Waarom de commerciële jacht wreed is

Het is moeilijk een goed beeld te vormen van de onvoorstelbare wreedheid van de commerciële zeehondenjacht. De jagers moeten snel te werk gaan om nog een beetje geld te verdienen. Daarbij zijn de omstandigheden altijd onvoorspelbaar. Die combinatie maakt het vrijwel onmogelijk een zeehond op humane wijze te doden. 

Zeehonden jagen in Canada

Elk voorjaar begeven jagers voor de oostkust van Canada zich met hun schepen in gevaarlijk vaarwater of rennen ze over ijsschotsen in een poging om in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk zeehondenpups te doden. De pups worden aangeschoten of met een houten knuppel met een ijzeren punt ('hakapik') geslagen. De meeste zijn te jong om ook maar een kans te maken te ontsnappen.

De Canadese overheid vergelijkt de commerciële zeehondenjacht graag met het slachten van vee door de voedselindustrie, maar dat is iets totaal anders. In plaats van in een abattoir vindt het slachten van zeehonden plaats in onvoorspelbare, onbeheersbare omstandigheden waarin het onmogelijk is om wreedheden tegen dieren consistent te voorkomen.

Het IFAW is ervan overtuigd dat de door Canada gevoerde commerciële jacht op zeehonden nooit op verantwoorde wijze zal kunnen plaatsvinden. Dat heeft de volgende oorzaken:

  1. Onder druk van de concurrentie en de commercie wordt snelheid van handelen belangrijker dan het voorkomen van dierenleed.

    De zeehondenjacht is in feite een wedloop tussen jagers die zoveel mogelijk huiden willen verzamelen voordat het jachtquotum is bereikt. Soms worden in twee dagen tijd niet minder dan 150.000 zeehonden gedood. In zulke omstandigheden is het voorkomen van dierenleed natuurlijk geen prioriteit en wordt zelden een zeehond snel en pijnloos gedood.

  2. Bij de zeehondenjacht worden onaanvaardbaar veel dieren verwond.

    Als er vanaf een boot met geweren op wegvluchtende zeehonden wordt geschoten of als de dieren door jagers met bootshaken over de ijsschotsen worden gejaagd, is de kans klein dat ze door een enkele klap of kogel buiten bewustzijn raken. In plaats daarvan blijven veel dieren gewond, doodsbang en uitgeput achter op het ijs. Sommige zeehonden die zijn geraakt, verdwijnen onder water.

  3. De Marine Mammal Regulations schrijven geen richtlijnen voor pijnloze jachtmethoden voor.

    Het gevolg van het ontbreken van zulke richtlijnen is, dat de dieren op de wreedst denkbare manieren aan hun eind komen: nog levende dieren worden bij vol bewustzijn aan stalen haken gespietst; er mag vanaf een varend schip en in open water op zeehonden worden geschoten; er mogen meerdere dieren achter elkaar worden aangeschoten voordat gecontroleerd wordt of ze nog bij bewustzijn zijn; gewonde zeehonden worden aan hun lot overgelaten; en na de controle op bewustzijn hoeft men ze niet meteen leeg te laten bloeden. Er is geen wet die pijnloos doden voorschrijft, het gebeurt in de praktijk ook niet.

  4. Effectief toezicht en controle op de naleving is onmogelijk.

    Na 40 jaar als waarnemers bij de jacht aanwezig te zijn geweest, is ons gebleken dat controle op de naleving van regels voor de jacht een onmogelijke opgave is. De boten van de jagers zijn over een gebied van honderdduizenden vierkante kilometer verspreid. Aan de jacht nemen honderden, soms zelfs duizenden boten deel. De controleurs hebben maar een paar schepen tot hun beschikking en staan voor een onmogelijke opgave.

  5. De jagers negeren de Marine Mammal Regulations volledig. Dat duidt erop, dat het Ministerie van Visserij en Oceanen niet bereid – of niet bij machte – is om toezicht te houden op de naleving van welke regels ook.

    Bij het Ministerie van Visserij en de Oceanen berust de verantwoordelijkheid voor het toezicht op de naleving van de Regulations. Datzelfde Ministerie verklaart dat de zeehondenjacht "op humane wijze" plaatsvindt. Hier is duidelijk sprake van strijdige belangen.

Het door het IFAW verzamelde materiaal bewijst dat de door Canada gevoerde commerciële jacht wreed is en dat toezicht en controle zo goed als onmogelijk zijn. Dierenleed is inherent aan de commerciële zeehondenjacht en het zou niet mogen gebeuren dat zeehonden, evenmin als andere in het wild levende dieren, commercieel uitgebuit worden.

Meer weten?