Nieuw onverkwikkelijk hoofdstuk Japanse walvisjacht aan vooravond van Panama

Japanse fabrieksarbeiders rondom de restanten van een ‘voor de wetenschap’ gevangen walvis. Vijfenzeventig procent van het walvisvlees dat in 2011 door de Japanse walvisvloot werd buitgemaakt in de Noordelijke Stille Oceaan, is onverkocht gebleven. Ondanks dertien afzonderlijke openbare veilingen. Deze feiten die deze week uit het land van de rijzende zon naar buiten kwamen, onderstrepen nog maar eens hoe weinig trek de Japanners hebben in walvisvlees.

Het door de Japanse overheid gefinancierde Japanse Instituut voor Walvisonderzoek, dat verantwoordelijk is voor de uitvoering van de 'wetenschappelijke' walvisjacht, kwam met een cryptische uitleg over ‘gecompliceerde procedures’ , maar het zou wellicht beter zijn de oorzaak te zoeken in de wet van vraag en aanbod; de cijfers zijn het zoveelste bewijs van het ontbreken van elke economische rechtvaardiging voor de Japanse walvisjacht.

Onverkocht walvisvlees is niets nieuws onder de zon.

Er is een groot aantal rapporten verschenen over de voorraden walvisvlees in Japan. De inschatting is dat er een verbijsterende hoeveelheid van 4.700 ton onverkocht vlees is blijven liggen.

En dat terwijl de Japanse walvisvloot er in recente jaren bij lange na niet in is geslaagd de zelf ingestelde vangstquota's voor walvissen in het Antarctisch gebied ook daadwerkelijk te vangen. De hoeveelheid onverkocht vlees zou zelfs nog hoger zijn uitgevallen als door de tsunami van vorig jaar niet enkele honderden tonnen vlees verloren waren gegaan die in vriezers lagen opgeslagen.

Zelfs de IWC geeft toe dat het moeilijk is om het vlees te verkopen.

Wat is er dan gebeurd met al dat onverkochte walvisvlees?

Ongelooflijk maar waar: ten minste 236 ton van dit vlees is uitgedeeld op het platteland of verwerkt in schoollunches.

Het is het zoveelste onverkwikkelijke hoofdstuk in het verhaal rond de walvisjacht.

Walvissen sterven onnodig een wrede dood voor een product dat niemand wil hebben, zelfs niet in Japan. Toch kan er uit verhalen als deze over het financieel onaantrekkelijke karakter van de jacht nog iets goeds voortkomen: ze lijken de beste kans te bieden om uiteindelijk de Japanse wetgevers te overtuigen.

Dat is een schrale troost voor al die verspilde walvissen waarvan het vlees in de diepvries ligt opgeslagen, maar geeft het IFAW wel een extra argument in handen waarmee het Japan kan overtuigen van de zinloosheid van de walvisjacht.

Voor onze IFAW-delegatie die op weg is naar de vergadering van de Internationale Walvisvaartcommissie van dit jaar in Panama is het bovendien een extra motivatie om alles op alles te zetten om de walvisjacht voor commerciële doeleinden te stoppen en de IWC om te vormen tot een moderne instantie voor de bescherming van walvissen.

--MC

Post a comment

Deskundigen

Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen