Importverbod EU op zeehondenproducten behouden

De uitspraak van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) is weer een enorme klap voor de zeehondenindustrie: het importverbod van de EU op zeehondenproducten blijft behouden.

De wanhopige poging van Canada en Noorwegen om het verbod, dat ingesteld werd in 2009, te verwerpen, is mislukt.

De uitspraak bevestigt nogmaals dat zorgen om dierenwelzijn een gegronde reden zijn voor de WTO om de handel te reguleren, en dat de EU volledig in zijn recht staat door een importverbod op te stellen op producten die verkregen zijn tijdens de wrede commerciële zeehondenjacht.

De WTO heeft hiermee ook zijn enorme waarde bewezen: de organisatie besteedt aandacht aan de morele zorgen van het publiek.

 

 

De impact van het importverbod is eigenlijk symbolisch: minder dan 5% van Canada's export ging naar Europa. Maar de waarde van de huiden en het aantal zeehonden dat gedood wordt, zijn sterk gedaald na dit verbod.

Het IFAW strijdt al ruim 40 jaar tegen de zeehondenjacht en voerde een actieve lobby in Europa om de vraag te verminderen.

Het importverbod van de EU maakt hoe dan ook een groot verschil. Toen het eenmaal ingesteld werd, sloten ook andere landen hun markten. In 2011 verbood Rusland de import van huiden van zadelrobben en sloot hiermee 90% van Canada's exportmarkt. In 2013 verbood ook Taiwan de import van zeehondenproducten. Een mislukte afspraak om zeehondenvlees in China te gaan verkopen, kwam volgens het Canadese Ministerie van Visserij door 'dierenactivisten'.

Terwijl de WTO haar beslissing bekend maakt, gaat Canada's jacht gewoon door. Dit jaar werden er al 50.000 dieren gedood. Het laatste verwerkingsbedrijf, Carino Ltd., gaf toe dat het voor het derde jaar op rij een lening nodig heeft om zijn werkzaamheden voort te zetten.

De overgebleven markten voor zeehondenproducten zijn niet bekend. Volgens het laatste nieuws worden zeehondenhuiden verkocht voor $120 per stuk als 'meubel accessoire' tijdens een concert van Bryan Adams in Newfoundland, om ze te protesteren tegen de oppositie die de artiest voert tegen de zeehondenjacht.

Het is onwaarschijnlijk dat de Canadese bevolking in woede uitbarst over het WTO-besluit. Een meerderheid van de bevolking is tegen de jacht en zou hun belastinggeld liever ergens anders aan besteed zien.

Voorstanders van de jacht zullen zeggen dat het verbod oneerlijk is, dat de EU verkeerd geïnformeerd is, gehersenspoeld zelfs door dierenactivisten en hun dure campagnes. Ze zullen zeggen dat dit verbod slechts het begin is, dat al snel al het gebruik van dieren verboden zal worden, misschien volgen nu de kreeften wel. Dezelfde argumenten waren te horen toen dit verbod de eerste keer werd ingesteld, en toe de EU in 1984 de import van whitecoats en bluebacks (zeehonden en zadelrobben jonger dan 3 weken oud) verbood.

Natuurlijk zijn deze angsten nooit uitgekomen.

De waarheid is moeilijk te accepteren. De budgetten voor de campagnes van goede doelen vallen in het niet bij die van de regeringen van Canada en Noorwegen. Veel consumenten weten nu wat voor gruwelijk verhaal er schuil gaat achter de handel en willen geen producten meer die gemaakt zijn van Canada's dode zeehonden. Drie decennia lang heeft Canada geprobeerd om de zeehondenindustrie boven water te houden, miljoenen dollars aan belastinggeld werden verspild. Allemaal voor niets.

--SF

Zonder u hadden we deze overwinning nooit kunnen behalen. Deel dit fantastische nieuws met uw vrienden. Bedankt!

Post a comment

Deskundigen

Dr. Ralf (Perry) Sonntag, Directeur Duitsland
Directeur Duitsland
Sheryl Fink, Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Hoofd Wildlifecampagnes, IFAW Canada
Sonja Van Tichelen
Regiodirecteur Europese Unie