Individuele dieren spelen sleutelrol om zesde massasterfte te beperken

Een olifant in Amboseli National Park.

De aarde is uniek vanwege haar biodiversiteit. Alle levende organismen bij elkaar vormen de biodiversiteit die nodig is om ons bestaan en het leven op deze planeet mogelijk te maken.

In een studie naar de stand van zaken rondom biodiversiteit die op 10 juli werd gepubliceerd in het Amerikaanse wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences wordt de verontrustende conclusie getrokken dat er een zesde massa-extinctie gaande is.

De auteurs Gerado Ceballos, Paul Ehrlich en Rodolfo Dirzo waarschuwen in het artikel dat “doordat het accent vaak ligt op het uitsterven van soorten – een belangrijk aspect van biologische extinctie – onterecht de indruk wordt gewekt dat de algehele flora en fauna op onze planeet er niet direct door in gevaar is, terwijl we aan het begin staan van een periode van grootschalig verlies aan biodiversiteit.” Hoe aangrijpend het onderwerp ook is, het mooie van dit artikel is dat lokale populaties onder de loep worden genomen en niet alleen wereldwijde populaties, waar zo vaak naar wordt verwezen als het gaat over uitsterven.

De onderzoekers analyseerden gegevens van 27.600 gewervelde landdieren en concludeerden dat een derde van deze soorten in aantal afneemt. Hier moet bij gezegd worden dat deze soorten niet meteen met uitsterven bedreigd worden, maar volgens Ceballos kan dat ook een vals gevoel van veiligheid kan geven. De groep bekeek van 177 zoogdieren ook historische gegevens. Sinds 1900 zijn alle onderzochte soorten 30% van hun oorspronkelijke leefgebied kwijtgeraakt, de helft verloor zelfs meer dan 80% van hun leefgebied.

Naar aanleiding van het onderzoek schrijft Ed Yong veelzeggend in het tijdschrift The Atlantic: “Als een complete diersoort verloren gaat, is dat een groot en onomkeerbaar verlies. Maar het keerpunt van aanwezig naar afwezig, van levend naar uitgestorven, is slechts het einde van een lange reeks aan verliezen. Voordat een soort helemaal verdwijnt, verdwijnt hij eerst lokaal. Al deze keren dat een soort op lokaal niveau uitsterft – of uitgeroeid wordt – zijn ook belangrijk.”

Kwamen bijvoorbeeld leeuwen ooit voor van Afrika tot Zuid-Europa en Noord-India, tegenwoordig leven ze in afgescheiden gebieden, en in de afgelopen 20 jaar is hun populatie met 43% afgenomen.

De aantallen giraffes zijn eveneens gekelderd met 40%. De populaties Afrikaanse olifanten daalden met 30% en de populatie bosolifanten met meer dan 80%.

“Als jaguars in Mexico uitsterven, maakt het voor de rol die ze spelen in het Mexicaanse ecosysteem geen verschil zolang er ook nog jaguars in Brazilië leven”, aldus Ceballos tegenover The Atlantic. “We kunnen Californische condors voor altijd laten voortbestaan, maar als er nog maar tien of twaalf van over zijn, redden ze het nooit zonder de hulp van mensen. We slaan de plank mis als we alleen letten op het uitsterven van soorten.”

Een leeuw in Amboseli National Park.

Uit gegevens van de International Union for Conservation of Nature (IUCN) blijkt dat het verlies van leefgebied de belangrijkste oorzaak is van de massale sterfte, gevolgd door de jacht en de komst van andere soorten in een gebied. In het artikel wordt opgemerkt dat "het massale verlies van populaties nu al gevolgen heeft voor de diensten die ecosystemen leveren aan leefgemeenschappen. Als we nadenken over deze enorme aanslag op de grondbeginselen van de menselijke beschaving, moeten we niet vergeten dat al het leven op aarde, dus ook het menselijk leven, mogelijk is dankzij het leven zelf."

Deze studie en onze eigen ervaringen tonen onmiskenbaar aan dat er een zesde massa-extinctie aan de gang is. Zoals ook in de studie naar voren komt, is het uitsterven van een populatie de voorbode van de ondergang van een hele soort. “De kracht van [Ceballo's recente] studie is dat het zich niet richt op verliezen, maar op vroegtijdige waarschuwingssignalen”, zegt Jacquelyn Gill van de Universiteit van Maine in The Atlantic. “De afname van populaties is een bekend voorteken dat de hele soort aan het uitsterven is, en het is een proces waar we iets aan kunnen doen.”

Bij het IFAW zijn we er al langer van overtuigd dat we het keerpunt hebben bereikt en dat traditionele beschermingsmaatregelen niet genoeg zijn. Als je ziet hoe erg populaties onder druk staan, kun je alleen maar concluderen dat individuele dieren binnen deze populaties er wel degelijk toe doen. Daarom redden en rehabiliteren we dieren en zorgen we dat ze in een veilig gebied kunnen leven. Dat is de toekomst van de dierenbescherming.

Het IFAW zet zich in om Russische Amoertijgers, waarvan er nog slechts 500 in het wild leven, te laten terugkeren naar hun natuurlijke leefgebied. Zes tijgerweesjes zijn door ons verzorgd tot ze konden terugkeren naar het leven in het wild. In India doen we ons uiterste best om neushoorns te redden en vrij te laten in Manas National Park om daar de populatie in stand te houden. Van de Aziatische olifant leven er nog minder dan 50.000 in het wild. Het IFAW ving 20 kalfjes op, die na hun vrijlating met succes integreerden in wilde kuddes.

We zijn ervan overtuigd dat beslissingen op het gebied van natuurbescherming op zowel ecologisch als biologisch niveau duurzaam moeten zijn. Terwijl de wereldbevolking groeit gaan natuurgebieden verloren en dat heeft directe gevolgen voor de biodiversiteit. Dieren zijn onmisbaar voor mensen en voor onze planeet.

Als we willen dat de biodiversiteit behouden blijft, moeten we zorgen voor voldoende leefruimte voor wilde dieren in een wereld waarin ook de menselijke populatie groeit.

Zoals gesteld in het artikel: het leven op aarde is alleen mogelijk dankzij het leven zelf.

--AD

Post a comment

Deskundigen

Vice President, Hoofd Internationale Activiteiten en Programma's
President en Algemeen Directeur
Beth Allgood, Directeur Verenigde Staten
Directeur Verenigde Staten
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Senior adviseur beleidsontwikkeling
Dr. Joseph Okori
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika en Hoofd Programma Natuurbehoud
Faye Cuevas, Esq.
Senior Vice President
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Kelvin Alie, Vice-president IFAW, Hoofd Programma Dierenwelzijn en Natuu
Vice-president IFAW
Patrick Ramage, Hoofd Programma Oceaanbescherming
Hoofd Programma Oceaanbescherming
Rikkert Reijnen, Hoofd Programma Wildlife Crime
Hoofd Programma Wildlife Crime