Wilde olifanten wild houden: ingrijpen of niet?

Goodness geniet van een modderbad met haar pasgeboren jong in de buurt, maart 2014.

Een van de vrouwtjes uit het onderzoek, dat het International Fund for Animal Welfare (IFAW) uitvoert in het Nationale Park Amboseli in Kenia, is zoek.

Olifant Goodness heeft in maart een gezonde en prachtige dochter op de wereld gezet, die ik heb gevonden en gefotografeerd voordat ik voor fondsenwerving naar de VS ben gereisd.  Terwijl ik weg was hebben zich bij Goodness vermoedelijk postnatale complicaties voorgedaan, waardoor ze ziek is geworden en is gestopt met melk geven. Haar prachtige kleine kalf is in mei van de honger gestorven, vlak voordat ik terugkwam in Kenia.

Gisteren heb ik de familie van Goodness gezien en daar stond zij zelf niet tussen, en terwijl ik dit schrijf onderzoeken mijn collega's de berichtgeving over een karkas dat niet ver buiten ons kamp is gevonden. Als zij het inderdaad is, zal ik haar gaan missen. En, nog veel belangrijker, haar zussen en haar andere familieleden zullen dat ook gaan doen.

Deze situaties zijn natuurlijk erg triest, maar ze zetten me ook erg aan het denken over onze verplichtingen aan de olifanten, aan wie we zo enorm gehecht zijn.

Veel mensen vinden het moeilijk om te begrijpen waarom we niet ingrijpen en waarom we zieke of gewonde olifanten niet behandelen. Zij vinden dat het onze plicht is, vooral bij olifanten bij wie we pijn en lijden maar moeilijk kunnen aanzien.

Het kan misschien wat bot overkomen, maar ik ben het hier niet mee eens. En ik zal uitleggen waarom.

Olifanten hebben het lange tijd prima gedaan zonder tussenkomst van de mens. Sterker nog, het gaat nu juist niet goed met de olifanten vanwege de mensen.

Als mensen hen met rust zouden laten, zouden de olifanten uitstekend gedijen.

En dat is mijn kanttekening: natuurlijk grijpen we in wanneer mensen de olifanten schade of letsel hebben berokkend. We trekken babyolifanten uit putten die door mensen zijn gegraven, we schakelen diergeneeskundige hulp in om valstrikken te helpen verwijderen of om speer- of schotwonden te behandelen, en we redden jongen die door stropers en conflicten tussen mens en dier wees zijn geworden, waarbij we hen overdragen aan het David Sheldrick Wildlife Trust, dat hen vervolgens voortreffelijk verzorgt.

Feit blijft echter dat het behandelen en verplaatsen van olifanten een risico vormt voor olifanten én mensen. Zelfs wanneer we met teams vol expertise werken, kunnen verdovingen en verplaatsingen bij dieren voor zoveel leed zorgen dat ze hier niet van herstellen. We gaan er vaak blind in; we hebben geen idee waaraan een dier verder nog lijdt, wat kan zorgen voor negatieve reacties op verdovingen of andere middelen.

Sommige mensen zullen zeggen dat we het uitgehongerde kalf van Goodness hadden moeten ‘redden’.

Ingrijpen zou echter niet goed geweest zijn voor de familie; het zou voor heel veel spanningen en verstoringen hebben gezorgd en zou vrijwel zeker hebben geleid tot een verandering in het vertrouwen dat de olifanten hebben in onze onderzoeksvoertuigen.

Niet elk kalf dat door mensen wordt verzorgd zal het overleven, zelfs niet met de allerbeste zorg van experts. De belangrijkste doodsoorzaak is de spanning die gepaard gaat met het verlies van familie en van de olifantenwereld waarin ze ter wereld komen. Voor veel jonge olifanten resulteren de spanningen in immuunziekten en chronische spijsverteringsstoornissen, wat een verdere bedreiging vormt voor hun groeiende lichamen.

Ik ben geen dierenarts. Ik ben een wetenschapper, een gedragsecoloog en een natuurbeschermer. Het is mijn werk om te begrijpen hoe olifanten zich gedragen, om bij te dragen aan ons begrip van het soort zaken dat olifanten nodig hebben en om de wereld duidelijk te maken hoe speciaal en belangrijk olifanten zijn.

Als wij zoiets als een plicht hebben, dan is het wel om meer over olifanten te weten te komen in hun eigen wereld, volgens hun eigen regels.

Niet elke olifant die geboren wordt, wordt ook oud, maar zolang hun doodsoorzaak natuurlijk is, kan ik leven met het trieste feit dat ik hen moet zien lijden. En hun familie zal ook met dit verdriet moeten leven.

Darwins 'strijd om het bestaan' wordt gekenmerkt door het werkwoord 'strijden'. Het leven in het wild is niet makkelijk; je moet zorgen voor eten, zorgen dat je niet gegeten wordt of - en dat komt het vaakst voor - allebei.

Goodness (midden) met haar vriendin Georgia (links) en zus Geeta.

Elk levend wezen op deze planeet is afhankelijk van de duizelingwekkende complexiteit en de wonderlijke subtiliteit van intacte ecosystemen. Deze kunnen alleen worden begrepen door hen te observeren, niet door te proberen om elementen binnen het systeem aan te sturen of aan te passen.

Je kunt niet aansturen wat je niet volledig begrijpt. En we hebben nog een hoop te leren over olifanten en over de gevoeligheden en subtiliteiten in hun levens.

Zelfs geweldige levens zijn ooit afgelopen, en ervan uitgaande dat Goodness inderdaad dood is, heeft ze een goed leven gehad en heeft ze geluk gehad dat ze is geboren in Amboseli, waar ze niet ieder moment in haar leven op haar hoede heeft moeten zijn voor mensen.

Als natuurbeschermer ben ik ervan overtuigd dat we vechten voor het recht dat alle olifanten zouden moeten hebben, een recht op een leven en een levenseinde als dat van Goodness en haar dochter: wild, vrij en verlost van achtervolging door mensen. Voor mij is de strijd voor de olifanten een strijd voor een plaats waar ze kunnen leven zonder menselijk ingrijpen.

Voor olifanten is er immers maar één leven dat echt telt, en dat is een leven in het wild en in vrijheid.

--VF

Help mee om de olifanten te beschermen, teken nu onze petitie!

Post a comment

Deskundigen

Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Dr. Joseph Okori
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika en Hoofd Programma Natuurbehoud
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
James Isiche, Regiodirecteur Oost-Afrika
Regiodirecteur Oost-Afrika
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Peter LaFontaine, Manager Campagnes, IFAW Washington, D.C.
Manager Campagnes, IFAW Washington, D.C.
Vivek Menon, Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie
Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie