Red de tijger: misdaadpreventietraining voor frontlijnwerkers in Centraal India

Een training aan cursisten uit het Kharmajiri gebied

Het IFAW zorgt voor de training, uitrusting en verzekering van rangers en boswachters die in de voorste linies strijden voor de bescherming van tijgers in Centraal India. James Kinney, programma- en campagneleider bij het IFAW, geeft graag het woord aan Jose Louies, hoofd van het IFAW-WTI project, voor zijn verslag over de training van medewerkers in Pench National Park and Tiger Reserve in de staat Madhya Pradesh. JK.

Pench (Madhya Pradesh), 21 februari 2013: Ik ben in Kharamajhiri, in het Pench National Park and Tiger Reserve in Madhya Pradesh, Centraal-India. Als ik om me heen kijk, bedenk ik me hoe we op een toevallige voorbijganger overkomen – een verslagen groepje van drie mensen, discussiërend langs de oever van de rivier, naast een tijgerval op een met bloed bevlekte krant en een paar her en der verspreide strikken.

Ik moest glimlachen toen ik me afvroeg, hoe we een buitenstaander zouden moeten uitleggen dat de val nep was, dat er op de krant alleen rode verf zat, en dat er geen dieren waren gedood. En dat de drie mannen ‘verdachten’ waren, die door het onderzoeksteam waren aangehouden tijdens een oefening die deel uitmaakte van een misdaadpreventietraining van het IFAW en de Wildlife Trust of India, in het kader van een gezamenlijk uitgevoerd Van Rakshak Project. De discussie werd met overtuiging gevoerd – de leden van het onderzoeksteam citeerden regelgeving en bespraken wat ze met hun verdachten moesten doen, om er zeker van te zijn dat hun zaak ook later op de dag, bij voorlegging aan de 'rechtbank', stand zou houden. De deelnemers speelden hun rol met verve, maar de bedoeling achter de hele oefening was uiteraard serieus: het verdiepen van de kennis over natuurcriminaliteit, en meer specifiek de Wild Life Protection Act van 1972.

Dit was onze eerste groep cursisten uit het Kharmajhiri gebied, geleid door hoofdranger B.P. Tiwari. Op de eerste lesdag namen we in het klaslokaal de verschillende wetten door die van toepassing zijn op natuurcriminaliteit, en bespraken we de georganiseerde stropersbendes die het op de tijgers van Centraal-India voorzien hebben. Om het verhaal concreter te maken, behandelden we ook een echte zaak tegen tijgerstropers. Zo kregen de cursisten een realistisch beeld van wat ze in het veld kunnen verwachten, en kregen ze bovendien inzicht in de wereld van de stropers en in waar de bendes naar op zoek zijn.

Eén van de teams heeft in het bos een neptijgerval ontdekt

Adjunct-directeur Jagdish Chandra van het park geeft desgevraagd zijn mening over het programma: “De training was voor ons echt een eyeopener. Mijn medewerkers hadden eerder al een paar theorielessen gevolgd over natuurcriminaliteit, maar toen ze hun kennis in de praktijk moesten brengen, bleken ze toch de gebruikelijke fouten te maken. Zo zagen ze bewijs over het hoofd dat op ingenieuze wijze door de ‘stropers’ was achtergelaten. Alleen met dit soort praktijklessen blijft vergaarde kennis goed hangen en kunnen ze deze ook in de praktijk toepassen.”

Tijdens een kampeerweek van 10 tot 18 februari in Pench doorliepen de deelnemers in teams de verschillende aspecten van de training. Speciaal voor de gelegenheid waren veldkits samengesteld, met een rugzak, regenpak, winterjas, een cap, een waterbidon en een zaklamp. De deelnemers ontvingen elk een eigen kit. Tijdens de training werkten we ook de IFAW-WTI verzekeringsdatabase bij, die in het leven is geroepen om elke frontlijnwerker een extra verzekeringsdekking te geven tot 100.000 roepie (INR) in geval van letsel of overlijden tijdens de uitvoering van het werk. Deze groepsverzekering bestaat sinds 2000 en is inmiddels afgesloten voor meer dan 19.000 frontlijnwerkers in het land.

De laatste dagen van de training waren er speciaal op gericht om de cursisten te laten ervaren hoe het is om een echte zaak te behandelen. De deelnemers gingen verdeeld in drie groepen naar de ‘rechtbank’, waar het onderzoeksteam zijn zaak voor de docenten en hogere functionarissen presenteerde. De laatstgenoemden vervulden de rol van de verdediging voor de 'verdachten'. Elke zwakke plek in het pleidooi van de aanklagers en elk ontbrekend bewijsstuk werd direct door de docenten opgemerkt. Goed werk - zoals onberispelijk papierwerk, of het toepassen van de perfecte onderzoeksmethode - werd beloond met een 'geschenk'. In dit geval een exemplaar van de ‘Field Guide to Indian Mammals’ van Vivek Menon in hun regionale taal.  

De deelnemers leerden een waardevolle les: namelijk hoe belangrijk een nauwkeurige werkwijze is voor een succesvolle vervolging van de daders. Een deelnemer uit een team waarvan de 'zaak' al na een minuut ‘niet ontvankelijk' werd verklaard, wist heel goed te benoemen wat er fout was gegaan: “In ons rapport schreven we ‘varken’ (een landbouwdier), in plaats van de correcte benaming ‘wild zwijn' te gebruiken. Uiteraard verloren we onze zaak nog voordat we aan ons pleidooi waren begonnen”.

“Het centrale deel van India is een belangrijk gebied voor tijgers, met beroemde tijgerleefgebieden als Pench, Kanha, Tadoba etc. Goede training, het verstrekken van uitrusting en een verzekering aan frontlijnwerkers helpen enorm om deze mensen te motiveren en beter te laten presteren,” aldus Alok Kumar, Velddirecteur, nadat hij de training had bijgewoond en met eigen ogen de duidelijke zichtbare resultaten had gezien.

Op de 18e vertrokken we uit Pench, waar we drie groepen van meer dan 200 frontlijnwerkers hadden getraind. Afspraken voor de volgende trainingen waren ook al gemaakt. Deze zullen plaatsvinden in het Kanha Tiger Reserve, waar we meer dan 400 frontlijnwerkers in verschillende groepen zullen opleiden. Gelukkig vertrokken we niet zonder dat we het beschermde dier waarvoor we hier uiteindelijk waren, ook echt te zien hadden gekregen.

Tijger 18 maakt een wandeling door zijn bos

Op 13 februari hadden we een dag vrij. De voorgaande nacht had een hevige regenstorm flink huisgehouden, waardoor veel wildpaden geblokkeerd waren geraakt door omgevallen bomen. Toch stonden we allemaal te popelen om het tijgerreservaat in te gaan en de grote kat in het echt te zien. Met de omschrijving van Kanha National Park als ‘het land van Shere Khan’ (naar de tijger uit het wereldberoemde Jungle Book van Rudyard Kipling) in ons aller gedachten, reden we door het park. Helaas zagen we niets anders dan kudden axisherten die zich te goed deden aan het groen van de omgevallen bomen! Gespannen spitsten we onze oren om alarmkreten op te vangen, maar tevergeefs.
Toen we echter teleurgesteld terugreden, zag iemand plotseling een enorme mannetjestijger die op nog geen tien meter voor ons de weg overstak. Deze tijger, in de boeken genoteerd als T8 (zoals we later te horen kregen), maakte juist zijn ochtendwandeling. Op zijn gemak liep hij de weg op, snuffelde eens aan een boomstronk en schonk ons een vluchtige blik, om vervolgens met superieure tred zijn weg te vervolgen. We volgden hem geboeid, en die ene minuut duurde tegelijkertijd oneindig lang en veel te kort. We keken hem na tot zijn strepen opgingen in het struikgewas en we hem niet langer konden zien. Er was geen enkele waarschuwingskreet van een axishert of zelfs een langoer te horen geweest, en als dit exemplaar niet vlak voor onze neus was overgestoken, dan was de kans groot dat we hem helemaal gemist hadden. De ranger hield het er maar op dat Shere Khan ons met een bezoekje had vereerd om zijn waardering te tonen voor het goede werk dat we hier doen.

--JL

Jose Louies
Regiohoofd Zuid-India
Projectleider Handhaving Ondersteuning en Recht.

Jose is één van de meest veelzijdige leden van de Wildlife Trust of India (WTI), en heeft de leiding over de afdeling Handhaving, Ondersteuning en Recht. Hij houdt zich in het bijzonder bezig met de afdeling tegen illegale wildhandel, die zich in samenwerking met handhavingsautoriteiten inzet voor de bestrijding van stropersactiviteiten en illegale dierenhandel in zijn land.Na zijn studie computerwetenschappen begon Jose zijn carrière als netwerktechnicus bij een multinational.

Post a comment

Deskundigen

Dr. Maria (Masha) N. Vorontsova, Regiodirecteur Rusland en GOS
Regiodirecteur Rusland en GOS
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië