Bear op het juiste spoor om koala's te vinden

Koala's zoeken

Aan dit verslag is meegewerkt door Ellie Milano van IFAW's Huisdierenprogramma. – De redactie.

We staan op een glooiende grashelling in een groot open veld. Boven ons pakken zich donkere wolken samen als een voorbode van cycloon Debbie, die de Sunshine Coast van Queensland, Australië, nadert.

Ondanks het slechte weer dat in aantocht is, heeft het team Bear meegenomen naar de testlocatie. Bear is een koalaspeurhond die met steun van het IFAW wordt opgeleid in het kader van het Detection Dog for Conservation programma van de University of the Sunshine Coast. Hij is meegekomen om te laten zien wat hij in de afgelopen twee jaar allemaal heeft geleerd om een echte natuurbeschermer te worden.

Het verhaal van Bear is een verhaal dat we helaas maar al te vaak zien. Het gezin dat hem als puppy in huis haalde, kwam er al snel achter dat ze zijn enorme energie en speeldrang niet aankonden. Gelukkig voor Bear werd hij toen ontdekt door het team van de universiteit. In samenwerking met het IFAW kan het opleidingsteam hem een tweede kans geven... zodat hij op zijn beurt koala's een tweede kans kan geven!

Hij en zijn viervoetige collega's hebben allemaal dezelfde missie: met hun neus koala's opsporen. Bear treedt daarmee in de voetsporen van Maya, de speurhond die koalapoep kon opsporen en die net als hij uit het asiel werd gered. Het enige verschil is dat Bear naar levende koala's leert zoeken. En daarbij heeft Bear nog een extra uitdaging: hij wordt getraind om zich puur op koalageur te richten en niet op de koala zelf. In deze fase van zijn training gebruikt het team koalabont als geurbron. Daarbij wordt gewerkt met positieve bekrachtiging, zodat Bear het opsporen van de geur van een koala leert associëren met een beloning. In de loop van de tijd heeft Bear geleerd dat hij alleen een beloning krijgt als hij de meest verse geur lokaliseert en het team naar de exacte locatie van de ‘koala’ (d.w.z. een klein plukje koalabont) weet te leiden. Als hij zijn doel heeft gevonden, krijgt hij zijn bal - en rent hij bij de ‘koala’ weg om ermee te spelen!

Bear heeft geen enkele jachtdrang (geen belangstelling voor wilde dieren) en 100 procent speeldrang. En dat maakt hem de ideale hond om in te zetten voor natuurbescherming. Voor deze fase van zijn training is hij met vlag en wimpel geslaagd. Nu worden zijn vaardigheden verder verfijnd en wetenschappelijk getest.

Het team heeft al bewezen dat honden effectiever zijn dan menselijke spotters als het gaat om het vinden van bewijzen voor de aanwezigheid van koala's en hun uitwerpselen (poep). Er zitten dus meerdere voordelen aan het opleiden van honden om het werk van mensen over te nemen. Niet alleen geven we moeilijk herplaatsbare honden een tweede kans, we zorgen er ook voor dat we koala's nog beter kunnen lokaliseren en redden.

Nieuwste rekruut leert koala's opsporen

Voor de test leidden we Bear af met zijn bal (niet zo moeilijk, want met zijn bal spelen is wat hij het allerliefste doet), terwijl Romane van de universiteit over ongeveer honderd meter een geurspoor trok met koalabont. Nadat hij het bont door het hoge gras had getrokken, legde hij het aan het eind van het spoor achter een steen. Wij mensen konden absoluut niet zien waar het bont lag, zo'n klein plukje was het. En dat is waarom de inzet van honden voor het opsporen van levende koala's zo belangrijk is. Zij kunnen ruiken wat wij niet kunnen zien.

Dan laat Russell, zijn begeleider, Bear zijn ding doen. Met zijn blik strak op Russell staat Bear plotseling stokstijf stil, in opperste concentratie, klaar om ervandoor te gaan. Bear draait razendsnel een rondje - hij kan zijn enthousiasme over wat hij zo mag gaan doen nauwelijks beheersen. Russell houdt de aandacht van Bear nog een paar seconden langer vast. En dan maakt hij een simpele handbeweging en is Bear vertrokken! Met zijn neus bij de grond pikt hij direct het spoor op en verplaatst hij zich snel door het veld met Russell op zijn hielen. Na zo'n 50 meter maakt Bear een scherpe bocht van 90 graden. Hij volgt het spoor precies zoals het is neergelegd. Hij leidt Russell opgewonden door het veld en direct naar de plek waar het bont verstopt ligt. Russell beloont Bear met zijn bal en hij spurt er opgetogen vandoor.

Bear woont bij Russell en ze werken elke dag samen. Zo kunnen ze voortdurend van elkaar leren en groeien als team. We zijn heel blij met de vorderingen die Bear heeft gemaakt. Niet veel honden hebben wat er nodig is om een speurhond te worden, maar Bear is dan ook een heel speciale hond. We hopen dat hij snel zijn vaardigheden in de praktijk mag gaan brengen!

--JS

Post a comment

Deskundigen

Senior adviseur beleidsontwikkeling
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Jan Hannah
Projectleider Northern Dogs
Kate Nattrass Atema, Hoofd Programma Huisdieren
Hoofd Programma Huisdieren
Projectcoördinator ‘Blijf van mijn Dier’
Shannon Walajtys
Hoofd Noodhulpteam