Enthousiaste ‘walvissen’ overreden IJslandse toeristen geen walvisvlees te eten

In deze video is een aantal toeristen te zien die werden aangesproken in het kader van de “Meet Us, Don’t Eat Us” campagne.

Op vrijdag 15 juni vertrok een groep van 13 vrijwilligers uit Korea, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, China, Mexico, Oekraïne, Rusland, Spanje en Slowakije, vergezeld door twee ‘bultruggen’ van het IFAW, vanuit de haven van Reykjavík naar het IJslandse ministerie van Visserij.

Hun doel: het overhandigen van 2.071 protestkaarten die in slechts twee weken tijd waren ondertekend door buitenlandse toeristen die de stad Reykjavik bezochten.

Op de kaarten beloofden de toeristen in zes talen tijdens hun verblijf in IJsland geen walvisvlees te zullen eten, en riepen ze bovendien de IJslandse regering op een einde te maken aan de walvisjacht. De twee ‘bultruggen’ waren twee vrijwilligers in grote walvisstaartenpakken.

De walvispakken zijn een goed middel om de aandacht te vestigen op onze campagne Meet Us Don´t Eat Us, die inmiddels de tweede zomer in gaat. Doel van deze campagne is om toeristen te wijzen op de voordelen van verantwoord walvistoerisme en ze ervan te weerhouden walvisvlees te eten.

De afgelopen jaren hebben meer restaurants walvisvlees op hun menu gezet. Toeristen krijgen te horen dat walvisvlees een traditioneel IJslands gerecht is, terwijl volgens een onderzoek van Gallup in werkelijkheid slechts zo’n 5% van de bevolking dit vlees regelmatig eet.

Uit mijn kindertijd herinner ik mij walvisvlees als iets dat beschouwd werd als voedsel met een nare smaak dat sommige mensen tegen het einde van de zomer aten omdat het goedkoop was. Het is zeker geen populair voedsel in mijn land.

Nu proeven toeristen walviscarpaccio, walvis-tapas en andere buitenissige gerechten. En daarmee dragen ze er onbewust toe bij dat zoveel walvissen wordt gedood, dat ze daarmee de wrede en onnodige walvisjacht in IJsland zelfs in stand helpen houden.

De protestkaarten zijn in de eerste twee weken van de campagne van deze zomer verzameld en de komende tijd zal er elke twee weken een nieuwe groep vrijwilligers naar het ministerie van Visserij trekken om nieuwe kaarten aan te bieden.

Veel toeristen zijn verbaasd dat IJsland nog steeds op walvissen jaagt, zeker als ze zien hoe het walvistoerisme in de oude haven van Reykjavík floreert.

Een Duitser vertelde dat hij van plan was geweest om die avond een walvissteak te proberen, maar zich na zijn gesprek met de vrijwilligers en het ondertekenen van een protestkaart had voorgenomen toch maar liever een ander gerecht te bestellen.

Een Amerikaanse die in het Reykjavík Hilton verbleef, zei verontwaardigd te zijn dat het hotelrestaurant walvisvlees op de kaart had staan. De vrouw nam een groot aantal folders mee naar het hotel en was van plan een klacht in te dienen bij de hotelleiding.

Hoewel de campagne gericht is op toeristen, hebben al zo’n 100 IJslanders aangegeven ook een protestkaart te willen ondertekenen. Over het algemeen stellen IJslanders zich vriendelijk op tegenover de vrijwilligers, een enkele uitzondering daargelaten.

De zak met kaarten die door onze internationale groep enthousiaste, opgewekte vrijwilligers naar het ministerie werd gebracht, was zo zwaar dat deze door twee mensen gedragen moest worden.

Deze vrijwilligers hebben belangrijk werk verzet om andere buitenlandse bezoekers eraan te herinneren waar ze vandaan komen en waar ze voor staan. Meer dan 80% van de toeristen geeft in enquêtes aan tegen de walvisjacht in IJsland te zijn. Toch zijn veel van deze tegenstanders verrassend genoeg nog altijd bereid om walvisvlees te proeven.

Nu het aantal toeristen dat naar IJsland komt gestaag oploopt van minder dan 500.000 in 2010 naar meer dan 700.000 in dit jaar, is het van cruciaal belang dat we deze toeristen weten te doordringen van het belang om de walvis te beschermen.

Ter vergelijking: de totale bevolking van IJsland telt slechts 320.000 mensen.

Ondanks het groeiende toerisme en het toenemende aantal restaurants dat walvisvlees verkoopt, is er ook positief nieuws voor de walvissen.

  • In de afgelopen drie jaar is het aantal dwergvinvissen dat gedood werd gedaald van 75 naar 58 vorig jaar.
  • De jacht op gewone vinvissen is voor het tweede opeenvolgende jaar gestopt en behoort nu hopelijk echt tot het verleden.

Aan de opgewekte gezichten van de vrijwilligers is duidelijk af te lezen dat ze het gevoel hebben dat ze echt iets hebben bereikt.

Een ouder Amerikaans echtpaar hield ons aan voor een foto met de ‘walvismensen’. "We hebben gisteren al een protestkaart ingevuld", vertelden ze, en vervolgens bedankten ze ons voor het werk dat we doen.

Dit soort bedankjes heeft de jonge groep al vaker in ontvangst mogen nemen, en dat doet elke keer weer goed.

Als Valdimar Halldorsson, de assistent van de minister van Visserij door de voordeur van het grote witte gebouw aan zee naar buiten stapt, overhandigt elke vrijwilliger hem een grote stapel protestkaarten.

Hij lijkt onder de indruk.

Halldorsson schudt alle vrijwilligers de hand en probeert ondertussen de 2.071 protestkaarten vast te houden die hij in zijn handen gedrukt krijgt.

De vrijwilligers leggen hem uit hoe belangrijk bescherming van walvissen is en dat ze hopen dat IJsland met de walvisjacht zal stoppen.

Hij zegt dat hij de minister over het bezoek zal vertellen en spreekt zijn dank uit.

Terwijl hij probeert de stapel protestkaarten het ministerie binnen te dragen, na beleefd de aangeboden hulp te hebben afgeslagen, roept hij mij toe: "Kun je me hier een foto van sturen?"

-- SM

Reacties: 1

 
Anonymous
2 years ago

Ik heb die gastjes bezig gezien, zelfs een kaartje getekend. Toch enkele bedenkingen: ze weten absoluut niet waar ze mee bezig zijn. Het was zielig om te zien hoe ze op hat einde van de dag met een "campagneleider"veronderstel ik zaten na te praten. Maar toen ik hen vroeg of ze Sea Shepherd Conservation Society kenden, vielen ze uit de lucht: neen nog nooit van gehoord. Ze zitten te vergaderen vlak tegenover twee walvisjagerschepen, de Hvalur 8 en Hvalur 9 en weten niet dat dit walvisjagers zijn: ah zien die er zo uit??? Een eindje verder ligt een zgn factory ship en ook daarvan zijn zij zich niet bewust.
Het is goed, zeer goed en moedig dat zo'n jonge mensen zich inzetten voor de natuur en dieren. Maar een beetje kritisch denken, opzoeken en behoorlijke begeleiding zouden op zijnminst niet misstaan. En daar schoten jullie als organisatie schromelijk tekort....

Post a comment

Deskundigen

Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen