BEKIJK DE VIDEO: in vistuig verstrikte dolfijn bevrijd door behulpzame duiker

 

Toen ik laatst de beelden bekeek van een wilde dolfijn in Hawaï die door duikers werd bevrijd van de vislijn waarin hij verstrikt was geraakt (zie link), bedacht ik me hoe vaak ik mensen al heb uitgelegd hoe gevaarlijk zulk vistuig voor zeedieren kan zijn.

Mensen reageren altijd verrast als ik uitleg dat een heel kleine hoeveelheid materiaal al een levensbedreigende situatie kan opleveren. In dit geval ging het om een dolfijn. Maar het had net zo goed een zeeschildpad of een vogel kunnen zijn, of zelfs één van de grootste walvissoorten die in onze oceanen rondzwemmen.

Ik heb het al te vaak van dichtbij meegemaakt.

Eén van de eerste necropsies (een autopsie bij dieren) die ik aan het begin van mijn loopbaan in Florida bijwoonde, was die op een lamantijn, die was gestorven als gevolg van een kluwen vislijn in zijn ingewanden.

Enkele tientallen grammen vislijn waren een dier van enkele honderden kilo’s fataal geworden.

Een tragedie veroorzaakt door de mens. Ik heb ook veel grotere dieren gezien – grote walvissen als bultruggen en noordkapers – die er slachtoffer van waren. Ook bij deze enorme dieren kan verstrikking in vistuig een levensbedreigende situatie opleveren.

Vastgeraakte vislijnen kunnen walvissen het zoeken naar voedsel bemoeilijken of zelfs onmogelijk maken, of het dier in zijn bewegingsvrijheid beperken. Soms ontstaan er infecties, doordat de lijnen maanden of zelfs jaren achtereen in de huid snijden. Totdat het dier er zelf in slaagt het vistuig van zich af te schudden of het geluk heeft dat het door mensen wordt opgemerkt, die een speciaal getraind bevrijdingsteam inschakelen.

Minder gelukkige dieren overleven hun beproeving meestal niet.

Ook hier geldt weer dat een relatief kleine hoeveelheid materiaal een dier kan doden dat vele malen groter is.

De kans dat hulpverleners precies op het juiste moment op de juiste plaats zijn om een verstrikt zeedier te bevrijden, is bijzonder klein.

Bovendien kleven er grote risico’s aan zo’n bevrijdingsactie. Het valt niet mee om een paniekerig worstelend dier te bevrijden van gevaarlijk strak aangetrokken vislijnen. Hoewel de hulpverleners een speciale training hebben gehad en beschikken over speciaal ontwikkelde hulpmiddelen, is het welslagen van een bevrijding vaak een kwestie van geluk.

Iemand moet het dier zien en er melding van maken en er vervolgens bij kunnen blijven tot het reddingsteam arriveert. En dan moet ook het weer nog eens kalm genoeg blijven om een veilige reddingsactie op touw te kunnen zetten.

Er zijn dus veel onzekere factoren, maar toch is er iets wat we met zijn allen kunnen doen om de overlevingskansen van deze zeedieren te vergroten.

We kunnen het toeval een handje helpen door ervoor te zorgen dat er minder van dit soort afval in het water ronddrijft.

Help mee de overlevingskansen van zeedieren te vergroten; ziet u afval in het water drijven, haal dit er dan uit.

--BS

Ga voor meer informatie over IFAW’s Zeezoogdieren Reddings- en Onderzoeksteam (ons MMRR-team) naar onze speciale pagina over dit onderwerp.

Post a comment

Experts

Senior Program Advisor
Senior Program Advisor
Brian Sharp, Emergency Relief Officer, Stranding Coordinator
Emergency Relief Officer, Stranding Coordinator
Dr. Ian Robinson, Vice President, Programs & Int'l Operations
Vice President, Programs & Int'l Operations
IFAW Veterinarian
Gail A'Brunzo, IFAW Wildlife Rescue Manager
Wildlife Rescue Manager, IFAW HQ
Veterinarian, DVM, PhD
Veterinarian, DVM, PhD
Katie Moore, Program Director, Animal Rescue
Program Director, Animal Rescue
Manager, Animal Rescue-Disasters
Vivek Menon, Director of IFAW partner, Wildlife Trust of India
Regional Director, South Asia