Necropsies op twee gestrande bultruggen Cape Cod

Kristen Patchett en Sarah Sharp van het IFAW onderzoeken één van de bultruggen die strandden op Monomoy Island bij Chatham, Massachusetts.Deze week rukte IFAW’s Zeezoogdieren Reddings- en Onderzoeksteam (MMRR) uit voor twee afzonderlijke strandingen van jongvolwassen bultruggen in Chatham, Massachusetts.

De incidenten worden onderzocht in het kader van het onverwacht stranden en sterven van een groot aantal zeezoogdieren in de periode 2016/2017, ook wel een ‘unusual mortality event’ (UME) genoemd. Onderzoek naar dit UME, gestart door de NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration), loopt sinds januari 2016 en is nog in volle gang. In de genoemde periode zijn er vijf dode bultruggen aangetroffen in Massachusetts, en 46 in totaal in het Mid-Atlantisch gebied en de regio New England.

Een melding over de eerste gestrande bultrug kwam op maandag 19 juni om twee uur 's middags bij het IFAW binnen. In eerste instantie werd gemeld dat het dier dood was, maar toen vogelonderzoekers op Monomoy Island de walvis de volgende dag wisten te lokaliseren, bleek dat het dier nog in leven was. Helaas kon ons team het eiland die dag niet bereiken door de slechte weersomstandigheden. Pas de volgende ochtend lukte het medewerkers van de Amerikaanse Fish and Wildlife Service ons er per boot naar toe te brengen. De walvis overleed voordat ons team hem bereikte. Door de woeste branding en de hoge golven was het te gevaarlijk om een volledige necropsie uit te voeren, maar we konden wel de basismetingen uitvoeren en een aantal weefselmonsters afnemen.

De auteur, IFAW-dierenarts Sarah Sharp, necropsiecoördinator Misty Niemeyer en andere IFAW-medewerkers onderzoeken de eerste gestrande walvis.

Terwijl het team op locatie bezig was met het onderzoek van de eerste dode bultrug, kregen we een melding binnen over een andere gestrande dode walvis op Monomoy Island. Ik vertrok direct met een andere medewerker om te voet de drie kilometer over het strand af te leggen naar de locatie van de tweede walvis. Bij aankomst constateerden we dat hij nog leefde, maar er slecht aan toe was. Deze acht meter lange bultrug was mager, zijn huid was schilferig door blootstelling aan de zon en aaseters als meeuwen hadden hem behoorlijk verwond. Hij lag deels onder het zand. 

De dierenarts van het IFAW onderzocht hem zorgvuldig. Gezien de slechte toestand van de walvis, was de enige optie om hem te laten inslapen, zodat het dier verder lijden bespaard zou blijven. Na het overlijden begon het team een necropsie op het strand uit te voeren om zo veel mogelijk te weten te komen over de stranding.

De walvis was mager en er waren geen tekenen dat hij recent verstrikt had gezeten, met een schip in aanraking was gekomen of andere ernstige verwondingen had opgelopen. In het maag-darmkanaal werd bewijs gevonden dat het dier recent nog had gegeten, ondanks zijn slechte lichamelijke conditie.

Ook ontdekte het team een specifieke parasiet, die Crassicauda wordt genoemd. Dit is een spoelworm die in de nieren en de urinewegen leeft en in verband wordt gebracht met het overlijden van jonge walvissen. De eerste onderzoeken wijzen er echter niet op dat deze infectie tot ernstige schade aan de nieren heeft geleid. Bloedonderzoek wees niet op aandoeningen aan de lever, de nieren, een stofwisselingsziekte of een chronische bacteriële infectie, maar we wachten nog op de resultaten van verdere analyses. 

De auteur, IFAW-dierenarts Sarah Sharp, necropsiecoördinator Misty Niemeyer, strandingscoördinator Kristen Patchett en Kate Iaquinto van het Monomoy Refuge in overleg kort nadat ze de tweede gevonden walvis hebben laten inslapen.

Het IFAW zet zich in voor redding en toegepast onderzoek van zeezoogdieren in de hoop dat nieuwe bevindingen positieve resultaten zullen opleveren bij toekomstige strandingen.

Mogelijk zijn er in de toekomst meer mogelijkheden om gestrande walvissen te redden. In oktober is het IFAW medeorganisator van een workshop over oplossingen voor het redden en onderzoeken van grote walvissen. De internationale workshop maakt deel uit van de 22e tweejaarlijkse conferentie van de Society of Marine Mammalogy, die wordt gehouden in Halifax, Nova Scotia.

Voor het redden van grote zoogdieren maakt het IFAW gebruik van alle mogelijkheden die er zijn. Eén van de doelstellingen van deze workshop is om deskundigen uit meerdere disciplines uit de hele wereld samen te brengen, zoals baggeraars en bergingsexperts en andere deskundigen op het gebied van zeezoogdieren, om samen naar alle mogelijkheden te kijken. 

Voor dit dier was redding geen optie omdat het er te slecht aan toe was, maar we hopen dat we de volgende walvis met goede overlevingskansen wel een tweede kans kunnen geven.

--BS

 

Post a comment

Deskundigen

Brian Sharp, Manager Marine Mammal Rescue and Research
Manager Marine Mammal Rescue and Research
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Patrick Ramage, Hoofd Programma Oceaanbescherming
Hoofd Programma Oceaanbescherming