Een zeldzaam gezicht op Cape Cod: een gestrande lederschildpad

In september 2012 assisteerde het IFAW bij de redding en transport van een ruim twee meter lange, 297 kilo zware lederschildpad.Het gebeurt niet vaak dat zo'n lederschildpad, een bedreigde diersoort, op een strand in Massachusetts aanspoelt. Volgens onderzoekers van het New England Aquarium is een dergelijke stranding in ruim 40 jaar slechts vijf keer eerder voorgekomen.

Op de avond van 19 september volgde dus een zesde melding. Op die avond werd er een lederschildpad, de grootste soort onder de zeeschildpadden, aangetroffen op een modderige vlakte in Truro, Massachusetts. Het dier lag op een hoger deel van het strand, ver van de waterlijn.

Buurtbewoners die het dier hadden gevonden, meldden hun vondst bij de Massachusetts Audubon Society. Omdat het al te laat op de dag was om de schildpad op een veilige manier weg te halen, besloten de hulpverleners de reddingspoging uit te stellen tot de volgende ochtend bij zonsopgang. Op dat moment werd het IFAW gevraagd bij de reddingsoperatie te helpen.

Een tienkoppig team, met medewerkers van Audubon en het IFAW en een aantal vrijwilligers, tilde de lederschildpad op één van de speciaal voor dolfijnenstrandingen ontwikkelde brancards van het IFAW. Zo kon het dier veilig over oesterbedden, moddervlakten en door de Pamet River naar de wachtende IFAW-transportwagen worden vervoerd. Een medisch team van het New England Aquarium (NEAQ) voegde zich onderweg bij het transport om de gezondheid van de schildpad te onderzoeken. 

Ondanks zijn aanzienlijke gewicht van 297 kilo werd vastgesteld dat het dier te licht was en uitgedroogd. De lederschildpad is ‘s werelds grootste reptiel en volwassen dieren wegen gewoonlijk meer dan 450 kilo.

De artsen oordeelden dat de schildpad gezien zijn toestand niet meteen kon worden vrijgelaten, maar eerst moest aansterken in een rehabilitatiecentrum voor zeedieren. De rehabilitatie van lederschildpadden is door hun grote omvang een bijzonder complexe uitdaging. De soort leeft op grote afstand van de kust en is gewend lange afstanden te zwemmen, maar gelukkig kon het personeel van het NEAQ teruggrijpen op eerdere ervaringen met de rehabilitatie van andere soorten zeeschildpadden en recent praktijkonderzoek naar lederschildpadden. Na twee dagen verzorging in de opvangfaciliteit voor gestrande zeedieren van het New England Aquarium, besloten de medewerkers dat de schildpad klaar was voor zijn vrijlating.

Ook bij het uitzetten van de schildpad kon het IFAW weer de helpende hand bieden: met onze speciale dolfijnentrailer werd de grote schildpad van de rehabilitatiefaciliteit van het NEAQ in Quincy overgebracht naar het achterdek van een klaarliggende boot in Harwich, Massachusetts. Van daaruit ging het transport verder naar de zuidkant van Cape Cod, waar de schildpad in diep water zou worden vrijgelaten. Met hulp van het Large Pelagics Research Laboratory en een satellietzender die beschikbaar is gesteld door de Riverhead Foundation in New York, kan de schildpad door onderzoekers worden gevolgd om te zien hoe het hem na zijn vrijlating vergaat. Dit verhaal is een mooi voorbeeld van hoe verschillende instanties binnen zeer korte tijd uitstekend hebben samengewerkt om een uniek resultaat te bereiken.

De laatste keer dat de lederschildpad werd gezien, zwom hij in zuidelijke richting naar Nantucket Island.

--BS

Post a comment

Deskundigen

Programma Adviseur
Programma Adviseur
Brian Sharp, Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Leider Noodhulpacties en strandingscoördinator
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
Veterinarian, DVM, PhD
Veterinarian, DVM, PhD
Katie Moore, Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Programma Noodhulp
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo (DVM, MSc.)
(DVM, MSc.)
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië