Inspanningen achter stijging tijgerpopulatie India veelbelovend

Het recente nieuws dat de wilde tijgerpopulaties in India zich herstellen, getuigt van de grote inspanningen die in voorbije jaren zijn geleverd voor bescherming van de soort.

Zonder valse bescheidenheid kunnen we stellen dat het herstel van de tijger in India – het land waar nog de meeste tijgers in het wild leven –voor een belangrijk deel te danken is aan het samenwerkingsverband van de Wildlife Trust of India en het IFAW (WTI-IFAW), dat verschillende deelstaatregeringen ondersteuning heeft geboden.

Zo hebben we tientallen individuele tijgers gered uit conflictsituaties in Assam en Uttar Pradesh, en meer dan 10.000 frontlijnmedewerkers getraind zodat ze in het veld anti-stroperstechnieken kunnen toepassen. Ook hebben we belangrijke verbindingsroutes en tijgerleefgebieden in centraal India in kaart gebracht en veiliggesteld. En we boden ondersteuning bij talloze handhavingsoperaties in verschillende delen van het land om criminelen op heterdaad te betrappen.

Een aantal maatschappelijke initiatieven van ons partnerschap in centraal India en Manas heeft ertoe geleid dat de lokale bevolking minder gebruik maakt van hulpbronnen in tijgerreservaten. Daarnaast wordt de bevolking ook ingezet bij zogenaamde ‘anti-strikkenwandelingen’, die eveneens bijdragen aan de bescherming van de tijger.

De cijfers zijn gunstig, maar ik zou er graag een kanttekening bij plaatsen. Sommige natuurbeschermers en overheidsofficials zijn er enorm op gebrand om het aantal tijgers in cijfers te vatten – en gebruiken de opgetekende statistieken om hun beklag te doen of zich op de borst kloppen. Maar ze zouden ook eens verder moeten kijken dan de cijfers alleen, en zich moeten realiseren dat er een veel belangrijker vraag is die ze zich zouden moeten stellen: hoe gezond zijn de tijgers en het ecosysteem waarvan zij deel uitmaken?

Wat ik in het rapport Status of Tigers in India 2014 lees, is tenslotte niet meer dan een cijfermatige momentopname van een veel complexere waarheid.

Is het aantal tijgers toegenomen? Waarschijnlijk wel. Is hun aantal met 30 procent gestegen? Misschien.

Laten we, om de cijfers in de juiste historische context te plaatsen, eens teruggaan naar 2005, ruim een decennium geleden.

In die tijd telde India de tijgers nog met de zogenaamde ‘pootafdruktechniek’, ondanks het feit dat een groep wetenschappers zich slechts twee jaar daarvoor nog openlijk kritisch over de methode hadden uitgelaten. Nadat de premier een Nationale Tijgercrisis had uitgeroepen, koos de regering voor een nieuwe wetenschappelijke telmethode. Gipsafdrukken en visuele waarnemingen werden naar het verleden verbannen; de tijd was rijp voor wildcamera’s en computeranalyse.

In 2006 kwam men uit op een wilde tijgerpopulatie van 1411 exemplaren. Het leek niemand op te vallen dat in dit cijfer niet de juiste totalen van de regio Sundarbans waren verwerkt, en dat de meeste ramingen uit het noordoosten ontbraken. Toch werd het cijfer breed geaccepteerd als een veel nauwkeuriger schatting dan de eerdere populatieraming van 3500 dieren.

Vier jaar later kwamen we uit op een totale populatie van 1706. Dit keer was de oostelijke sector nauwkeuriger gemeten. De vraag bleef dus, of het hier om een echte toename ging, of dat het effect zuiver werd veroorzaakt door gebieden die eerder niet en nu wel goed waren meegeteld.

Op dit moment wordt de wilde tijgerpopulatie in India geschat op 2226. Opnieuw reden voor optimisme. De meest gerespecteerde tijgerdeskundige van India heeft echter gewaarschuwd dat de wetenschappelijke methoden die nu worden gebruikt, inmiddels ook weer achterhaald zijn.

Dus waar staan we nu precies?

Als dierenwelzijnsorganisatie stellen wij voor om verder te kijken dan de kale cijfers, en oog te hebben voor de gezondheid van individuele dieren, en het algemeen welzijn van tijgers.

We moeten meer gegevens verzamelen om de gezondheid van individuele dieren en populaties nauwkeuriger te meten. Het feit dat een grote kat op camera is vastgelegd, zegt nog niets over zijn gezondheid. Eet hij goed, plant hij zich voort? Heeft hij wel voldoende ruimte om rond te trekken op zoek naar voedsel, en een partner? Garandeert de manier waarop de dieren zich voortplanten wel dat de sterkste genen worden doorgegeven?

Het zijn allemaal legitieme vragen, en nuttige gegevens om te verzamelen. En dat gebeurt met het huidige onderzoek naar de status van tijgerpopulaties onvoldoende. De situatie is vergelijkbaar met satellietonderzoek naar het totale bosareaal – kijken we daarbij alleen naar de bedekkingsgraad, of kijken we ook verder, naar de gezondheid van de bossen, en de onderlinge verbindingen?

En tot slot moeten we ons aanwennen verder te kijken dan de tijger, en ook aandacht te besteden aan andere soorten, die eveneens een positieve invloed hebben op het ecosysteem. WTI-IFAW is bijvoorbeeld verheugd over de volgende resultaten:

  • We hebben moerasherten overgebracht naar Manas, zonder verlies van dieren,
  • We hebben de Naga ervan overtuigd geen Amoervalken meer te doden,
  • We hebben vier olifantencorridors veiliggesteld, en
  • Er is een verbod ingesteld op berendansen in India.

Het is belangrijk dat we met deze minder grootschalige projecten voor dieren doorgaan. We moeten ons niet alleen inspannen voor deze ene, zeer tot de verbeelding sprekende diersoort, maar daarnaast ook zo veel mogelijk andere initiatieven promoten.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat het fantastisch is om een nieuw jaar met goed nieuws te beginnen.

Als de majestueuze tijger ook in de volgende eeuw nog op aarde rondloopt, dan is dat te danken aan de goede samenwerking in India tussen de regering, het bosdepartement, de media en natuurbeschermingsinstanties. En daarbij is de steun van een fantastisch meewerkende, tolerante bevolking onmisbaar. Het IFAW en de WTI zijn daar heel blij mee, want de langetermijnvooruitzichten voor de tijgers en de andere wilde dieren in het land zijn hiermee enorm verbeterd.

Maar we mogen niet verslappen, er is nog veel werk te doen.

--VM

 

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Regiodirecteur Midden-Oosten en Noord-Afrika
Regiodirecteur Midden-Oosten en Noord-Afrika
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Jeffrey Flocken, Regiodirecteur Noord-Amerika
Regiodirecteur Noord-Amerika
Kelvin Alie, Vice-president IFAW, Hoofd Programma Dierenwelzijn en Natuu
Vice-president IFAW
Peter LaFontaine, Manager Campagnes, IFAW Washington, D.C.
Manager Campagnes, IFAW Washington, D.C.
Rikkert Reijnen, Hoofd Programma Wildlife Crime
Hoofd Programma Wildlife Crime
Country Representative IFAW Duitsland
Country Representative IFAW Duitsland
Tania McCrea-Steele, Internationaal Projectleider Wildlife Crime
Internationaal Projectleider Wildlife Crime
Vivek Menon, Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie
Consulting Senior Adviseur van de CEO voor Strategische Partnerschappen en Filantropie