Honden van Bellavista terug bij eigenaren dankzij slimme IFAW-hulpverleners

Eén van de honden uit Bellavista in zijn kooi in Playa del Carmen, Mexico.Twee maanden geleden had ik samen met Erika Flores een gesprek met de gemeente van Playa del Carmen over de operationele problemen waar het gemeentelijk dierenasiel mee te kampen had en over een nieuwe richtlijn voor verantwoorde huisdierenzorg.

Door samenwerking met twee lokale organisaties kunnen we het dierenasiel tegenwoordig vaker bezoeken en de dieren die er worden opgevangen, helpen.

Het zal nog heel wat tijd en inspanning kosten om de manier waarop het asiel gerund wordt te veranderen, maar we blijven ons inzetten voor verbeteringen. Het is vooral belangrijk dat er efficiënter en regelmatiger wordt voorzien in de basisbehoeften van de dieren – voedsel, water en voldoende bewegingsruimte (het was tot voor kort heel gebruikelijk om drie of meer honden bij elkaar te zetten in één krappe kooi, ook als er extra ruimte beschikbaar was).

Door geldgebrek zaten er de laatste tijd minder honden in de kennels van het asiel.

Toen Erika echter onlangs het asiel bezocht, zag ze daar ineens heel veel honden in kooien.

De dieren waren gevangen op verzoek van de deelgemeente Bellavista, een bijzonder arme buurt. We wisten van dit verzoek, omdat het tijdens een eerdere vergadering ter sprake was gekomen. Tijdens die vergadering hadden we eveneens afgesproken dat we van tevoren gewaarschuwd zouden worden als er vangacties op touw zouden worden gezet.

Toen Erika de honden zag en hoorde wat er gebeurd was, begreep ze dat men de afspraak niet was nagekomen en de honden was gaan vangen zonder eerst ons te informeren.

Tot Erika’s verbazing bleken bijna alle honden uit Bellavista opmerkelijk gezond en vriendelijk van aard. Omdat ze wist dat de honden een spuitje zouden krijgen, heeft ze een reddingsplan bedacht.

Eerst maakte ze foto’s van alle honden en de papieren waarop de locatie waar ze waren gevangen stond vermeld. Vervolgens drukte ze de foto’s van de honden met bijbehorende gegevens af en verspreidde ze in Bellavista.

We zijn letterlijk van deur tot deur gegaan en hebben de foto’s van de honden laten zien en de mensen gevraagd of ze de dieren herkenden en misschien wisten wie de eigenaren waren.

Aanvankelijk leek het op zoeken naar een speld in een hooiberg, maar dankzij Erika’s vasthoudendheid en de hulp van een aantal enthousiaste kinderen wisten we al vrij snel bijna alle baasjes op te sporen.

We vroegen de eigenaren of ze hadden geprobeerd om hun hond terug te krijgen, en of ze eigenlijk wel wisten dat hun hond naar het gemeentelijk asiel was gebracht.

Bijna allemaal zeiden ze dat ze wel wisten wat er gebeurd was, maar dat ze geen geld hadden om hun hond terug te halen.

Wie zijn hond terug wil, moet op een of andere manier naar het asiel zien te komen (dat op een afgelegen locatie ligt en niet bereikbaar is met openbaar vervoer), om daar zijn eigen hond te identificeren. Daarna moet de eigenaar naar het gemeentehuis in het centrum van de stad om een boete betalen (zo’n $25 dollar) en vervolgens moet hij, met het betalingsbewijs, weer terug naar het asiel om zijn hond op te halen.

Voor de meeste mensen, met name de mensen uit arme wijken als Bellavista, is deze hele onderneming een onmogelijke opgave. Niet alleen omdat ze geen geld en vervoer hebben, maar ook omdat ze er een dag werk voor zouden moeten missen.

Alle gezinnen waren dolblij dat hun hond nog steeds in leven was en opgelucht dat wij hen konden helpen.

Maar aan die hulp van onze kant waren wel een aantal voorwaarden verbonden.

We zouden de honden alleen terugbrengen als de eigenaren toestemming gaven voor sterilisatie of castratie.

Daarnaast zouden wij de honden inenten tegen rabiës en ze ontwormen.

De eigenaren moesten op hun beurt beloven dat hun dier altijd een halsband zou dragen met een identificatiepenning en dat ze hun best zouden doen om te voorkomen dat hun hond weer op straat zou gaan rondzwerven.

De volgende dag ging Erika terug naar het dierenasiel, waar ze alle honden met moeite in haar auto kreeg. Vervolgens reed ze direct naar een partner van het IFAW, Coco's Cat Rescue, om de dieren te laten steriliseren.

Het was fantastisch om de honden weer met hun eigenaren te kunnen herenigen!

Twee kleine meisjes omhelsden in tranen hun hondje ‘Canelo’ die ze zo erg hadden gemist en een man, met het uiterlijk van een agressief bendelid, veranderde bij het weerzien met zijn kleine Blacky voor onze ogen in een liefdevolle, aardige man die zich uitputte in dankbetuigingen.

We blijven bij de autoriteiten aandringen op een meer positieve benadering van huisdierbezitters en de wijk waar ze wonen, zodat ze niet langer elke loslopende hond zonder pardon oppakken en meenemen.

Wij willen bereiken, dat autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor populatiebeheer een andere houding aannemen tegenover buurtschappen als Bellavista, waar loslopende honden door de meeste mensen worden getolereerd en geaccepteerd.

We hopen dat de autoriteiten voortaan de beschikbare gelden willen gebruiken voor bijvoorbeeld het opzetten van sterilisatie- en castratieklinieken en een strenger toezicht op mishandeling en verwaarlozing van dieren.

Hondenvangers zouden zich niet moeten richten op huisdieren, maar zich bezig moeten houden met meldingen over zieke, gewonde of agressieve zwerfhonden en dit soort dieren in observatie houden om te controleren of ze geen rabiës hebben.

De vasthoudendheid, betrokkenheid en creativiteit van Erika hebben de honden van Bellavista het leven gered.

Nog belangrijker, ze heeft aangetoond dat deze aanpak werkt. Daarvan kan een revolutionaire verandering in de werkwijze van het dierenasiel het gevolg zijn – en daar zijn uiteindelijk nog veel meer dieren mee geholpen!

--JD

Post a comment

Deskundigen

Beleidsadviseur
Beleidsadviseur
Cora Bailey
Oprichter, Community Led Animal Welfare (CLAW)
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
Hanna Lentz Programmamedewerker / campaigner
Programmamedewerker / campaigner
Jan Hannah
Projectleider Northern Dogs
Kate Nattrass Atema, Hoofd Programma Huisdieren
Hoofd Programma Huisdieren
Veterinarian, DVM, PhD
Veterinarian, DVM, PhD
Nancy Barr, Programmaleider Animal Action Educatie
Programmaleider Animal Action Educatie
Rebecca Brimley, Programma adviseur
Programma adviseur
Hoofd Noodhulpteam