Bied olifanten in India een veilige doortocht

 

De Aziatische olifant wordt van diverse kanten bedreigd. Er wordt hen steeds meer leefgebied afgenomen en de vaak toch al versnipperde ruimte gaat ook kwalitatief steeds meer achteruit. Bovendien eisen ivoorstropers een zware tol. Door al deze oorzaken leven in het wild nu nog maar 35.000 tot 45.000 olifanten. We moeten snel in actie komen als we de olifanten die er nog zijn, willen redden.

In India werken we samen met de Wildlife Trust of India aan het instellen en beveiligen van 'corridors' die een veilige trekroute van het ene leefgebied naar het andere vormen. We hebben samen met een aantal olifantdeskundigen, natuurbeheerders en andere organisaties 88 van die trekroutes in kaart gebracht. Voor olifanten op zoek naar voedsel en water zijn deze corridors van levensbelang.

De olifantencorridor Kaziranga- Karbi Anglong

De Kaziranga-Karbi Anglong olifantencorridor in Panbari, Assam, verbindt de olifantenpopulaties van Kaziranga National Park en het South Karbi Anglong Wildlife Sanctuary met elkaar. In dit laatste gebied leven ca. 2.000 olifanten.

De corridor is ca. 72,5 hectare groot. Hiervan heeft de overheid 15 hectare aangekocht. De resterende landbouwgrond is in bezit van de lokale bevolking uit de theeplantage Methoni en de dorpjes Siljuri en Kakojuri.

Hoewel de civiele overheid en het Ministerie van Natuur in Assam hun best hebben gedaan om deze belangrijke trekroute veilig te stellen, vonden lokale grondbezitters de door de overheid geboden vergoeding te laag.  In 2007 traden we met alle belanghebbenden in overleg om te bezien of we deze corridor konden kopen en tegelijk de leefomstandigheden voor de dorpelingen konden verbeteren.

Na lang onderhandelen boden wij aan het bedrag dat de overheid bereid was te betalen, met hetzelfde bedrag aan te vullen. De dorpelingen van Siljuri-Kakojuri stemden schriftelijk in met de overdracht van hun grondgebied, ca. 70% van de totale corridor. In 2009 vond de aankoop van de grond plaats.

Behalve een financiële vergoeding waren in de overeenkomst ook activiteiten bedongen, die het welzijn van de bewoners moesten verbeteren.

In een van de dorpen was een gebrek aan schoon drinkwater een groot probleem. Om dit op te lossen, installeerde het IFAW twee handbediende pompen in het dorp. De basisschool was een vervallen gebouw met nauwelijks meubels en apparatuur. Daarom hielpen we hen het gebouw te repareren. Ook schonken we tafels, stoelen en het nodige lesmateriaal.

We blijven proberen om ook met de mensen van Methoni tot een soortgelijke oplossing te komen.