Onderzoekskamp voor de Westelijke grijze walvis: walvisspelletjes

De schrijfster neemt foto’s van de walvissen.Na 22 dagen slecht weer op Piltun (met mist, regen en wind), bracht de avond van 19 augustus ons goede hoop dat we toch nog wat dagen in augustus zouden kunnen werken, voor het einde van onze expeditie.

De wind ging liggen, de mist trok op en eindelijk zagen we de sterren. Onze verwachtingen voor het weer kwamen uit en de volgende ochtend sprongen we met zijn allen vol verwachting in onze onderzoeksboot om de zee op te gaan. Deze dag hadden we veel geluk en beleefden we veel avonturen.

Als eerste zagen we twee (voor dit jaar) nieuwe moeders met kalf en een kalf dat al zelfstandig was. Dit kalf leek klein, zelfs vergeleken met andere kalveren van dit jaar en we besloten het kleintje “Krokha” (“Kleintje”) te noemen. Krokha was aan het spelen in de golven en toen we achter hem aan voeren om foto’s te kunnen maken, kwamen we bij de monding van de lagune in enorme golven terecht. Snel besloten we terug te varen, omdat we niet het risico wilden nemen dat we zouden omslaan.

Zes kilometer ten zuiden van de vuurtoren zagen we twee moeders met kalf en één gespeend kalf. Eén van de koppels was nieuw dit jaar. Ze speelden met elkaar in de golven op slechts 50 meter uit de kust, waarbij ze afwisselend hun kop, staartvin en borstvinnen boven water staken.

Eén van de “speelse” westelijke grijze walvissen.Eerst besteedden de walvissen geen aandacht aan ons, maar al snel kwamen ze te dicht bij onze boot en deden we er beter aan de motor uit te zetten en op onze plaats te blijven. Twee meter van ons vandaan stak de moeder haar kop boven water en zwom het kalf onder de boot door. Nadat ze zo een tijdje rond onze boot aan het omrollen waren, gebeurde er iets onverwachts.

Eén van de kalveren (het kalf dat al onafhankelijk van zijn moeder was) dook onder de boot en tilde hem met zijn rug op. Daarna speelde hij weer verder met de andere walvissen naast onze boot. We beseften weer hoe klein wij eigenlijk zijn in vergelijking met deze enorme dieren en we hadden even een paar minuten nodig om weer tot onszelf te komen.

We besloten niet langer aan hun spelletjes mee te doen en voeren bij de groep weg. Op de terugweg fotografeerden we een walvis die we nog niet in onze catalogus hadden. Overmand door geluk en diepe emoties en in het rijke bezit van een heleboel foto’s en biopsies van twee kalveren, keerden we terug naar ons onderzoekskamp om de rest van het team te vertellen over onze geluksdag.

– Lena met het Westelijke grijze walvisteam van het IFAW in Piltun:

Dolgova Evgeniya,
Sidorenko Maksim,
Sychenko Olga,
Vorob’ev Vitalii,
Fedin Dmitrii,
Sereda Aleksei

Post a comment

Deskundigen

Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen