Veldverslag: expeditie westelijke grijze walvis in het noordoosten van Rusland

Dit bericht is een gezamenlijke bijdrage van alle veldmedewerkers van IFAW’s westelijke grijze walvisteam. - MV

Sinds Amerikaanse en Russische wetenschappers in 1995 een onderzoeksproject naar westelijke grijze walvissen startten, worden de dieren elke zomer opnieuw gevolgd. Sinds 2000 ontvangt het project een jaarlijkse financiële bijdrage van het IFAW.

Het onderzoek vindt plaats in de Zee van Ochotsk bij Piltun Bay, met als belangrijkste element foto-identificatie. Van individuele grijze walvissen die in het onderzoeksgebied worden aangetroffen, wordt beeldmateriaal verzameld. Elke gefotografeerde walvis krijgt een identificatienummer en wordt opgenomen in de hoofdcatalogus van westelijke grijze walvissen (WGW). De vastgelegde informatie wordt vervolgens gebruikt voor het schatten van de omvang van populaties. En dat is een belangrijk instrument om inzicht te krijgen in de impact en invloed van de olie-industrie op de populatie westelijke grijze walvissen.

Een westelijke grijze walvis voor de kust van het eiland Piltun. Het observatiepunt in de vuurtoren waar de ‘kustmensen’ werken.

Een ander belangrijk doel van dit onderzoek is het verzamelen van biopsies – huidmonsters van walvissen. Hieruit kunnen we het geslacht van de betreffende walvis afleiden, en informatie halen over de relatie van het dier tot andere walvissen binnen dezelfde populatie en uit andere gebieden.

De weersomstandigheden ten noordoosten van Sakhalin maken ons werk niet altijd gemakkelijk.

In het begin was het weer hier op Piltun ons echter gunstig gezind. We voeren zes keer met de boot uit, en een aantal dagen waren we van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat op het water. Ons werk is zwaar, maar tegelijk ook fantastisch. Het is elke keer weer opwindend om zoveel van onze oude vrienden terug te zien – grijze walvissen die we al jaren kennen.

Om de zee te bereiken, moeten we eerst Piltun Bay doorkruisen. De doorgang van de baai naar open zee is geen gemakkelijke: het is er erg ondiep en de golven kunnen hoog zijn. Maar zodra we de doorgang voorbij zijn, beginnen we uit te kijken naar walvissen. Meestal zijn er vier mensen op de boot, en blijven er twee aan de kust. Deze ‘kustmensen’ speuren vanuit het topje van de vuurtoren met verrekijkers het gebied af. Waarnemingen worden genoteerd en via de radio aan de mensen aan boord doorgegeven, om het zoeken voor hen te vergemakkelijken.

Een moeder met kalf in Piltun Bay, voor de kust van het eiland Sakhalin, Rusland.

Op 9 juli zagen we 20 individuele grijze walvissen, waaronder onze eerste moeder met kalf van het seizoen, een groot succes op onze eerste volledige werkdag. Op 10 juli voeren we ‘s morgens uit en fotografeerden we onze tweede moeder met kalf ten zuiden van de vuurtoren. Het koppel gaf er de voorkeur aan uit onze buurt te blijven, maar het lukte ons foto’s te maken en de moeder te identificeren – een vrouwtje dat we in de voorgaande jaren frequent hadden gezien, en dat voor het laatst een kalf had geworpen in 2011. Helaas moesten we direct na deze waarneming terugkeren naar ons kamp, als gevolg van een zeer dichte mist die de rest van de dag alles aan het zicht onttrok.

De volgende dag was het weer echter prima, zodat we lange uren op zee konden maken. De eerste walvis die we zagen was een jaarling - een kalf uit 2012. Ook zagen we twee jonge walvissen die in 2011 geboren waren. En we hadden nog meer geluk: deze lange dag eindigde met de derde moeder met kalf van dit seizoen. Het koppel was bijzonder ontspannen en had geen bezwaar tegen de nabijheid van onze boot. De moeder bleek een vrouwtje te zijn dat we al kennen sinds ze zelf een kalf was, en dat haar eerste kalf in 2011 kreeg. We namen een biopsie van het kalf voor genetische analyse, om zijn eventuele verwantschap met andere bij ons bekende walvissen te bepalen.

We brachten hierna nog drie dagen op zee door, waarin we walvissen verder uit de kust zagen, op 30 kilometer ten noorden van de vuurtoren, en 25 kilometer in zuidelijke richting ervan. Op 15 juli zagen we twee moeders met kalf, waarvan het ene koppel al eerder dit seizoen was geregistreerd. Het andere koppel was nieuw, het vierde van het seizoen. De moeder van dit koppel was een zeer bekend vrouwtje dat we in voorgaande jaren ook al met kalveren hebben gezien.

We hebben dus drukke dagen met goede resultaten achter de rug, maar nu zijn de mist en de wind weer terug. We wachten dus af en hopen op beter weer! 

Was getekend: het IFAW onderzoeksteam voor de Westelijke grijze walvis, op expeditie ten noordoosten van het Russische eiland Sakhalin

Houd deze plek in de gaten voor meer updates van het team over de vorderingen van hun onderzoek!

 

Post a comment

Deskundigen

Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
IFAW-vertegenwoordiger Japan
IFAW-vertegenwoordiger Japan
Patrick Ramage, Hoofd Programma Walvissen
Hoofd Programma Walvissen