Opluchting na redding van blauwaap, die voor overlast zorgde in Zuid-Afrikaans dorp

Cora waarschuwt haar team dat zij en de zojuist gevangen blauwaap klaar zijn voor vertrek.Directeur Cora Bailey van het IFAW CLAW-project (Community Led Animal Welfare) en een trots lid van de Zulugemeenschap, die in het holst van de nacht in het voetspoor van een plaatselijke politieagent voortsjokken over een zwartgeblakerd terrein (door de plaatselijke bevolking ‘veld’ genoemd), bij slechts enkele graden boven nul … sommige mensen zouden het gekkenwerk noemen.

Ik niet. Ik kan me niets leukers voorstellen.

Ik houd van mijn werk en toen ik kortgeleden het CLAW-project weer bezocht om wat tijd door te brengen met Cora Bailey, voelde ik me weer zo trots dat ik deel uitmaak van zo’n geweldig team.

Eerder die dag had Cora een telefoontje ontvangen van een politieagent. Hij vertelde dat de aap die zich al een tijd lang in de omgeving van een traditioneel dorp ophield, nu ook kinderen op de route tussen huis en school dreigde aan te vallen, en dat er snel moest worden ingegrepen, tenzij Cora erin zou slagen de aap te vangen.

Toen Cora zei dat dit maar één ding kon betekenen, had ik geen verdere uitleg nodig. Als deze aap niet door CLAW zou worden gevangen en naar een andere plek overgebracht, zou hij worden gedood.

Tegen zonsondergang vertrokken we naar het dorp, waar we uiteindelijk in het donker aankwamen.

Beheerder Buthelezi begroette ons met een glimlach. Hij sprong in de auto en wees ons de weg naar de apenval.

De val moest opnieuw worden gezet, en het was duidelijk te zien dat de primaat in de buurt was geweest. In zijn pogingen de aap te vangen, had Buthelezi er zorgvuldig op toegezien dat er steeds aas in de val aanwezig was.

Het was al zes weken geleden dat de aap zich voor het eerst had laten zien, en dat is voor een wild dier een lange tijd om te overleven in een bewoond gebied. Het dier had dan ook dringend hulp nodig.

Cora zette de val opnieuw en praatte nog even met Buthelezi, die ze bedankte voor zijn inspanningen om de val steeds van nieuw aas te voorzien.

De nacht was bitter koud en er hing een sterke brandlucht. Terwijl we terugliepen naar de auto knisperde het verkoolde gras onder onze voeten.

Halverwege de ochtend werden we gebeld door Buthelezi en in de auto gingen vreugdekreten op toen we hoorden dat onze kleine vriend de aap ‘s nachts naar de val was gekomen, en veilig was gevangen.

We keerden de auto en zetten direct koers naar het dorp.

En inderdaad, toen we bij aankomst op weg gingen naar de val, haalden we een breed glimlachende Buthelezi in. Hij was met recht trots op zijn bijdrage aan de succesvolle vangst.

Cora reageerde verrast op de omvang van de blauwaap, een mannetje. Het moet nog een hele toer voor hem zijn geweest om zich zes weken of langer in leven te houden, agressieve honden en stenen te ontwijken en tegelijkertijd voldoende voedsel te vinden.

De rest van het CLAW-team arriveerde en het angstige mannetjesaapje werd door de vaardige handen van De Villiers, Hassan en dierenarts Eric Mimbe in de auto getild.

De volgende dagen bracht hij door op een veilige plek, waarna hij werd overgebracht naar zijn nieuwe thuis, ver weg van de drukte van de stad.

Eén zorg minder voor Cora, dacht ik bij mezelf. Een kleine overwinning tegenover een lange reeks schijnbaar onoverkomelijke uitdagingen, behaald dankzij Cora’s niet aflatende vastberadenheid.

--LCH

Post a comment

Deskundigen

Programma Adviseur
Programma Adviseur
Brian Sharp, Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
Veterinarian, DVM, PhD
Veterinarian, DVM, PhD
Katie Moore, Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo (DVM, MSc.)
(DVM, MSc.)
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië