Luchtbellen en trillingen verminderen geluidsoverlast voor walvissen

Een bellenscherm helpt het lawaai van een heimachine te dempen. bron: HYDROTECHNIK LÜBECK

Behalve geluiden van schepen zijn er nog twee bronnen van geluidsoverlast onder water, die een gevaar vormen voor walvissen en dolfijnen. Bij seismisch onderzoek door de olie- en gasindustrie om olievelden in de zeebodem op te sporen, worden airguns gebruikt die schokgolven in het water veroorzaken.

Ook zware hei-installaties, die voor de aanleg van windmolenparken in zee en andere bouwprojecten worden ingezet, produceren buitengewoon veel lawaai.

Voor Sharon Livermore en mij was dit onlangs aanleiding om in de omgeving van Washington DC een workshop bij te wonen, waar nagedacht werd over methoden om het geluidsniveau van deze twee activiteiten omlaag te brengen. Na afloop van de workshop was het voor ons duidelijk dat er veel is dat de industrie kan bijdragen – maar dat heeft enkel en alleen kans van slagen als zij zich aan dwingende regelgeving moet houden.

Zeer harde geluiden onder water kunnen tot verwondingen of zelfs de dood van dieren leiden. Ook tijdelijke of blijvende doofheid kan het gevolg zijn. Maar ook bij veel lagere geluidsniveaus kunnen walvissen en dolfijnen al gedesoriënteerd raken en wegdwalen van de wateren waar ze hun voedsel vinden of hun jongen zogen.

De problemen met geluidsoverlast zijn uitvoerig in kaart gebracht. Er zijn twee manieren om er iets aan te doen. 

De eerste aanpak bestaat uit het aanstellen van waarnemers of het toepassen van passief geluidsonderzoek om geluiden van zeezoogdieren te registreren, in combinatie met een procedure om gesignaleerde zeezoogdieren te beschermen tegen geluidsoverlast.

De regelgevende instanties zien zo’n aanpak wel zitten.

Helaas is nog door niemand onderzocht in hoe verre dit ook geluidsreductie tot gevolg heeft. ‘s Nachts of bij zware storm kun je walvissen en dolfijnen niet zien. Ook dieren die onder het wateroppervlak blijven, laten zich niet ontdekken. En relatief onopvallende dieren als bruinvissen laten zich zelfs in de meest ideale omstandigheden nauwelijks zien.

Het International Fund for Animal Welfare (IFAW) zou graag willen laten berekenen of – en zo ja, in hoeverre – deze methode tot geluidsreductie leidt. Zolang hier geen deugdelijk onderzoek naar gedaan is, dienen de maatregelen die tot nu zijn genomen slechts om een schijn van milieubewustzijn op te wekken.

De tweede aanpak bestaat uit het aanpakken van de geluidsbronnen, anders gezegd in het stiller maken van de geluid producerende activiteit.

Het zal duidelijk zijn dat dat de aangewezen weg is.

Achteraf bezien ging de workshop, die door het Bureau of Ocean Energy Management (een Amerikaanse overheidsinstelling) werd georganiseerd, over precies het juiste thema.

De volledige naam van de workshop was Geluidsreducerende technieken om geluidsoverlast door seismisch onderzoek en heiwerkzaamheden te beperken. De workshop was goed georganiseerd en deskundigen uit de hele wereld verleenden hun medewerking.

In Australië wordt massaal ingezet op de exploitatie van offshore olie- en gasvelden. Natuurlijk vormt het gevaar van seismisch onderzoek slechts een deel van het probleem, maar het gaat wel des te meer klemmen als dat seismisch onderzoek plaatsvindt in wateren die voor walvissen van levensbelang zijn, zoals de Bonney Upwelling en de wateren rondom Kangaroo Island.

En nu windmolenparken in zee sterk in opkomst zijn, gaat binnenkort ook in de Noordzee, ten oosten van Engeland, op grote schaal geheid worden omdat op de Doggersbank het grootste windmolenpark ter wereld moet gaan verrijzen.

Tijdens de workshop leerden we ook dat de industrie beweert er nog niet aan toe te zijn stillere technieken als vibroseis (het gebruik van trillingsapparatuur op zee in plaats van explosies door middel van airguns) te gaan gebruiken. En dat terwijl zulke apparatuur al zo’n halve eeuw beschikbaar is.

Daar staat tegenover dat in de afgelopen jaren heitechnieken in hoog tempo zijn verbeterd en dat daarmee spectaculaire geluidsreducties zijn gerealiseerd. Er bestaan diverse alternatieven, zoals het gebruik van een bellenscherm of kistdammen, die het gebied waarbinnen geheid wordt omsluiten.

Wat was nu de aanleiding voor deze spectaculaire innovatie op het gebied van heitechnieken?

Regelgeving.

In Duitsland is een geluidsnorm in gesteld op 160dB op 750 meter. Wat nu moet gebeuren, is dat ook voor seismisch onderzoek elders in de wereld dergelijke maatstaven worden aangelegd. Pas dan zal de olie-industrie ook open staan voor de nieuwe, slimme methoden voor seismisch onderzoek waar we al over beschikken.

--VP

Kijk voor meer informatie over onze inspanningen om walvissen te beschermen op onze campagnepagina.

Post a comment

Deskundigen

Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen