VIDEO: Canada’s visserijbeleid faalt opnieuw door politiek boven wetenschap te stellen

Dit bericht is een bewerking van een nog niet gepubliceerde ingezonden brief naar de Canadese krant Corner Brook Western Star. - ED

In een recent artikel werd gesuggereerd dat het onwaarschijnlijk is dat de voor 2012 vastgestelde vangstlimiet van 400.000 zadelrobben in Canada zal worden gehaald, als gevolg van het ontbreken van voldoende afzetmarkten voor zeehondenproducten.

 

De schrijver van dit artikel zou wel eens gelijk kunnen hebben. Tot ons genoegen kunnen we constateren dat het werk van het IFAW binnen de Europese Unie en onze inspanningen voor het Russische verbod op zeehondenproducten er – mede dankzij uw steun – voor hebben gezorgd dat er over de hele wereld nog nauwelijks afzetmogelijkheden zijn voor zeehondenbont.

 

In het artikel wordt verder geopperd dat we, aangezien de quota hoogstwaarschijnlijk niet zal worden gehaald, voortaan maar helemaal geen quota meer zouden moeten vaststellen.

De suggestie dat de zadelrobbenquota irrelevant is omdat deze toch niet wordt gehaald, is net zo belachelijk als zeggen dat we maar helemaal geen visserijbeleid meer moeten hanteren.

Hoewel het IFAW zich zorgen maakt over het beleid rond de zeehondenjacht in de Atlantische Oceaan, is de zeehondenjacht één van de weinige Canadese ‘visserijsectoren’ waar een beheersysteem wordt gehanteerd. Bovendien heeft dit beheersysteem internationaal lof geoogst als een voorbeeld van 'verantwoord beheer’.

Hoewel dit systeem vanuit de voorzorgsbenadering tekortschiet, biedt het wel een kwantitatief referentiepunt voor de populatie, en is er in opgenomen dat er quota's moeten worden vastgesteld om de populatieomvang boven dit punt te houden.

A Canadian sealer on the ice with his kill this season. c. IFAW/S. Fink

In een rapport van deskundigen van de Royal Society of Canada werd eerder dit jaar al geconcludeerd dat Canada jammerlijk heeft gefaald als het gaat om het vervullen van nationale en internationale verplichtingen voor instandhouding van de biodiversiteit in zee, en dat de minister van Visserij en Oceanen in de besluitvorming teveel macht naar zich toe trekt.

Het beste voorbeeld van dit machtsmisbruik is wel het besluit van Visserijminister Ashfield om de zadelrobbenquota vast te stellen op 400.000 – tegen het advies van internationale en aan het ministerie verbonden wetenschappers, die waarschuwden dat een quota hoger dan 300.000 in strijd zou zijn met de beheerdoelstellingen voor deze populatie.

Het feit dat de Canadese regering de visserijwetenschap consequent blijft negeren en weigert vastgestelde beheerplannen te respecteren, is een duidelijk teken dat men niets heeft geleerd van de ineenstorting van de kabeljauwbestanden en opnieuw de politiek boven de visserijwetenschap stelt, met alle risico's van dien.

Het feit dat het aantal zadelrobben terugloopt, is geen reden tot vreugde. Integendeel: in de toekomst zal de druk op zadelrobben als gevolg van de klimaatverandering alleen maar toenemen, en dat is reden te meer om elke vorm van commerciële exploitatie te beëindigen.

--SF

Maak de Canadese regering duidelijk dat er nu een einde moet komen aan de zeehondenjacht.

Post a comment

Deskundigen

Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Sheryl Fink, Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie