Azzedine Downes
Ik ben nooit tevreden met alleen het aangaan van het gevecht. Er moet ook werkelijk iets veranderen.
Wie mag zich natuurbeschermer noemen?
Ik werd gevraagd om terug te blikken op de IFAW Animal Action Awards van dit jaar. De uitreiking vond onlangs plaats in BAFTA in Londen. Ook werd me gevraagd de avond te bekijken door de ogen van iemand die er voor het eerst bij was. Een lastige opdracht, omdat de awards al 26 jaar elk jaar worden uitgereikt. Toch bleek het minder moeilijk dan ik had verwacht. Elk jaar voelt het namelijk echt alsof ik er voor het eerst bij ben.
Ik geef meteen toe dat de opzet van de Animal Action Awards in de loop der jaren niet veel is veranderd. We denken na over manieren om het evenement in de toekomst wat op te schudden. Maar ik ben ook gaan beseffen dat de opzet niet bepaalt wat dit evenement bijzonder maakt. Dat zijn de mensen en hun verhalen.

Elk jaar lopen er nieuwe mensen door die deuren, met verhalen die ik nog nooit eerder heb gehoord. Ze hebben met uiteenlopende problemen te maken gehad, komen uit verschillende achtergronden en hebben elk op hun eigen manier iets gedaan voor dieren — of, beter gezegd, impact gehad op dieren en de natuur. En zonder uitzondering geven zij het evenement een nieuw gezicht.
Al meer dan een kwart eeuw zetten de Animal Action Awards van IFAW mensen en dieren in het zonnetje die een uitzonderlijke bijdrage leveren aan het dierenwelzijn en de natuurbescherming. Wat de avond voor mij bijzonder betekenisvol maakt, is dat ik de onbaatzuchtige mensen achter dat werk kan ontmoeten en rechtstreeks van hen kan horen wat hen ertoe heeft gebracht zich hiervoor in te zetten.
Elk jaar word ik eraan herinnerd: er is geen vaste weg om iets te betekenen voor dieren en de natuur.
We delen mensen graag in categorieën in. Ik begrijp dat dit ons helpt de wereld om ons heen te begrijpen. We zijn wetenschappers, natuurbeschermers, dierenartsen, onderzoekers, gemeenschapsleiders, handhavers — en ga zo maar door.
Maar hoe langer ik in de natuurbescherming werk, hoe minder waarde ik hecht aan die grenzen. Natuurbescherming is namelijk niet voorbehouden aan één beroep, één vakgebied of zelfs één bepaald type persoon. De winnaars van de Animal Action Awards van dit jaar laten precies zien wat ik bedoel.

Dankzij het werk van Rachael Murton bij Game Rangers International kunnen verweesde olifanten in Zambia terugkeren naar het wild. Het dierenartsenwerk van dr. Mukami Ruoro-Oundo helpt gewonde en zieke wilde dieren én vergroot onze kennis over de behandeling van kwetsbare diersoorten. Liomba-Junior Mathe werkt samen met gemeenschappen in Zimbabwe aan het beschermen van hun bestaansmiddelen en het verminderen van conflicten met leeuwen.
Dr. Flávia Miranda heeft onze wetenschappelijke kennis over miereneters vergroot en zet zich in voor de bescherming van luiaards en gordeldieren. Dr. Rima Jabado werkt al jaren aan een betere bescherming van haaien en roggen, met behulp van wetenschap en internationale samenwerking. Hoofdinspecteur Kevin Lacks-Kelly zet zich al meer dan twintig jaar in tegen wildlifecriminaliteit en de banden daarvan met georganiseerde misdaad.
En dan is er Sgiath, een labrador met een uitzonderlijk goed reukvermogen. Samen met marien ecoloog dr. Texa Sim helpt Sgiath-onderzoekers een invasief zeeorganisme op te sporen.
Wat hen verbindt, is dat ze zagen dat er iets moest gebeuren — en in actie kwamen.
We weten dat sommige mensen al op jonge leeftijd besluiten hun leven aan dieren of aan natuurbescherming te wijden. Anderen rollen bijna toevallig in dit werk. Maar overal ter wereld zijn er ook mensen die wilde dieren beschermen, leefgebieden verdedigen of gemeenschappen helpen samen te leven met dieren, zonder zichzelf ooit natuurbeschermer te noemen.
Dat vind ik enorm inspirerend. Misschien hebben we te lang mensen gevraagd om zich aan te sluiten bij de natuurbeschermingsbeweging. We zouden natuurbescherming ook meer ruimte moeten geven.
De uitdagingen voor dieren en de natuur zijn simpelweg te groot om te denken dat natuurbescherming alleen toebehoort aan mensen die er hun beroep van hebben gemaakt.
We hebben natuurlijk wetenschappers, dierenartsen en rangers nodig, maar ook juristen, leraren, beleidsmakers en communicatieprofessionals. We hebben gemeenschappen nodig en mensen met kennis van technologie, financiën en menselijk gedrag. En, zoals Sgiath ons op prachtige wijze laat zien, hebben we soms ook de bijzondere vaardigheden van dieren zelf nodig. Kortom: betrokkenheid uit alle lagen van de samenleving is nodig.
Je hoeft niet te veranderen wie je bent om een plek te krijgen in de natuurbescherming. Soms gaat het erom jezelf af te vragen hoe jij — met wie je al bent en wat je al kunt — kunt bijdragen.

Er is nog een reden waarom deze awards na 26 jaar voor mij belangrijk blijven: veel van het werk dat we vieren, gebeurt buiten de schijnwerpers. Ver weg van podia en camera’s. Het vraagt om moeilijke beslissingen, lange dagen, omgaan met tegenslagen en volhouden — en om mensen die zich blijven inzetten, ook als er bijna niemand meekijkt. Dat verdient aandacht. Het verdient het om gezien te worden.
Erkenning is niet de reden waarom de winnaars doen wat ze doen. Dat is duidelijk geworden na al die jaren waarin ik winnaars uit de hele wereld heb ontmoet. Tegelijkertijd zegt wat we vieren iets over wat we belangrijk vinden.
Ik geloof steeds sterker dat we ook samen ruimte moeten maken voor die erkenning. IFAW geeft deze verhalen al 26 jaar een podium. Nu we nadenken over de volgende fase van het evenement, zou ik graag zien dat er meer partners zich bij ons aansluiten. Ook zij kunnen laten zien dat deze mensen en het werk waar zij voor staan het verdienen om gezien te worden.
We leven in een tijd waarin de uitdagingen voor wilde dieren overweldigend kunnen lijken. Klimaatverandering, verlies van leefgebied, wildlifecriminaliteit en diersoorten die verdwijnen voordat veel mensen überhaupt de kans hebben gehad om te ontdekken dat ze bestaan. Als je naar de omvang van al die problemen kijkt, is het makkelijk om je af te vragen: welk verschil kan één persoon nu eigenlijk maken? Maar het antwoord is: één persoon kan daadwerkelijk een wereld van verschil maken.
Eén persoon kan een dier redden, veranderen hoe een gemeenschap met wilde dieren samenleeft, onze kennis over een diersoort vergroten of wildlifecriminaliteit aan het licht brengen. Eén persoon kan een idee ontwikkelen dat uiteindelijk verandert hoe een heel probleem wordt aangepakt.
En misschien wel het belangrijkste: de actie van één persoon kan een ander inspireren om ook in actie te komen. Zo boeken we vooruitgang.

Na al die Animal Action Awards zou je verwachten dat de avond op den duur vertrouwd aanvoelt. En in sommige onderdelen is dat ook zo. Ik ken het podium, veel van de mensen in de zaal en ongeveer het verloop van de avond. Maar dan stapt er iemand het podium op en vertelt over een probleem waar ik misschien weinig van wist, een oplossing waar ik nooit aan had gedacht of een weg naar natuurbescherming die totaal anders is dan die van mij. En ineens leer ik weer iets nieuws. Dat maakt dit evenement voor mij steeds weer nieuw.
Daarom ben ik er ook trots op dat er na 26 jaar nog steeds een podium is waarop deze mensen en hun inzet worden toegejuicht. Niet omdat awards de wereld veranderen, maar omdat verhalen iets kunnen veranderen in degene die ernaar luistert.
Misschien herkent iemand in het publiek iets van zichzelf in een van de winnaars van dit jaar. Misschien beseft diegene dat hij of zij zelf ook iets kan bijdragen. Of misschien gaat iemand gewoon naar huis met het vertrouwen dat de inzet van één persoon er nog altijd toe doet.
Voor mij zou elk van die uitkomsten al genoeg zijn. Want natuurbescherming is nooit voorbehouden geweest aan één bepaald type persoon. Iedereen die bereid is in actie te komen, kan eraan bijdragen.
Azzedine Downes
Ik ben nooit tevreden met alleen het aangaan van het gevecht. Er moet ook werkelijk iets veranderen.
Zonder jouw steun kunnen wij ons werk niet doen. Geef nu voor het verbeteren van de leefomstandigheden voor dieren.
Unfortunately, the browser you use is outdated and does not allow you to display the site correctly. Please install any of the modern browsers, for example:
Google Chrome Firefox Safari