Video: Borstcamera legt snelle reddingsactie verstrikte zeehond vast

Het is nog niet zo eenvoudig om een verstrikte zeehond te vangen.

De grijze zeehonden bij Cape Cod rusten vaak op zandbanken, die talloze ontsnappingsroutes bieden.

Komen ze aan land op het vasteland, dan blijven ze meestal dicht bij de waterlijn, zodat ze al bij een eerste aanblik van mensen razendsnel terug de zee in kunnen duiken. Je kunt je voorstellen wat er gebeurt als we op volle snelheid, met netten in de aanslag op ze af komen rennen.

Gezien het formaat van de uitrusting die we gebruiken, richten we ons op de jongere, kleinere dieren, die zich op enige afstand van de rustende kolonie bevinden.

Een andere reden waarom we ons op de jongere exemplaren richten, is dat juist deze het vaakst in vislijnen verstrikt raken. Naarmate ze groeien, komen die lijnen steeds strakker te zitten. We werken ook aan de ontwikkeling van nieuwe methodes voor het vangen en bevrijden van grotere volwassen dieren.

Het Monomoy National Wildlife Refuge is een unieke zandarm voor de kust van Chatham. We kunnen onze boot aan de westkant van het eiland aan land brengen en via de duinen dichterbij komen om de kolonies onopgemerkt te observeren. We kijken dan of er dieren bij zijn die hulp nodig hebben.

Bij deze specifieke reddingsactie besloten collega Brian Sharp (met de camera) en ik de zeehond van twee kanten te benaderen.

De cruciale seconden die het hem kostte om zijn kop op te heffen en naar mij te kijken, boden Brian net genoeg tijd om hem te onderscheppen en te voorkomen dat hij ontsnapte.

We vingen het dier met onze netten, verwijderden twee duidelijke klusters van vislijn rond zijn nek en stuurden hem vervolgens terug zijn vertrouwde waterige leefomgeving in.

Dit was één van de twee trips die we recent hebben gemaakt naar Monomoys populaire rustplek, om daar naar verstrikte zeehonden te zoeken. Zodra we benaderbare zeehonden met vislijnen zien, proberen we ze op een veilige manier te vangen. Vervolgens verwijderen we de lijnen, ook onderzoeken we hun conditie en behandelen we eventuele verwondingen. Na ze te hebben voorzien van een merkteken zetten we ze, bevrijd van hun vislijnen, terug in zee uit. En daarmee ontsnappen ze aan een vrijwel zekere dood. 

Eind april vergezelde The Boston Globe ons team op een andere trip naar Monomoy voor een artikel over de verstrikking van zeehonden. Het resultaat was een artikel getiteld “Team behoedt zeehonden op Cape voor wrede dood” met een bijbehorende video.  

Gesterkt door onze recente succesvolle reddingsoperaties, willen we onze acties gaan uitbreiden en nieuwe technieken ontwikkelen om deze levensbedreigende verwondingen aan te pakken. We hopen door deze acties meer te weten te komen over dit soort verstrikkingen, zodat we ze in de toekomst kunnen voorkomen. Het andere voordeel van de reddingsacties is uiteraard het dierenwelzijnsaspect: we behoeden deze vaak ongrijpbare dieren voor een trage, pijnlijke en vrijwel zekere dood.

--CTH

Alle activiteiten werden uitgevoerd met een NMFS Stranding Agreement en/of NMFS permit# 18786

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Beth Allgood, Directeur Verenigde Staten
Directeur Verenigde Staten
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Kelvin Alie, Vice-president IFAW, Hoofd Programma Dierenwelzijn en Natuu
Vice-president IFAW
Patrick Ramage, Hoofd Programma Oceaanbescherming
Hoofd Programma Oceaanbescherming
Rikkert Reijnen, Hoofd Programma Wildlife Crime
Hoofd Programma Wildlife Crime