Kunnen we het ons veroorloven om met neushoorns te experimenteren?

Deze witte neushoorn werd geherintroduceerd in Meru National Park in Kenia tijdens een grootschalig herontwikkelingsproject waaraan ook het IFAW deelnam. © IFAW / D. Willetts 2002

De recente aankondiging van de Zuid-Afrikaanse minister van Milieu dat de Zuid-Afrikaanse regering een voorstel om hoorns van neushoorns te verkopen steunt, is weliswaar verontrustend, maar geen grote verrassing. De internationale lobby hiervoor begon op de 16e vergadering van de Conferentie van de Partijen (COP16) in het kader van CITES (Convention on International Trade in Endangered Species). Hier werd gericht gelobbyd bij andere regeringen om steun  te verwerven voor de verkoop van een voorraad neushoornhoorns, die dan bij de volgende CITES CoP (17) in 2016, met Zuid-Afrika als gastheer, zou worden aangemerkt als toegestane handelswaar. Even kort door de bocht: de Zuid-Afrikaanse regering stelt dat door het legaliseren van de handel de markten zullen worden overspoeld met hoorns, en dat als gevolg daarvan de stroperij zal afnemen.

Een nogal misleidende redenering en een zeer gevaarlijk experiment!

Het meest verontrustend is de naïeve, versimpelde voorstelling van de economische consequenties. De verkoop van de voorraad hoorns zou op korte termijn kunnen leiden tot financieel gewin, maar levert een fors verlies op als we inzoomen op de biologische consequenties en de gevolgen voor het welzijn van dieren. Maar ook vanuit puur economisch perspectief laat de redenering zeer te wensen over.

De realiteit is dat niemand enig idee heeft van de aard en omvang van de potentiële vraag naar hoorns, vooral niet in het geval van China dat een belangrijke afnemer is. Hoe kan men dan zeggen dat er aan een vraag wordt voldaan, of – erger nog – dat een markt wordt overspoeld, als volstrekt onduidelijk is wat de vraag is? Bovendien hebben we ook geen enkel idee wat de effecten zijn van de recente trends in consumptie en van het feit dat neushoornhoorns in China worden opgeslagen als investering voor de toekomst.  Nu al is de illegale handel de belangrijkste oorzaak van het uitsterven van neushoorns en wie weet wat de mogelijke impact is van verdere marktstimulering door gelegaliseerde handel.

En wat dan te denken van het (eveneens misleidende) idee dat legale handel überhaupt kan worden gereguleerd en beheerst. De experimentele handel in voorraden ivoor zoals gesanctioneerd door CITES, waarbij Zuid-Afrika ook belanghebbende was en waarbij een grote hoeveelheid ‘legaal’ ivoor op de Chinese markt kwam, heeft aangetoond dat het onmogelijk is om de legale handel op de Chinese markt te beheersen. Wanneer het onmogelijk is om de handel te reguleren in een van de meest gereguleerde landen in de wereld, is alles wat ik kan zeggen: "Pretoria, we hebben een probleem".

De Zuid-Afrikaanse overheid moet beseffen dat we met de neushoorn al voorbij het kritieke omslagpunt zijn; de aantallen nemen jaar na jaar af, terwijl de vraag naar hoorns blijft oplopen. Als dit zo doorgaat, hebben we een serieus probleem. Een mislukt experiment zou kunnen resulteren in een sterke krimp van de neushoornpopulatie . Is het dat waard? Of gaat voor ons snel economisch rendement boven levende neushoorns?

- JB

Bezoek onze campagnepagina voor meer informatie over onze inspanningen om de handel in wilde dieren te bestrijden.

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Regiodirecteur Midden-Oosten
Regiodirecteur Midden-Oosten
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Kelvin Alie, Hoofd Programma Wildlife Trade
Hoofd Programma Wildlife Trade
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië