Aandacht voor de kracht van de jeugd tijdens Biodiversiteitsconferentie

Peter Pueschel, Programmaleider van het IFAW, beschrijft de ingrijpende gevolgen van de klimaatverandering voor dieren over de hele wereld, en vertelt wat we kunnen doen om bedreigde soorten te beschermen.

Na een moeizame anderhalve week is de conferentie in Hyderabad, India, voorbij en zijn er nog veel onopgeloste kwesties blijven liggen.

En dat is geen verrassing, als je bedenkt wat er op het spel staat, wat er te winnen is en voor wie.

Vrijwel alle landen in de wereld, rijk en arm, waren bij de Conventie inzake Biodiversiteit (CBD) vertegenwoordigd. In totaal waren er zo'n 14.000 afgevaardigden, die de belangen verdedigden van industrieën en grote en kleine bedrijven, van inheemse, kleine gemeenschappen en grote steden, en van uiteenlopende mensen en instanties met allemaal hun eigen agenda.

Onder de aanwezigen ook natuurbeschermingsorganisaties als de onze, waarvan de meeste nog altijd te weinig aandacht hebben voor dierenwelzijnskwesties.

Ik noem enkele van de belangrijkste onderwerpen die tijdens de CBD-conferentie zijn besproken:

  • Frisse wind en nieuwe kracht - de jeugd komt eraan, en dat is goed nieuws! Jongeren uit een groot aantal landen hebben zich georganiseerd in één van de grootste belangengroepen: "Youth" (een naam die precies weergeeft waar de groep voor staat - de jongere generaties hebben het meeste te verliezen als we nu geen maatregelen nemen om de natuur en de biodiveristeit te beschermen). Door zich op deze manier te organiseren, willen de jongeren inspraak afdwingen op nationaal en internationaal beleid en op actieplannen voor de bescherming van de biodiversiteit. Ikzelf ben hier groot voorstander van. Op dit moment ben ik zelfs in onderhandeling om het IFAW de status te verlenen van officieel erkende educatiepartner van de CBD.
  • Klimaatveranderingsmechanisme moet ook de wilde dieren beschermen - Het programma Reducing Emissions from Deforestation and Forest Degradation (REDD) is in het leven geroepen om de klimaatverandering tegen te gaan. Het is zo belangrijk dat dit programma niet alleen wordt gebruikt om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, maar ook als een mechanisme om sleutelsoorten als de bosolifant en hun leefgebieden te beschermen. Er zijn echter mensen die desondanks willen doorgaan met destructieve industriële en monocultuur-bosbouw, een keuze die voor in het wild levende dieren net zo verwoestend uitpakt als volledige kaalkap.
  • Nog altijd worden er veel te veel dieren gedood voor de handel in 'bushmeat' - Per jaar worden er alleen al in Centraal Afrika zo'n 750.000 zoogdieren voor de handel in bushmeat gedood. Vroeger vormde dit vlees een noodzakelijke bron van eiwitten voor de bosbewoners, maar tegenwoordig is er sprake van een handel op commerciële schaal, waarbij het vlees op de markten belandt. In veel gebieden is de inzet van moderne jachtmethoden, zoals vuurwapens en ijzerdraadstrikken, volledig uit de hand gelopen. De ene na de andere populatie diersoorten wordt hier slachtoffer van en de biodiversiteit neemt op grote schaal af. Er zijn inmiddels richtlijnen aangenomen, maar er wordt nog altijd gepraat over een 'Samenwerkingsverband' dat moet toezien op een goede implementatie, zodat de niet-duurzame jacht effectief kan worden gestopt. Als men hierbij de kans laat liggen om ook aandacht te besteden aan dierenwelzijnsnormen en respect voor het welzijn van elk dier afzonderlijk, dan worden de wereldwijde problemen niet opgelost. Daarom maakt het IFAW zich hier sterk voor.
  • Het probleem van 'invasieve uitheemse soorten' (IAS) – IAS worden gezien als één van de grootste bedreigingen voor de biodiversiteit, met name in sleutelgebieden voor biodiversiteit als Noordoost-India en het Great Barrier Reef. Beheersing van IAS is belangrijk - maar de vraag is waar, wanneer, en nog belangrijker: hoe? Bij het opstellen van beheersplannen en maatregelen moet ook rekening worden gehouden met het welzijn van de dieren in kwestie, ook als ze in een omgeving zijn geïntroduceerd waar ze niet thuishoren.
  • Perverse prikkels – in 2010 stemden partijen van de CBD ermee in om schadelijke subsidies en 'perverse prikkels' af te schaffen. Een voorbeeld: hoewel er sprake is van overbevissing, worden de bevissingscapaciteit en de toepassing van destructieve vismethoden nog altijd zwaar gesubisidieerd - met name de grootschalige, industriële visserijvloten krijgen miljarden euro's steun. En dat geldt evenzeer voor ontbossing en monocultuur-plantages voor biobrandstof of palmolie. Een praktijk die de CBD-doelstellingen ondermijnt en het behalen van doelstellingen voor bescherming van de biodiversiteit voor 2020 in de weg staat. Als dergelijke perverse prikkels worden weggenomen, wordt er minder natuur vernietigd en kunnen de vrijgekomen middelen ten goede worden ingezet. Als een derde van het aldus vrijgekomen geld zou worden geïnvesteerd in natuurbescherming, een derde in verlichting van de armoede en verbetering van de sociale normen, en de rest in consolidatie van landelijke budgetten, dan zou de wereld er voor mens én dier een stuk beter uitzien.

Al deze onderwerpen en nog vele andere stonden op de agenda voor de vergadering. In bovenstaande video heb ik een gesprek met het team van Responding to Climate Change, dat deelnam aan de conferentie. Met hen bespreek ik een aantal van de bovengenoemde problemen.

Neem even de tijd om te kijken en te luisteren naar dit gesprek.

-- PP

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Beleidsadviseur
Beleidsadviseur
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Jeffrey Flocken, Regiodirecteur Noord-Amerika
Regiodirecteur Noord-Amerika
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen
Director, International Policy & Program Planning
Director, International Policy & Program Planning
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie