Update roofvogelopvangcentrum China: steenarend vecht zich terug naar leven in de lucht

De steenarend in haar beschermende bandage in IFAW's BCCR.Deze steenarend begon haar leven in noordelijk China, waar ze in alle vrijheid het luchtruim doorkruiste. Ze werd geboren om de lucht onder haar vleugels te voelen en om de aarde vanaf grote hoogte te overzien. Toen werd ze het slachtoffer van een stroper. En nu staat ze op een houtblok, gewikkeld in het verband, en ziet ze de lucht boven zich alleen nog door het gaas van haar kooi.

Haar letterlijke val is tekenend voor het verwerpelijk gedrag waartoe de mens zich verlaagt, een soort die in staat is een ander wezen deze ellende aan te doen.

Deze arend werd midden maart in gehavende en zieke toestand binnengebracht bij het Beijing Raptor Rescue Center (BRRC) van het IFAW.  

Ze had zo lang gevangen gezeten dat haar vliegspieren alle stevigheid hadden verloren en haar poten vol etterende wonden zaten. Haar vleugels waren gerafeld en haar gewrichten verstijfd. Haar prachtige gouden ogen stonden dof door vergiftiging en pijn. En ze vertoonde de onbeweeglijkheid van een dier dat alle hoop heeft opgegeven.

En er moet heel wat gebeuren om een dier als een steenarend zijn sterke, fundamentele overlevingsdrang te ontnemen. Is dat wat ons mensen van de dieren onderscheidt, het vermogen om een dier zo te kwellen dat de dood een welkome verlossing wordt?

De eerste dagen na haar redding moesten de medewerkers van het BRRC zich niet alleen concentreren op haar lichamelijke kwalen, maar ook alles op alles zetten om haar laatste restje wilskracht te behouden.

De hoeveelheid witte bloedcellen in haar bloed lag tien keer hoger dan normaal. Haar lichaam was zo uitgeput dat het niet langer in staat was rode bloedcellen te produceren. Haar eetlust was totaal verdwenen. Haar maag verdroeg niets dat ze binnenkreeg, en ze braakte alles terug uit. Elke ochtend zakte de medewerkers opnieuw de moed in de schoenen, als ze haar aantroffen te midden van braaksel, haar eten onaangeraakt, ineengedoken op de plek waar ze haar de vorige avond hadden achtergelaten.

Maar ze leefde nog, en daarmee hadden we nog steeds een kans.

Elke ochtend werden haar van pus doordrenkte verbanden verwijderd. Voorzichtig en vaardig maakten ze haar wonden schoon en haalden ze haar over medicijnen en voedsel aan te nemen. Ze maakten zitstokken in alle vormen en hoogten. Ze maakten zich zorgen over het licht in haar verblijf, en om het uitzicht.

Ze maakten zich druk over het eten.

Bij elke patiënt in het BRRC is de medische behandeling gebaseerd op diagnostische tests, en voor deze arend werden alle mogelijke tests ingezet. In het centrum zelf werden microbiologische kweken, bloedbeelden, biochemische analyses van serummonsters en röntgenfoto’s gemaakt. Er werden speciale medicijnen ingekocht. Ondanks dat het röntgenapparaat al een aantal maanden kuren vertoonde, lukte het toch goede foto's te maken van de poten en borst van de vogel. Kilometers verband en hele potten antiseptische crème werden gebruikt om dagelijks de wonden van de arend te verzorgen.

Eén van de grootste uitdagingen bij het verzorgen van wilde dieren is de juiste balans te treffen tussen noodzakelijke behandelingen en het vermijden van de stress die behandelingen de patiënt opleveren.

Stress kan een gezonde fysiologie en het herstel behoorlijk in de weg staan. Ook voor de medewerkers is het heel vervelend om een dier dergelijke stress te moeten bezorgen, ook al is dat soms onontkoombaar. Ze hebben er alles aan gedaan om de ellende van het elke ochtend verwisselen van de verbanden en andere behandelingen zoveel mogelijk te verzachten, maar dat schuldgevoel blijft. En elke keer als het eten niet binnenblijft, als het dier diarree heeft, of er verslagen bij zit, komt dat hard aan.  

Toen begon ze kleine hoeveelheden voedsel binnen te houden.

En toen wat meer.

De verzorgers hielden allemaal hun adem in.

En een paar ochtenden later was al het eten verdwenen, uit vrije wil, omdat ze honger had. Ze begon meer weerstand te bieden en het was moeilijker om haar bij behandelingen in bedwang te houden. Ze begon zich te bemoeien met haar verband, en trok het eraf zodra de medewerkers zich hadden omgedraaid. Als ze niet zo fel was geweest en haar snavel niet zo scherp, dan hadden haar verzorgers haar wel kunnen zoenen. Inmiddels hadden ze geen moment meer rust, omdat ze steeds nieuwe ‘arendbestendige’ verbanden moesten uitdenken om haar een stap voor te blijven.

En zo gaat ze steeds verder vooruit, soms met kleine sprongetjes, en soms frustrerend langzaam.

Het kostte vier weken aan medicijnen, voeding en goede zorg om haar rode bloedcellen weer op het normale niveau te brengen. Haar ernstig ontstoken poten slinken en veranderen van een vormeloze klomp weer langzaam in afzonderlijke tenen. Haar hoeveelheid witte bloedcellen schommelt nu rond 4 keer de normale hoeveelheid. Haar polsgewrichten zijn nog steeds gezwollen en stijf. De wonden op haar vleugels zitten op plaatsen die moeilijk helen, en de genezing daarvan zal dus nog wel de nodige tijd kosten.

Tot nu toe heeft ze  nog niet de kracht gehad om haar vleugels te spreiden om een hogere zitstok te kiezen.

En het zijn niet alleen haar verwondingen die nog veel tijd nodig hebben om te genezen.

Net als voor alle slachtoffers met ernstige verwondingen, geldt voor haar dat ze nog een lange, pijnlijke weg te gaan heeft voordat de kracht en lenigheid van haar spieren en alle zenuwen en structuren die de bewegingen aansturen, weer zijn opgebouwd.

Mensen of  honden leren na een zware verwonding vaak leven met een blijvende mankheid of een pijnlijk gewricht, maar voor deze vogel is dat niet genoeg.

Dit is een wilde arend.

Zij zou moeten jagen, nesten bouwen en jongen grootbrengen, navigeren en haar territorium verdedigen en partners vinden.

Ze zou boven noordelijk Azië moeten vliegen.

Ze zou in volmaakte vrijheid moeten leven.

Dit weekend komt een groep boeddhistische gelovigen bijeen in het BRRC.

Naast de steenarend zijn er in het BRRC nog meer vogels die levensgevaarlijk gewond zijn geraakt door de vernietigende handel in wilde dieren. Misschien bidden de boeddhisten voor al deze vogels, misschien voor vogels in het algemeen, en misschien alleen voor deze arend.

Zeker is dat ze alle steun kan gebruiken. Ze is door de mens uit de lucht gehaald, maar we moeten nog maar afwachten of het ons ook lukt om haar er weer terug in te krijgen.

--KL

Reacties: 1

 
Anonymous
2 years ago

Ik weet niet of het goed is voor een steenarend, maar glucosamine (Solgar) in mini-hoeveelheden heb ik ooit aan mijn kater gegeven toen hij op leeftijd gekomen, stijve gewrichten kreeg. Glucosamine maakt kraakbeen aan. Binnen een paar dagen liep hij weer als een kievit. Duivelsklauw in poedervorm is goed tegen gewrichtsontstekingen en blijft ook niet in de lever achter. Maar of dat giftig is voor een steenarend moet je eerst achterhalen. Al denk ik niet dat deze info China ooit haalt.

Post a comment

Deskundigen

Programma Adviseur
Programma Adviseur
Brian Sharp, Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
Veterinarian, DVM, PhD
Veterinarian, DVM, PhD
Katie Moore, Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo (DVM, MSc.)
(DVM, MSc.)
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië