Eenzame IJslander vaart voor het eerst in drie jaar tijd uit voor vinvisjacht

Vrijwilligers Meet Us Don’t Eat Us-campagne in walviskostuums…

Zondag ben ik rond middernacht aangekomen in Reykjavik. 

Ik was moe, maar de zon was nog op. Hij stond nog hoog boven de horizon en leek nog op geen enkele manier naar het einde van de dag te verlangen, zoals ik dat wel deed.

Het is een trieste reis die ik maak, omdat ik verwacht dat de eenzame IJslandse vinvisjager Kristjan Loftsson tijdens mijn bezoek, voor het eerst in drie jaar, weer walvissen zal doden.

Gisteren had ik een ontmoeting met onze IJslandse vertegenwoordiger en de lokale aanbieders van walvisexcursies. Ze maken zich zorgen over de vinvisjacht, en vrezen dat de nieuwe minister van Visserij (die na de laatste verkiezingen het stokje gaat overnemen) de uitbreiding van het walvisreservaat waarvoor ze zo hard hebben gevochten, van tafel zal vegen. 

De minister zegt dat hij het vraagstuk opnieuw gaat bekijken…

De uitbreiding van het reservaat is nu nog van kracht en jagers op dwergvinvissen moeten op dit moment veel verder uitvaren om hun prooi te vinden. Ze hebben in noordelijke wateren geprobeerd dwergvinvissen op te sporen, maar tot nu toe lijken ze weinig ‘succes’ te hebben. 

De enige walvissen die ze tot nu toe hebben gedood, zijn buitgemaakt in een ander walvisexcursiegebied in het noordwesten – tot groot ongenoegen van lokale aanbieders van walvisexcursies. 

Wat in ieder geval vaststaat, is dat de dwergvinvisjagers precies in dezelfde gebieden willen opereren als de walvistoeristen. Of, zoals de walvistoerismebranche het stelt: “Ze doden onze walvissen”. De dwergvinvisjagers draaien er niet omheen; toen de uitbreiding van het reservaat werd aangekondigd, klaagden ze dat ze "80% van hun buitgemaakte walvissen vangen in wat nu het nieuwe reservaat is”.

Het afgelopen weekend werd voor het derde opeenvolgende zomerseizoen het startsein gegeven voor de IFAW-campagne ‘Meet Us Don’t Eat Us’

Met de campagne worden buitenlandse toeristen opgeroepen geen walvisvlees te eten tijdens hun bezoek aan IJsland. In het verleden werd naar schatting 40% van het vlees van dwergvinvissen door toeristen in lokale restaurants opgegeten. 

Veel toeristen denken dat iedereen in IJsland walvisvlees eet en dat het niet veel uitmaakt als zij er ‘een klein beetje’ van proeven. 

De werkelijkheid is dat minder dan 5% van de IJslanders regelmatig walvisvlees eet, en dat elk jaar meer dan 20 walvissen worden gedood ter bevrediging van de nieuwsgierigheid van toeristen, die een gerecht willen proeven dat ze niet van plan zijn ooit nog eens te eten. Gemotiveerde vrijwilligers van de Meet Us Don’t Eat Us-campagne spreken de toeristen aan, verkleed in twee enorme walviskostuums. 

Ze vragen toeristen een kaart te ondertekenen, waarop ze plechtig beloven geen walvisvlees te zullen eten, en zich duidelijk uitspreken tegen de walvisjacht. 

Tegen het eind van het vorige seizoen bleek uit een enquête onder naar huis terugkerende toeristen, dat het aantal toeristen dat walvisvlees had gegeten, tot 22% was gedaald.

We hebben goede hoop dat de combinatie van een uitgebreid reservaat en het derde seizoen van de Meet Us Don’t Eat Us-campagne dwergvinvisjagers zal doen inzien dat hun markt op instorten staat.

Zelfs als de nieuwe Visserij-minister de uitbreiding van het reservaat herroept, zullen ze nog altijd de impact voelen van de Meet Us Don’t Eat Us-campagne en de primeur van dit jaar – Walvisvriendelijke Restaurants. 

Dit jaar gaan we voor het eerst restaurants die geen walvisvlees op het menu hebben (een krappe meerderheid in Reykjavik) vragen een sticker te voeren met het predicaat 'walvisvriendelijk restaurant'. 

Onze vrijwilligers in de walviskostuums en onze vrienden in de walvistoerisme-industrie vragen toeristen vervolgens voor die restaurants te kiezen als ze uit eten gaan.

Toen ik op de tweede ochtend van mijn verblijf hier opstond, begon mijn dag met de ontmoedigende aanblik van één van Kristjan Loftssons 60 jaar oude walvisschepen, op weg naar open zee.

Het ziet ernaar uit dat hij zijn eenmanskruistocht tegen vinvissen gaat voortzetten. 

Als zijn bemanning een vinvis vangt, zal het schip de volgende dag terugkeren met de vangst tegen de zijkant van het schip geklemd, waarna het dier wordt afgeleverd bij zijn walvisverwerkingsbedrijf aan de kust voorbij Reykjavik, voor het verwijderen van de blubberlaag. 

Ik ben van plan als ooggetuige bij deze trieste gebeurtenis aanwezig te zijn. 

Onlangs was er nog veel negatieve publiciteit in IJsland over het feit dat een deel van het vinvisvlees in Japans hondenvoer terechtkomt. Ook deed voor het eerst een aandeelhouder van het walvisvaartbedrijf in het openbaar zijn beklag dat het bedrijf verlies lijdt en zou moeten stoppen met de jacht. En daar komt nog bij dat de Nederlandse autoriteiten meer dan een miljoen e-mails hebben ontvangen van mensen die klagen over het feit dat de haven van Rotterdam wordt gebruikt voor de export van het vinvisvlees uit IJsland naar Japan.

Ondanks dat de dwergvinvisjagers wanhopig op zoek zijn naar dwergvinvissen die ze kunnen doden en het schip van de eenzame vinvisjager zich terwijl ik dit schrijf op zee bevindt, heb ik echt het gevoel dat er in IJsland rond de walvisjacht een belangrijke omslag heeft plaatsgevonden. 

De nationale krant heeft opgeroepen tot beëindiging van de jacht. 

De toerisme-organisaties zijn faliekant tegen de walvisjacht en zijn niet langer bereid in het openbaar te zwijgen. 

En zelfs meneer Loftssons eigen aandeelhouders spreken zich publiekelijk uit tegen de walvisjacht.

Ze zeggen weleens dat de redding nabij is als de nood het hoogst is. 

Op dit moment kunnen we zeker zeggen dat voor de IJslandse walvissen de nood hoog is, maar er is verandering op komst…

--RM

Ga voor meer informatie over onze inspanningen voor de wereldwijde beëindiging van de commerciële walvisjacht naar onze speciale pagina over dit onderwerp.

Post a comment

Deskundigen

Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen