Zeehondenjacht in noordelijke Golf begonnen met mager resultaat

Dag één van de Canadese commerciële zeehondenjacht in de noordelijke Golf van St. Lawrence is aangebroken.

Het zeehondenteam van het IFAW is in Newfoundland, Canada, om de commerciële zeehondenjacht te observeren en te documenteren.

Eerder deze week hoorden we dat de regering van Newfoundland recent de zeehondenindustrie te hulp was gekomen met een geldinjectie van $3,6 miljoen Canadese dollar (2,8 miljoen euro). Maar zou dit genoeg zijn voor het redden van een uitstervende zeehondenjacht, waarvan de winsten de afgelopen jaren flink zijn teruggelopen, en een industrie die in alle opzichten op zijn laatste benen lijkt te lopen?

Het reddingspakket betekent dat de verwerkende industrie dit jaar 130.000 pelzen kan kopen, en de toestroom van overheidsgeld heeft het vertrouwen van de zeehondenindustrie een flinke oppepper gegeven. In dat licht wisten we niet wat we dit jaar moesten verwachten. Zouden de zeehondenjagers dit jaar massaal uitrukken om de pakhuizen te vullen met grote voorraden zeehondenpelzen?

Of zouden zij ook op zoek zijn gegaan naar betere alternatieven?

Uiteindelijk bleken op de dag van de opening slechts negen boten uit te varen, waarvan we er drie konden lokaliseren. Alarmerend genoeg waren er nauwelijks zeehonden in het gebied, waardoor de jagers maar langzaam resultaat boekten.

Er werd één zeehondenpup doodgeschoten, binnengehaald met een haak en op het achterdek van de boot gevild. Daarna verstreek er ongeveer een half uur – misschien zelfs langer – waarin de opvarenden zonder resultaat het water afspeurden, totdat er weer een zeehond werd ontdekt. Het trof me wat een moeilijke manier dit is om geld te verdienen. Met vijf bemanningsleden op elke boot, zo weinig zeehonden in zicht, en verwerkers die dit jaar maar 27 dollar (20 euro) betalen voor een pels van topkwaliteit, kun je je maar moeilijk voorstellen dat er ook maar één bemanningslid is die geen geld verliest bij deze jacht.

Tijdens een interview met het lokale radiostation sprak ik over Newfoundland en zijn bevolking. Newfoundlanders behoren tot de vriendelijkste mensen die ik ooit heb ontmoet, en ik voel zeker mee met de mannen die proberen een paar extra dollars te verdienen met de zeehondenjacht.

Ik heb het al eerder gezegd, en ik herhaal het nog maar eens – Ik denk niet dat zeehondenjagers ‘barbaren’ zijn of één van de andere kwalificaties die mij zo vaak in de mond worden gelegd. Ik geloof er in dat we overeenstemming kunnen bereiken over de zeehondenjacht, zonder daarbij ruzie te maken of elkaar voor rotte vis uit te maken.

De zeehondenjacht speelt een belangrijke rol in de geschiedenis van Newfoundland, maar dat betekent niet dat we er in onze tijd koste wat het kost mee door moeten gaan. Producten als bont zijn simpelweg overbodig, de vangstmethoden die bij de commerciële zeehondenjacht worden toegepast worden in verband gebracht met ernstig dierenleed, en markten voor zeehondenproducten lijken nauwelijks nog te bestaan.

Het wordt tijd dat de zeehondenjacht wordt verbannen naar het verleden, in plaats van deze in leven te blijven houden met steeds nieuwe geldinjecties uit de zak van de Canadese belastingbetaler.

De afgelopen decennia zijn er tientallen miljoenen dollars aan belastinggeld in de zeehondenjachtindustrie gepompt, en met nauwelijks enig resultaat. Bovendien is de opbrengst van de jacht in tijden niet zo laag geweest.

De zeehondenjacht in Newfoundland is begonnen, en hoewel de eerste resultaten mager waren, is het jachtseizoen nog lang niet voorbij. En sinds 12 april is ook het jachtgebied dat wordt omschreven als het ‘Front’ geopend.

Tijdens dit jachtseizoen zal blijken hoeveel resultaat het reddingsgeld van de regering zal opleveren, en of dat genoeg zal zijn om deze kwijnende industrie op de been te houden.

Donateurs van het IFAW en alle stemmen die opgaan tegen de zeehondenjacht spelen een actieve rol in dit alles, en bij de uiteindelijke beëindiging van de commerciële zeehondenjacht. Blijf onze berichten volgen, praat erover en, het allerbelangrijkst: vertel de Canadese regering dat nu het moment is om voor altijd een einde te maken aan de zeehondenjacht.

--SF

Post a comment

Deskundigen

Science Advisor
Wetenschappelijk adviseur
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Robbie Marsland, Regiodirecteur Verenigd Koninkrijk
Regiodirecteur Verenigd Koninkrijk
Sheryl Fink, Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie