Bescherming van haaien krijgt meer aandacht, maar het gaat nog erg traag

Op dit moment woon ik de conferentie van de Indian Ocean Tuna Commission (IOTC) op Mauritius bij.

Gesproken wordt over een visserijovereenkomst voor de Indische Oceaan. Er wordt uitvoerig gediscussieerd over het lot en – uiteindelijk – het voortbestaan van een aantal haaiensoorten. Over de hele wereld wordt de situatie voor haaien nijpender, met name voor de hamerhaai en de witpunthaai.

De populatie van deze dieren is op sommige plaatsen met maar liefst 90% afgenomen.

Dat is ook de reden waarom de internationale handel in deze haaien in maart 2013, tijdens de CITES-conferentie ter bescherming van bedreigde diersoorten in Bangkok, aan banden is gelegd.

Het door de EU voorgestelde vangstverbod voor de witpunthaai werd pas na veel discussie en een groot aantal wijzigingen geaccepteerd door Japan en China.

Dit vangstverbod is bovendien slechts drie jaar geldig – voorlopig althans. Overeenstemming werd pas laat bereikt - nadat de tolken aan het eind van de dag al naar huis waren gegaan.

Het is bijzonder teleurstellend dat Japan en China het vangen van haaien voor wetenschappelijk onderzoek als excuus gebruikten. Ze verklaarden 'geen overhaaste beslissingen te willen nemen', om de zo dringend noodzakelijke extra beschermingsmaatregelen voor de hamerhaai en zijdehaai te blokkeren.

Deze rampzalige tactiek zal ertoe leiden dat deze soorten binnen afzienbare tijd in de Japanse en Chinese wateren zullen uitsterven.

Gelukkig was er bij de conferentie ook een aantal bijzonder vasthoudende mensen aanwezig – zoals de minister van Visserij en Landbouw van de Maldiven – die onvermoeibaar bleef hameren op de noodzaak van het tijdig invoeren van beschermingsmaatregelen.

Het verbod op het gebruik van ringzegennetten voor de tonijnvangst voor walvishaaien of walvissen kan eveneens worden beschouwd als één van de successen die tijdens de conferentie behaald zijn.

Omdat tonijnen vaak samen opzwemmen met walvishaaien of walvissen – en het veel eenvoudiger is om die grote dieren op te sporen – worden ringzegennetten ingezet waar haaien of walvissen zijn gelokaliseerd, in de hoop tegelijkertijd tonijn te vangen. De dood van de walvissen en walvishaaien wordt daarbij geaccepteerd als bijkomende schade.

Deze manier van vissen kwam tot nu toe ook veel voor in de Indische Oceaan. Dit besluit zou daar een einde aan moeten maken.

Na afloop konden we een zucht van verlichting slaken, er was tenslotte toch in ieder geval een gedeeltelijk succes geboekt. De drie dagen die eraan vooraf gingen, waren echter bijzonder frustrerend.

In discussies werden alle mogelijke argumenten aangegrepen om zo min mogelijk beschermingsmaatregelen in te laten voeren - terwijl die toch zo dringend nodig zijn.

Uiteindelijk zijn we blij met elke stap vooruit, hoe klein ook. Zelfs als die stappen in een veel trager tempo op internationaal niveau worden uitgevoerd dan de soorten op deze planeet richting uitsterven worden gedreven.

Er zit vooruitgang in de initiatieven om haaien te beschermen – maar het gaat bepaald niet snel.

--RS

Help ons om de wereldzeeën te beschermen, en maak vandaag nog een gift over.

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Regiodirecteur Midden-Oosten
Regiodirecteur Midden-Oosten
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Jeffrey Flocken, Regiodirecteur Noord-Amerika
Regiodirecteur Noord-Amerika
Kelvin Alie, Hoofd Programma Wildlife Trade
Hoofd Programma Wildlife Trade
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Campaigner, Duitsland
Campaigner, Duitsland
Tania McCrea-Steele, Manager campagnes en wetshandhaving, IFAW UK
Manager campagnes en wetshandhaving, IFAW UK
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië