De cirkel is rond in India: uitgezette neushoorns doen het goed!

Ik vraag me af hoeveel ze zich van haar redding herinnert, nu ze de trotse moeder is van een vrouwelijk kalf in Manas.

Een verslag van regiohoofd Noordoost-India en hoofddierenarts Bhaskar Choudhury. Hij vertelt hoe goed de door het IFAW gerehabiliteerde neushoorns het doen in de natuur. –SS

Op 16 mei keek de wereld vol spanning uit naar de verkiezingsuitslag in de grootste democratie van de wereld. Ook op onze veldlocatie in Greater Manas was sprake van grote opwinding, maar dan om heel andere redenen.

Rond half twee ’s middags was ik toevallig in het neushoornkamp aanwezig. Daarvoor was ik dagenlang onderweg geweest, zonder vaste slaapplaats of etenstijden, op zoek naar de olifantenkalveren die we kortgeleden in Manas hadden uitgezet.

In het neushoornkamp hadden onze twee deskundige oppassers, Debojit Saikia en Rohan Goyari, zojuist de lunch klaargemaakt nadat ze eerst de neushoornkalveren, Purabi en Doimalu, hadden verzorgd.

Ook op IFAW.org: Jonge civetkatjes maken kennis met de wereld.

Net toen we onze stevige lunch van rijst, linzen en spinazie met een schijfje citroen hadden verorberd, kreeg ik bericht van de altijd bezige Assistant Conservator of Forests (ACF) DD Boro. Hij vertelde: “Jullie olifanten zijn gezien in de buurt van het patrouillegebied Kahibaari, dicht bij de parkgrens.” 

Zijn korte, bondige radioboodschap zorgde ervoor dat we weer achter het stuur sprongen. Omdat de reparatie aan onze volgauto nog niet klaar was, moesten we het doen met een motorfiets – afremmend en slippend bij elke bocht in de modderige, zompige boswegen.

Onderweg zagen we twee van de neushoorns, Ganga en Jamuna, die we in 2007 naar Manas hadden overgebracht, samen met hun vorig jaar geboren kalveren!

Ik kon het niet laten nog wat langer in de buurt te blijven, om een wat beter zicht te krijgen op Ganga en haar kalf, die zich veel verder van ons af bevonden. Ons geduld werd uiteindelijk beloond, en we konden haar goed bekijken; haar kalf was duidelijk gegroeid, net als dat van Jamuna.

Terwijl ik zo stond te kijken, speelden de beelden van Jamuna’s redding door mijn hoofd. Het was in Kaziranga, tijdens de vernietigende overstromingen van juli 2004. Het doodsbange, verwarde kalf was haar moeder kwijtgeraakt, en had over haar hele lijf duidelijke verwondingen van aanvallen van roofdieren. Toen we haar probeerden te redden, wilde ze er vandoor gaan.

Dat we haar uiteindelijk konden redden, is voor een groot deel te danken aan de grote moed van Abhijit Das, ook wel bekend als de slangenman van Assam. Hij dook met een deken in zijn handen over haar kop, terwijl ik de verdoving in de aanslag hield. Onze oppasser Prasanta Das toonde zich al even zo moedig toen hij haar tegelijkertijd vastgreep. Terwijl ik de verdoving inspoot, kon hij nog net een harde klap van het tegenstribbelende kalf ontwijken.

De verdoving deed al snel zijn werk, waarna ze zonder veel problemen kon worden overgebracht naar het IFAW Wildlife Rescue Center. Na zes maanden constante zorg van de artsen Anjan Talukdar, Bhupen Samra en Bijoy Dutta, was ze van haar verwondingen hersteld.

Tijdens haar herstel moest ze elke avond in een zijwaartse slaappositie worden geduwd om haar wonden te kunnen verzorgen, aangezien dagelijks gebruik van verdovingen niet aan te raden is. Al die inspanningen hebben zich echter uitbetaald; ze is hersteld en weer helemaal gezond.

Ik vraag me af hoeveel ze zich van dit alles herinnert, nu ze de trotse moeder is van een vrouwelijk kalf in Manas. Misschien wel niets, net zoals ze zich totaal niet bewust is van de avondklok die is ingesteld in de nederzettingen op ongeveer een kilometer afstand van waar ze op dat moment stond, of van de uitslag van de verkiezingen die heel India in hun greep hielden.

We reden verder, in de hoop dat we de olifantenkalveren ook nog te zien zouden krijgen. Toen we de locatie bereikten die de ACF ons eerder had doorgegeven, waren de kalveren echter alweer verder getrokken, en hadden we onze kans gemist. We stelden ons tevreden met de wetenschap dat ze gezien waren door het volgteam in het veld.

We staken net op tijd de parkgrens over om voor mijn volgende maaltijd nog wat spinazie te kopen bij een oude groentenverkoopster. Toen het leger om vijf uur ‘s middags het signaal voor het sluiten van de markten liet klinken, was de cirkel van mijn dag rond. Ook voor Jamuna en de andere kalveren die met succes konden worden gerehabiliteerd, is de cirkel rond. Zij konden worden gered dankzij ons hardwerkende team en onze trouwe donateurs.

-- BC

Dankzij uw steun kunnen wij ons levensreddende werk doen. Maak vandaag nog een donatie over.

Post a comment

Deskundigen

Senior Programma Adviseur
Senior Programma Adviseur
Brian Sharp, Manager Marine Mammal Rescue and Research
Manager Marine Mammal Rescue and Research
Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Gail A Brunzo, Manager Noodhulp
Manager Noodhulp, IFAW
IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Katie Moore, Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Plaatsvervangend vicepresident Natuurbehoud en Dierenwelzijn
Shannon Walajtys
Hoofd Noodhulpteam
Valeria Ruoppolo IFAW dierenarts
IFAW dierenarts
Vivek Menon, Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie
Senior adviseur bedrijfsvoering en filantropie