

 

Post a comment

Deskundigen

Senior adviseur beleidsontwikkeling
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Jan Hannah
Projectleider Northern Dogs