IFAW-team redt verstrikte walvis

Tijdens een van hun dagelijkse excursies met toeristen in de Faxaflóibaai namen walvisspotters uit Reykjavik een hulpeloos in netten verstrikte bultrug waar. Deze baai is een van de populairste bestemmingen voor walvistoerisme in Europa.

Zowel de bemanning als de toeristen vreesden dat dit gewonde dier de worsteling niet zou overleven.

De IJslandse kustwacht slaagde erin een aantal netten en touwen los te snijden. Het waren er echter zoveel, dat er deskundigen met speciale middelen aan te pas moesten komen om het dier verder lijden en een akelige doodstrijd te besparen.

Nooit eerder had in deze wateren een dergelijke reddingsoperatie plaatsgevonden.

En de tijd begon te dringen.

Vergezeld door Brian Sharp van het IFAW, gespecialiseerd in het redden van zeezoogdieren, werd ik begroet door de directeuren van de drie whalewatching-operators uit Reykjavik en een vertegenwoordiger van Icewhale (de IJslandse vereniging voor walvistoerisme). Met al deze mensen werkt het IFAW al 12 jaar samen. Samen overlegden we hoe we zo’n risicovolle en gecompliceerde operatie het beste konden aanpakken. Het Instituut voor zeeonderzoek en het ministerie van Milieu spraken hun steun voor de missie uit.

In regenachtige omstandigheden speurden we met een aantal mensen, onder hen vertegenwoordigers van de British Divers Marine Life Rescue (BDMLR) en MAST (The Food & Health Agency), vanaf een excursieschip van Elding urenlang de zee af, op zoek naar de walvis.

Toen we hem eindelijk in het oog kregen, stapte Brian met twee leden van BDMLR over in een rubber bootje om dichter bij het dier te kunnen komen en een rood drijvertje te bevestigen aan een van de lijnen die de bultrug meezeulde. Zo zouden we het dier in elk geval niet meer kwijtraken. Met behulp van deze lijn wisten ze het bootje achter de walvis te manoeuvreren en een bevrijdingspoging in te zetten.

We zagen rond de staart een diepe snee, die de strak om de huid gewikkelde netten en lijnen hadden veroorzaakt. We bevestigden nog wat extra drijvers om het dier te dwingen langer aan het wateroppervlak te blijven.

Het was een moeilijke klus en omdat het dier ons voortdurend probeerde te ontwijken, konden we onze missie niet voltooien voor het donker werd. Om de walvis de volgende dag terug te kunnen vinden, maakten we ook nog een GPS-zendertje aan een lijn vast, zodat we hem ook ‘s nachts zouden kunnen volgen.

De volgende dag kwamen we weer in alle vroegte bijeen.

Het zendertje had zijn werk gedaan, de walvis werd snel weer opgespoord. Dat was ook nodig, want het weer zou er volgens de verwachtingen niet beter op worden.

Meteen werden de drijvers weer aangebracht om de walvis vaart te laten minderen en hem aan de oppervlakte te houden, zodat we hem konden bevrijden.  Het duurde nog eens vier uur totdat we uiteindelijk zoveel visgerei hadden weggeknipt dat het dier de rest van de lijnen en netten zelf kon afwerpen. Omdat hij zo ingesnoerd was geweest en de wonden zo diep waren, bleven er nog wat lijnen in die wonden achter. We verwachten echter, dat die na verloop van tijd door het lichaam worden afgestoten.

We hebben goede hoop dat het dier snel weer in staat zal zijn voedsel te zoeken en dat hij zal herstellen.

Deze spectaculaire reddingsactie is de meest recente demonstratie van IFAW’s toewijding aan het welzijn van walvissen in de IJslandse wateren en van de kracht van positieve samenwerking. In de haven werden we opgewacht door de media, die op radio en tv, in kranten en op internet op bijzonder positieve wijze verslag deed van onze ervaringen.

Dit was de eerste keer dat overheidsvertegenwoordigers, de particuliere sector en internationale deskundigen op het gebied van dit soort reddingsacties samenwerkten en waarbij zowel de sterke als zwakke punten in de IJslandse situatie aan het licht kwamen.

Er is nu een walvis gered, maar als het gaat om dit soort operaties in IJslandse wateren valt er nog het nodige te verbeteren op het gebied van regelgeving en de verdeling van taken en verantwoordelijkheden.

Het IFAW zal ook bij die uitdaging graag de helpende hand bieden.

--SM

Post a comment

Deskundigen

Brian Sharp, Manager Marine Mammal Rescue and Research
Manager Marine Mammal Rescue and Research
Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Patrick Ramage, Hoofd Programma Oceaanbescherming
Hoofd Programma Oceaanbescherming