Hondenverhuizing van Bosnië naar Duitsland: van asiel naar quarantainelocatie

Dit is het tweede blog in een reeks over asielhonden uit Bosnië-Herzegovina, die door het IFAW worden overgebracht naar opvanggezinnen in Duitsland. Lees hier het eerste blog in deze reeks (red.).

Bij het redden van honden staan we vaak voor een moeilijke keuze: welke dieren mogen met het eerste transport mee, en welke moeten wachten tot de volgend rit.

Ons team van dierenartsen was al twee dagen in het lokale asiel in Jajce. Daar probeerden ze in de modder en de regen uit te vinden welke naam bij welke hond hoorde. Hun enige houvast daarbij was een lijst met chipnummers en maanden oude foto’s.

We moesten weten welke dieren waren gevaccineerd. En de puzzel werd nog ingewikkelder door fouten in de registratie, het feit dat sommige honden twee chips hadden, en andere juist weer helemaal geen, en een uitgebreide schare puppy’s die alleen maar leek te groeien.

Programmamedewerker Ellie Milano van het IFAW registreert de honden voor het transport vanuit Jajce.

We koppelden foto’s aan beschrijvingen, registreerden alle nieuwe honden, en gaven alle honden vaccinaties en ontwormingskuren. Met alle verzamelde informatie zijn we naar de lokale dierenarts gegaan, die vervolgens de officiële ‘hondenpaspoorten’ af heeft gegeven. Hiermee mogen de honden, na een quarantaineperiode van drie weken, de grens over, op weg naar hun nieuwe leven.

Helaas waren er simpelweg te veel honden om ze allemaal in een keer mee te nemen.

In eerste instantie hadden we afgesproken om 38 honden in twee fases mee te nemen, maar het aantal dieren in het asiel was inmiddels opgelopen tot 45. Toen we de schare puppy’s hadden geteld en ze hadden opgeteld bij nieuwe of eerder over het hoofd geziene honden, en de moederhond die we samen met haar drie weken oude puppy’s aantroffen in een rioolbuis, stond het totale aantal op bijna 70.

We belden met onze partners: of we er op deze rit een paar extra mochten meenemen? We hadden nog niet voor al die dieren een adres, maar ja… ze stemden in met 35 honden op dit transport en beloofden ook voor de rest een oplossing te zoeken.

De bestelbussen voor het transport arriveerden.

Dierenarts Kati Loeffler met honden die klaar zijn om te worden ingeladen.

Alle honden waarvoor al een adres was gevonden, waren al in de bestelwagens geladen. Toen kozen we er nog een aantal uit. Dus kozen we voor de honden die direct medische zorg nodig hadden en de moeder met haar pasgeboren puppy’s.

Uiteindelijk hadden we nog drie plekken over. Wie moesten we kiezen? We maakten snel een aantal moeilijke keuzes. Niemand wilde dieren achterlaten, maar de wetenschap dat we over drie weken terug zouden komen voor de achterblijvers, maakte het iets gemakkelijker.

Er werden nog twee honden ingeladen.

Op onze bestemmingslocatie was nog één extra plaats over, maar in de kooien in de bestelbus was geen ruimte meer voor de zachtaardige Sarabi.

Sarabi was de eenzaamste hond van het hele asiel. Ze zat in een afgelegen huis aan een bospad, ver van de anderen af. En hier heeft ze waarschijnlijk jaren achtereen gezeten.

De eerste keer dat we het asiel bezochten, ging ze elke keer als we langs liepen, liggen en jankte ze hartverscheurend.

Ik vond het verschrikkelijk en kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar nu achter te laten.

De zachtaardige Sarabi voorafgaand aan de rit naar de quarantainelocatie.

Dus na het inladen vertrokken we met 34 honden in de laadruimte en Sarabi bij mij op schoot.

Het was zo’n 120 km naar onze bestemming.

Uren later leverden we de honden af bij een quarantaine-asiel in het noorden van Bosnië, op slechts enkele kilometers van de grens met Kroatië.

 Aankomst op de quarantainelocatie.

Hier blijven ze drie weken voordat ze Duitsland in mogen. We zitten allemaal op hete kolen. We kunnen niet wachten om de honden uit hun kooien te halen en onder te brengen in een echt thuis, waar ze de liefde en aandacht zullen krijgen die ze zo hard nodig hebben.

En we kunnen niet wachten om terug te gaan naar Jajce, om de achtergebleven honden te verlossen van hun kettingen en mee te nemen op weg naar hun nieuwe leven.

--KA

U kunt ons helpen een nieuw thuis te vinden voor de honden uit Bosnië, en andere dieren elders in de wereld te redden die onze hulp nodig hebben. Indien u het gemist hebt lees dan ons andere blog over de zwerfhonden van Jajce.

 

Post a comment

Deskundigen

Senior Programma Adviseur
Senior Programma Adviseur
Brian Sharp, Manager Marine Mammal Rescue and Research
Manager Marine Mammal Rescue and Research
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Katie Moore, Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Shannon Walajtys
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Vivek Menon, Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie
Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie