Transatlantische samenwerking voor de bescherming van dieren

Dierenwelzijnsorganisaties uit de VS en Europa zijn in Washington, D.C, bijeen voor de derde vergadering van de Transatlantic Animal Welfare Council (TAWC, Transatlantische Raad voor Dierenwelzijn).

Dit platform werd in 2009 opgericht om ‘s werelds belangrijkste dierenwelzijnsorganisaties bijeen te brengen voor het uitwisselen van ervaringen, kennis en expertise op het gebied van dierenwelzijn (link naar agenda en deelnemerslijst). 

Cindy Milburn van het IFAW zal de vergadering voorzitten en sprekers verwelkomen van het Amerikaanse ministerie van Handel, de delegatie van de Europese Commissie in Washington, en een vertegenwoordiger van de Transatlantische Consumentendialoog (TACD).

Laatstgenoemd transatlantisch platform, dat in 1998 door consumentenorganisaties werd opgericht, doet al sinds enige tijd beleidsaanbevelingen aan de Amerikaanse regering en het Europees Parlement.

De eerste vergaderingen van de TAWC draaiden om de vraag hoe de EU en de VS omgaan met dierenwelzijn. Wat zijn de verschillen en overeenkomsten tussen hoe mensen, politici, wetenschappers, consumenten en andere spelers tegen dieren aankijken en ze behandelen? Bepaalt de cultuur of we dieren goed of juist wreed behandelen? Kunnen we aannames doen op basis van aan welke kant van de oceaan iemand woont?

Als voorvechter voor dieren en campagnevoerder vind ik dit soort vragen fascinerend, in het bijzonder hoe we gedrag en perceptie kunnen beïnvloeden. Maar waar je ook woont, overal geldt: mensen zijn mensen en dieren zijn dieren. Alle dieren kunnen pijn en angst ervaren, of ze nu in Brussel leven of in Boston. En in zowel Madrid als in Montana wonen mensen die goed voor hun huisdier zorgen en zich opwinden als ze worden geconfronteerd met dierenmishandeling.

Ik dacht altijd dat Amerikanen veel verschillen van Europeanen, maar ik realiseerde me al snel dat er veel meer verschillen kunnen zijn tussen bijvoorbeeld een Italiaan en een Fin, dan tussen een Europeaan en een Amerikaan.  

Meer over hoeveel we op elkaar lijken, is te lezen in het uitstekende boek van Peter Baldwin, “The Narcissism of Minor Differences: how America and Europe are alike” (‘Het narcisme van de kleine verschillen: de gelijkenis van Amerika en Europa’).

Dit uitgangspunt van verschillen en gemeenschappelijke factoren is de belangrijkste bestaansreden van de Transatlantic Animal Welfare Council. 

Wat kunnen we van elkaar leren en hoe kunnen we samenwerken en elkaar helpen om dieren in de VS, in de EU en in de rest van de wereld te helpen?

-Sonja Van Tichelen

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Beleidsadviseur
Beleidsadviseur
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Jeffrey Flocken, Regiodirecteur Noord-Amerika
Regiodirecteur Noord-Amerika
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen
Director, International Policy & Program Planning
Director, International Policy & Program Planning
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie