Successen zeehonden– en walvissencampagnes gunstig voor volgende generatie (Deel 2)

Na tientallen jaren campagne voeren hebben we bij het International Fund for Animal Welfare in korte tijd successen voor zowel walvissen als zeehonden geboekt, dankzij de uitspraken van respectievelijk het Internationaal Gerechtshof en de Wereldhandelsorganisatie. 

Achteraf gezien valt het ons op dat campagnes die overigens onafhankelijk van elkaar werden gevoerd, door de jaren heen een vergelijkbaar verloop hebben gekend.

Dit is het tweede deel van een serie waarin we de dynamiek van twee historische campagnes belichten.

§

Aan de Canadese commerciële zeehondenjacht nemen de laatste jaren nog maar enkele schepen deel. Dankzij uw hulp lijkt het einde van de jacht echt nabij, zeker na de definitieve uitspraak van de Wereldhandelsorganisatie

Van 1983 tot en met 1990 had IFAW-oprichter Brian Davies de zeehondenjacht niet als waarnemer gevolgd. In plaats daarvan had hij zijn aandacht gericht op het promoten van ecotoerisme in de Canadese gemeenschappen die voor hun bestaan van de zeehondenjacht afhankelijk waren. Toen het Canadese kabeljauwbestand in 1992 echter sterk bleek te zijn geslonken, werd de zeehondenpopulatie opnieuw onder vuur genomen. Brian realiseerde zich dat het IFAW nodig het ijs weer op moest om opnieuw verslag te doen van de jacht en de wrede praktijken wereldwijd in de publiciteit te brengen.

Intussen groeide het aantal IFAW-donateurs. Wat begonnen was als een strijd voor één enkele missie, was intussen uitgegroeid tot een mondiale dierenwelzijnsorganisatie die zich inzet voor dieren als walvissen, tijgers en beren en daarnaast grootschalige reddingsoperaties uitvoert.

Rond het jaar 2000, toen we ruim vijf jaar lang nieuw foto- en filmmateriaal hadden verzameld, richtten we onze pijlen opnieuw op de Europese Gemeenschap, die intussen was getransformeerd tot Europese Unie, met als inzet een algeheel importverbod. Het kostte tijd, maar uiteindelijk, na veel gelobby, stelde de Europese Unie in 2009 een verbod in op de import van zeehondenproducten, wat een krachtig signaal was aan de wereld dat producten die door wreedheid zijn verkregen, ongewenst zijn. 

Van alle kanten werd het verbod aangevochten. Twee jaar later concludeerde een subcommissie van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) tot ons groot genoegen dat de EU-richtlijn die de verkoop van producten afkomstig van de commerciële zeehondenjacht binnen de Europese Unie verbiedt, in overeenstemming is met het beleid van de WTO.

Gisteren nog werd een beroep tegen de conclusie van die subcommissie verworpen.

Lees ook: Importverbod EU op zeehondenproducten behouden

Het IFAW moet alert blijven omdat er in allerlei gebieden en culturen nieuwe markten ontstaan en de Canadese overheid zich niet zo gauw door een verbod laat afschrikken. De zeehondenjacht gaat maar door, omdat er elk jaar weer nieuw belastinggeld in wordt gepompt: Canada stopt veel meer geld in pogingen om de zeehondenjacht gaande te houden dan dat het oplevert.

Naar aanleiding van het veranderende politieke en economische landschap zijn we vorig jaar niet als waarnemers bij de jacht geweest. Vorige maand verruilde Sheryl Fink, onze wildelifecampagneleider in Canada, haar winterse jas in voor vlotte zakelijke kleding en samen met andere IFAW-medewerkers ging ze op bezoek bij Newfoundlanders—enkelen van hen zijn al vele jaren IFAW-donateur, enkele anderen zijn geen donateur—om meer inzicht te verkrijgen in hun opvattingen over de jacht. Daarnaast werkt het IFAW aan een plan om samen met economen te onderzoeken wat de economische effecten zouden zijn als we alle jachtvergunningen zouden opkopen en op welke manieren de federale overheid de bevolking in de kuststreek van oostelijk Canada beter zou kunnen dienen.

Momenteel zijn we een campagne aan het ontwikkelen om de inwoners van de provincies Newfoundland en Labrador te helpen om in deze moderne tijd te zoeken naar alternatieve activiteiten, waarbij geen zeehonden hoeven te worden gedood. Er is hernieuwde belangstelling voor het ontwikkelen van toerisme, wat deels voortkomt uit onze focus vanaf de jaren ’80, en deels ook het gevolg is van werk in het kader van andere programma’s.

§

Tegen de achtergrond van President Obama’s aankondiging van een scala aan maatregelen tegen IJsland omdat dat land walvissen blijft doden en hun vlees blijft verkopen, en ook met het oog op de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof tegen Japan, wil het IFAW Japan, IJsland en Noorwegen graag aanbieden te helpen hun walvisindustrie een andere bestemming te geven.

Diersparend onderzoek op levende walvissen levert waardevolle informatie op. Het IFAW probeert Japan ertoe te bewegen zich bij Australië, Brazilië, de VS en andere landen aan te sluiten binnen de Southern Ocean Research Partnership, die wetenschappelijk onderzoek coördineert naar walvissen in de Zuidelijke IJszee met gebruikmaking van effectieve, diervriendelijke technieken.

We breken een lans voor walvistoerisme, waarbij we de lokale gemeenschappen helpen te profiteren van dit nog relatief onontgonnen aspect van de mondiale toeristenindustrie. In de achterliggende jaren zijn we prominent betrokken geweest bij een campagne die op toeristen in IJsland was gericht en als slogan had: ‘Meet Us Don’t Eat Us’.  Uit onderzoek van het IFAW is gebleken dat ca. 40% van de toeristen die IJsland bezoekt walvisvlees gaat proeven, soms uit pure nieuwsgierigheid, soms ook omdat ze ten onrechte menen dat het een traditioneel IJslands gerecht is.

Het IFAW geeft aan nog een aantal andere projecten leiding. Zo onderzoeken we de mogelijkheden voor walvistoerisme op basis van onderzoek naar verspreidingspatronen. We analyseren of een regio zich leent voor walvistoerisme en we doen dat in goed overleg met overheidsinstanties en de toeristenindustrie, want zo’n initiatief moet wel aan de richtlijnen voor verantwoord walvistoerisme voldoen. Om deze industrie te promoten geven we seminars en organiseren we workshops om operators op te leiden. Ook beleggen we bijeenkomsten om informatie uit te wisselen.

Of het nu in Noorwegen, IJsland, Japan of Canada is, of in Straatsburg, Genève, Den Haag of Brussel, het IFAW blijft strijden tegen het onrecht dat met de commerciële walvisjacht en zeehondenjacht gepaard gaat, waar die strijd ons ook zal brengen.

We hebben er vertrouwen in dat elke campagne om het welzijn van dieren te redden tot succes kan leiden, want we hebben gezien hoe de meningen van mensen kunnen veranderen, hoe markten kunnen veranderen en hoe zelfs complete culturen kunnen veranderen.

Als we het verloop van deze campagnes door de jaren heen beschouwen, dan kunnen we nu stellen dat ze als model kunnen dienen voor de volgende generatie actievoerders, als een blauwdruk waarover de voorgaande generaties nooit hebben beschikt.

-- AD

Lees ook: Successen zeehonden– en walvissencampagnes  gunstig voor volgende generatie (Deel 1).

Post a comment

Deskundigen

Sheryl Fink, Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie