Meesha en andere honden werden gered in Bosnië

Puppy Meesha werd op straat in Jajce gevonden met een gewonde poot, naar de dierenarts gebracht en uiteindelijk bij een nieuwe eigenaar geplaatst.

Zo'n 150 kilometer ten noordwesten van Sarajevo ligt het pittoreske stadje Jajce. Ik loop er langs een oude stadsmuur. Dit stadje, de laatste rustplaats van de laatste koning van Bosnië, is een belangrijke trekpleister voor zowel binnenlandse als buitenlandse toeristen.

Maar de enorme stenen wachttorens en verweerde kasteelmuren in de stad spelen nog een andere rol: ze zijn een toevluchtsoord voor straathonden.

Als ik een hoek omsla, sta ik oog in oog met een piepkleine, zachte zwarte puppy. Ze schrikt, draait zich om en trippelt weg in de andere richting, naar een nauwe doorgang tussen de muur en een rij vuilnisbakken. Het valt me op dat ze haar linker achterpoot ontziet en er geen gewicht op kan zetten.

Ze is nog veel te klein om alleen te zijn en is er slecht aan toe door een botsing met een auto of een aanval van een andere hond. Het beestje stal meteen ons hart en we wisten dat we haar moesten helpen.

In zeven gemeenschappen in Bosnië werkt het IFAW samen met het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties (UNDP) om plannen te ontwikkelen voor het oplossen van de hondenproblematiek die in deze gemeenschappen speelt. In de steek gelaten dieren, dierenmishandeling, het ontbreken van diergeneeskundige zorg, aanvallen op vee en mensen en dieronvriendelijke afmaakoperaties, het zijn slechts enkele van de vele problemen waar deze gemeenschappen mee worstelen.

Gelukkig hebben deze gemeenschappen gekozen voor verandering.

In het kader van ons Humane Community Development-programma brengen gemeenten de belangrijkste problemen met honden binnen hun grenzen in kaart, evenals het onderliggende menselijke gedrag dat aan deze problemen bijdraagt. Ze kiezen gerichte strategieën om het probleem aan te pakken en stellen een uitgebreid werkplan op dat steunt op de inzet van lokale middelen en volledig door de gemeenschap zelf wordt gedragen. Het IFAW stelt de expertise beschikbaar om het plan te begeleiden, biedt trainingen op het gebied van medische zorg voor huisdieren aan, en stelt geld beschikbaar om eventuele financiële obstakels weg te nemen.

In het stadje Lopare, één van de allereerste gemeenschappen die het HCD-proces helemaal hebben doorlopen, werd binnen de eerste zes maanden van het project 80% van de zwerfhonden gevaccineerd en gesteriliseerd. Lokale jagers, die voorheen regelmatig zwerfhonden afschoten in een misplaatste poging om de populaties binnen de perken te houden, zijn van mening veranderd. Ze spreken nu vol lof over het gemeentelijke plan voor humaan beheer. Hun eerdere afschietpraktijken doen ze af met een resoluut: "Dat doen we hier niet meer".

Toen het HCD-proces van start ging in Gradačac, stond het hoofd van het lokale departement Volksgezondheid bijzonder kritisch tegenover honden. Nu staat ze op basisscholen voor de klas om les te geven over veilig omgaan met honden en verantwoorde huisdierzorg. Gradačac heeft nu zelfs een netwerk van mensen die zich inzetten voor honden – pasgeleden hoorden we een verhaal over een inwoner die zag dat een zwerfhond werd aangereden door een auto. Doordat de gemeente haar inwoners zo goed informeert over voorzieningen voor honden, wist de getuige precies wie hij moest bellen om hulp voor die aangereden hond te krijgen.

Minder dan een jaar geleden startten we het HCD-proces in drie nieuwe plaatsen - Ključ, Trebinje en Mrkonjić Grad. Daarmee komt het aantal gemeenten in Bosnië-Herzegovina waar we actief zijn op zeven. De afgelopen maand kregen we definitieve plannen binnen van deze drie nieuwste deelnemers. Die plannen zijn de eerste aanzet naar verbetering van de levens van de honden, en de mensen, in hun gemeenschap. Alledrie richten ze zich op een uitbreiding van hun diergeneeskundige capaciteit. Dat doen ze door trainingen aan te bieden aan dierenartsen die zich voorheen uitsluitend bezighielden met vee, zodat ze voortaan ook huisdieren kunnen helpen.

Ten tijde van mijn ontmoeting met de kleine zwarte puppy, door ons Meesha gedoopt, waren we in Jajce om een afrondende workshop te houden voor gemeenschapsleden die betrokken waren bij de hondenplannen van Jajce. Als één van onze eerste HCD-gemeenschappen is Jajce al begonnen met de uitvoering. De meest opvallende maatregel is de sluiting vorig jaar van een asiel waarvoor ze de financiering niet langer konden opbrengen.

Toen we Meesha vonden, belden we direct de dierenarts om naar haar pootje te laten kijken. Na haar behandeling belde de dierenarts de pas geïnstalleerde lokale hondenopvanger, die bereid was haar op te vangen, te eten te geven en te verzorgen totdat ze een definitief thuis zou vinden. Deze opvanger is op dit moment bezig  pleeg- en adoptienetwerken op te zetten. Meesha kon uiteindelijk bij een liefdevolle nieuwe eigenaar worden geplaatst.

We konden haar helpen dankzij de netwerken die in het kader van het Humane Community Development-proces zijn opgericht. De veranderingen die in de gemeenten tot stand worden gebracht, lijken in eerste instantie misschien maar klein. Toch maken deze kleine veranderingen al een groot verschil voor de dieren die in deze gebieden leven.

--KA

Post a comment

Deskundigen

Senior Programma Adviseur
Senior Programma Adviseur
Brian Sharp, Manager Marine Mammal Rescue and Research
Manager Marine Mammal Rescue and Research
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Katie Moore, Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Shannon Walajtys
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Vivek Menon, Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie
Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie