Spotlight Canada: magie van Toronto Island helpt verwaarloosde honden er bovenop

“Pudding” – vol energie en klaar voor zijn nieuwe leven.

Mark Twain zei ooit: “Als je je over een uitgehongerde hond ontfermt en het hem aan niets laat ontbreken, zal hij je niet bijten. Dat is het belangrijkste verschil tussen de hond en de mens.”

Zes jaar werken in de dierenopvang heeft me geleerd dat Twains woorden absoluut waar zijn. Honden blijven loyaliteit, dankbaarheid en liefde tonen, zelfs als ze niets van dat alles terugontvangen.

Ik heb talloze honden gezien met een hartverscheurend verleden, die desondanks in staat waren te vergeven en opnieuw liefde te geven. Enkele van deze dieren vonden tijdelijk onderdak in ons kleine huis op Toronto Island.

Toronto Island ligt in Lake Ontario en is een kleine gemeenschap met slechts 262 huizen. Het eiland is vanuit het centrum van Toronto in 10 minuten per veerboot te bereiken en is de grootste autovrije stedelijke gemeenschap van Noord-Amerika.

Benny, de mooie Bouvierkruising, Pudding, de levenslustige terriërkruising, en onze meest recente aanwinst, de lieve Cyrano met zijn bijzondere neus, zijn drie van de vier eerste viervoeters die bij mij en mijn gezin op het eiland onderdak hebben gevonden.

Deze fantastische honden werden aangetroffen onder omstandigheden waar de meesten van ons zich niet eens een voorstelling van kunnen maken.

Benny en Cyrano zijn gered door het IFAW. Ik voel me bevoorrecht dat ik zo’n nauwe band mag opbouwen met de dieren waarvoor het IFAW zich inzet.

Benny bracht bijna zijn hele eerste levensjaar buiten aan de ketting door. Cyrano werd aangetroffen te midden van een berg bierflesjes, te angstig om zelfs maar zijn kop op te tillen.

Zonder de hulp van het IFAW zouden ze veroordeeld zijn geweest tot een leven buiten, in weer en wind, levend van restjes, zonder toegang tot een dierenarts of andere voorzieningen.

De kleine Pudding werd afgestaan aan Toronto Animal Services, ons lokale dierenasiel. Door alle indrukken in het asiel raakte ze echter overprikkeld, waardoor ze veranderde in een woeste furie die niemand wilde adopteren.

Toen ze voor het eerst bij ons kwam, dreef ze met haar woeste geblaf en agressieve, door angst ingegeven uitvallen, onze zoon en onze eigen hond Katie in een hoek van de kamer. Het is een wonder dat we zo dapper – en gek – waren om haar mee naar huis te nemen.

Maar ons eiland heeft iets magisch, dat het beste in de honden naar boven brengt. Ik heb ze allemaal een veilig toevluchtsoord geboden op ons eiland, om ze de kans te geven zich te herstellen, hun moed terug te krijgen en te leren vergeven.

Al enkele uren na haar aankomst ging Pudding niet langer tekeer.

Haar tomeloze energie bleef (ze kon meer dan een meter de lucht in springen), maar ze leerde hoe ze andere honden moest benaderen, en dat kinderen de best  mogelijke speelkameraadjes zijn, omdat ze steeds contact met haar kunnen houden.

Ik vond haar elke ochtend opgekruld bij mijn zoon in bed. Nu woont ze in de stad en deelt ze, tussen haar enthousiaste sprongen door, gul likjes en knuffels uit.

Benny realiseerde zich al snel dat hij voldoende eten en een warm bed kreeg, en besloot dat hij nooit meer weg ging. Ik moest hem letterlijk de deur uit duwen als het tijd was voor een wandeling.

Hij moet gedacht hebben dat als hij naar buiten ging, hij er nooit meer in zou komen. Maar daar hoefde hij zich uiteraard nooit meer zorgen over te maken en dat doet hij inmiddels ook niet meer. Hij is nu de zachtaardige reus die waakt over mijn buurvrouw en haar twee kinderen.

Toen Cyrano arriveerde, moest ik hem naar de boot dragen; hij weigerde zelfs op de stoep te lopen. Mijn man moest hem voor zijn wandeling de trap af, naar de straat dragen, omdat hij zo schuw en angstig was. 

Zes weken later is dat verlegen jonge hondje veranderd in een zelfverzekerde puber die met zijn ruim 18 kilo nog altijd gewoon op je schoot wil zitten. Zijn sullige zachtaardigheid bracht elke dag dat hij bij ons was weer een glimlach op mijn gezicht.

Cyrano’s verblijf op ons eiland duurde slechts enkele weken. Hij woont nu bij twee gepensioneerden waar hij, samen met een andere viervoetige vriend, de beschikking heeft over 20 hectare land.

Van deze viervoeters kunnen we nog heel wat leren over geven en vergeven.

Ik ben dankbaar voor de inzichten die ze me bieden en voor wat ik allemaal van ze terugkrijg.

--MC

IFAW’s Northern Dogs Project biedt diergeneeskundige hulp, voorlichting, hulp bij herplaatsing en doorlopende ondersteuning aan afgelegen inheemse gemeenschappen, die het anders zonder deze hulp zouden moeten stellen.

Doel van het Northern Dogs Project is om deze gemeenschappen de middelen en de kennis te bieden die ze nodig hebben om zelf, en voor de lange termijn, hun problemen met honden op te lossen.

Meer informatie over onze inspanningen voor hulp aan honden en katten is te vinden op onze pagina over deze campagne.

Post a comment

Deskundigen

Beleidsadviseur
Beleidsadviseur
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Hanna Lentz Programmamedewerker / campaigner
Programmamedewerker / campaigner
Kate Nattrass Atema, Hoofd Programma Huisdieren
Hoofd Programma Huisdieren
Rebecca Brimley, Programma adviseur
Programma adviseur
Hoofd Noodhulpteam