Tragische dood Harambe en Cecil roept vragen op over traditionele definitie van natuurbescherming

Tragische dood Harambe en Cecil roept vragen op over traditionele definitie van natuurbescherming

De dood van Cecil de leeuw (op de foto) en gorilla Harambe heeft geleid tot nieuwe discussies over de precieze betekenis van natuurbescherming.

Eén jaar na de dood van Cecil de leeuw en na de recente dood van Harambe, een Westelijke laaglandgorilla in een Amerikaanse dierentuin, zijn de reacties wisselend. Waar sommigen reageren met grote verontwaardiging, vinden anderen die reactie juist onbegrijpelijk.

De laatstgenoemden behoren tot het kamp dat vindt dat bescherming altijd gericht moet zijn op de gezondheid van een populatie als geheel, en dat de waarde van individuele dieren afhangt van hun waarde voor de hele soort.

In de kernbeginselen van het IFAW zijn dierenwelzijn en natuurbehoud stevig verankerd. De dood van Cecil heeft geleid tot nieuwe discussies over de werkelijke betekenis van natuurbescherming. De dood van Harambe heeft discussies doen oplaaien over de functie van dierentuinen en hun waarde voor soortenbehoud.

Wij vinden dat dieren een intrinsieke waarde hebben. En dat betekent dat hun leven betekenis heeft, ongeacht of ze voor de mens vanuit economisch of ander oogpunt waardevol zijn. Het gaat niet over rechten, maar om de overtuiging dat de mens een verantwoordelijkheid heeft, een plicht, ten opzichte van wilde dieren en dat dierenwelzijn onderdeel zou moeten zijn van elke beschermingsstrategie.

Er zijn dierentuinen en reservaten die veel goeds doen. Zo zijn er die opvangfaciliteiten en expertise beschikbaar stellen, of een educatieve functie hebben. En er zijn er ook die dieren opvangen die niet meer in het wild kunnen functioneren en lokale natuurbeschermingsprojecten steunen.

Instellingen die niets van het bovenstaande doen, maar slechts fungeren als een 'levend magazijn' voor bedreigde of in het wild uitgestorven diersoorten, dragen niets bij aan natuurbehoud. Ze zijn eerder een verontrustend symbool van berusting en acceptatie van een wereld zonder in het wild levende dieren.

En zo'n toekomstbeeld is voor ons onaanvaardbaar. Bij het IFAW richten we ons liever op de dingen waar we voor staan, dan op de dingen waar we tegen zijn.

De vraag is dus of we vooruitgang boeken als het gaat om herdefiniëring van het begrip natuurbehoud.

In zijn openingstoespraak voor de vergadering van de CITES Dierencommissie in Tel Aviv, Israël, in september 2015, wijdde secretaris-generaal John Scanlon meerdere paragrafen aan dierenwelzijn en de mogelijke impact daarvan op natuurbescherming.

"Eén van de wetenschapsgerelateerde kwesties die in gesprekken met mensen en in het bredere debat naar voren komen, is de vraag hoe we de bescherming van een individueel dier kunnen verenigen met de bescherming van de hele soort."

Verder gaf hij aan dat de CITES-conventie niet altijd de juiste plaats is voor het bespreken van alle dierenkwesties. Niettemin is het feit dat de secretaris-generaal van CITES deze vraag zelfs maar bespreekt, op zichzelf al bijzonder.

In april van dit jaar hield president Kenyatta van Kenia bij de ceremoniële verbranding van 105 ton ivoor een toespraak in de aanwezigheid van twee andere presidenten van Afrikaanse landen.

Daarin zei hij: "De bescherming van olifanten vraagt zowel de wijsheid van oudere generaties als de hoop van de jeugd. We hebben ons erfgoed niet overgelaten aan de grillen van de markt, maar juist krachtige stappen gezet die alle lof van onze voorouders verdienen en die onze jeugd bewust zullen maken van de intrinsieke waarde van ons nationale erfgoed. Het verlies van de olifant zou het verlies betekenen van een cruciaal deel van het erfgoed dat we voor toekomstige generaties beheren."

De erkenning van de intrinsieke waarde van dieren bij beschermingsmaatregelen is nu in ieder geval een belangrijk discussiepunt op het wetenschappelijke en politieke wereldtoneel.

Die erkenning zou een belangrijke verschuiving in het wereldbeeld betekenen en is een voorbeeld van iets waar het IFAW voor staat: een nieuwe definitie van natuurbescherming, waarbij niet alleen rekening wordt gehouden met de belangen van hele populaties, maar ook met die van individuele dieren.

--AD

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Beth Allgood, Directeur Verenigde Staten
Directeur Verenigde Staten
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Kelvin Alie, Vice-president IFAW, Hoofd Programma Dierenwelzijn en Natuu
Vice-president IFAW
Patrick Ramage, Hoofd Programma Oceaanbescherming
Hoofd Programma Oceaanbescherming
Rikkert Reijnen, Hoofd Programma Wildlife Crime
Hoofd Programma Wildlife Crime