Retoriek tegenover wetenschappelijke feiten bij hervatting debat zeehondenjacht in Canadese Senaat

De Canadese senator Mac Harb.Gisteren sprak een moedige senator Mac Harb opnieuw voor de Canadese Senaat, waar zijn wetsvoorstel voor een verbod op de zeehondenjacht, Wet S-210, opnieuw onderwerp van debat was.

We prijzen de niet aflatende inzet en moed van senator Harb, die zich ondanks de nodige tegenwind blijft uitspreken tegen de wrede en onnodige zeehondenjacht, een jacht die onlangs in een recente veterinaire studie nog werd gekwalificeerd als "inherent wreed”.

Senator Harb stelt de waarheid aan de kaak: de afzetmarkten voor zeehondenproducten verschrompelen, de commerciële zeehondenjacht is een zieltogende industrie en de Canadese regering heeft de zeehondenjagers en hun families aan hun lot overgelaten en geen enkele compensatie of alternatieven aangeboden.

Hij wijst op de verspilling van Canadese belastingdollars, waarmee steeds opnieuw wordt geprobeerd deze industrie overeind te houden - als voorbeelden noemt hij een recente financiële injectie van 3,6 miljoen Canadese dollar in de zeehondenindustrie en het geld dat door de Canadese regering wordt gestoken in het aanvechten van het Europees verbod op zeehondenproducten bij Wereldhandelsorganisatie WTO.

Verder hield de senator een bevlogen pleidooi voor steun aan de Inuïtgemeenschappen, waarbij hij aanvoerde dat de Canadese regering deze bevolkingsgroep in de kou heeft laten staan door geen gebruik te maken van de uitzondering die in het Europees verbod op zeehondenproducten is gemaakt voor Inuït en inheemse volkeren.

Verder wees hij op het mislukte visserijbeleid van de overheid en op het feit dat wordt geprobeerd met onhoudbare argumenten de schuld voor het uitblijvend herstel van visbestanden bij zeehonden en andere roofdieren te leggen.

Politici moeten niet langer terugverlangen - en aandringen op een terugkeer – naar de ‘goede oude tijd’, waarin lampen nog brandden op zeehondenvet en mannen een heroïsche dood stierven tijdens de zeehondenjacht. De wereld heeft niet langer behoefte aan of interesse in zeehondenproducten en er is geen enkele noodzaak om het voortbestaan van deze verouderde commerciële zeehondenjacht nog langer te rekken.

Zoals gewoonlijk bleef de reactie van de collega's van senator Harb beperkt tot ongefundeerde retoriek ten gunste van de zeehondenjacht.

Om te beginnen kwam de gebruikelijke beschuldiging weer op tafel: wie de zeehondenjacht aan de kaak stelt, wordt door valse sentimenten gedreven en niet door wetenschappelijke feiten (de senator die met dit argument kwam, heeft zich duidelijk niet verdiept in de vele rapporten waarin het tegendeel is bewezen!).

Vervolgens kwam senator Patterson met de 'briljante opmerking' dat zeehonden geen vegetariërs zijn (zucht – hoorden we die uitspraak niet al meer dan 20 jaar geleden voor het eerst?), gevolgd door de gebruikelijke bewering: "Zeehonden eten vis en daarom kan iedereen met 'gezond verstand' bedenken dat ze daarmee het herstel van de visbestanden schaden." Wetenschappers zeggen echter dat mariene ecosystemen veel gecompliceerder in elkaar zitten en dat het vaststellen van de impact van zeehonden op visbestanden een veel ingewikkelder analyse vereist. Uit recent wetenschappelijk onderzoek komt zelfs naar voren, dat zadelrobben het herstel van het kabeljauwbestand niet in de weg staan – niet alleen gezien de hoeveelheid kabeljauwen die ze vangen, maar ook omdat ze net als de kabeljauw ook op lodde (een klein soort zalm) jagen.

De door senator Harb gehouden speech is in zijn geheel online terug te lezen.

Een enquête uitgevoerd door Environics, in opdracht van het IFAW, wees uit dat 69% van de Canadezen de aanname van senator Harbs wetsvoorstel zou steunen.

--SF

Post a comment

Deskundigen

Science Advisor
Wetenschappelijk adviseur
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Sheryl Fink, Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie