Het gordijn valt voor Amerikaanse veilinghuizen handelend in ivoor

Gemiddeld wordt er iedere 15 minuten een olifant gedood vanwege zijn ivoor. Bekijk de informatieve grafiek hieronder.

Vandaag heeft het IFAW haar laatste rapport, Bieden Tegen Overleving: De Crisis op het gebied van het Olifantenstropen en de Rol van Veilingen op de Amerikaanse Ivoormarkt, het resultaat van maanden undercover-onderzoeken en internet datamining van de Amerikaanse veilingsector, gepubliceerd. Het doel van dit project was om beter begrip te verkrijgen van hoe markkrachten in de Verenigde Staten de drijvende kracht achter één van de grootste bedreigingen op uitsterving van wilde dieren van deze tijd – aan de andere kant van de planeet – in Afrika vormen.

Ons onderzoek kwam op een moment dat het detailhandelslandschap aan het verschuiven was vanwege nieuwe federale regels voorgesteld door de Amerikaanse Dienst voor Visserij & Wilde Dieren, die olifanten zouden beschermen door de regels voor ivoorhandelaren te versterken. Als het systeem is voltooid (waarschijnlijk dit of volgend jaar) dienen verkopers documentatie te overleggen dat hun ivoor antiek is en niet afkomstig is van een recent gestroopte olifant. Helaas was er weerstand tegen dit voorstel vanuit de veilingsector, die verklaart dat geen deelhebber te zijn aan de illegale handel.

De informatie die wij naar boven hebben gebracht spreekt dit tegen. Tijdens het onderzoek hebben wij veertien live veilingen en veilingvoorvertoningen bij kunstgaleries in de hele Verenigde Staten bijgewoond waar wij 833 ivoornummers tegenkwamen (een nummer is de veilingterm voor een artikel of groep artikelen) – sommige met een waarde tot USD 25.000,-. We hebben ook 340 online veilingen gecontroleerd en ontdekten gemiddeld 465 ivoornummers per week. Eén site alleen, LiveAuctioneers.com, faciliteert zo veel als USD 13 miljoen per jaar aan ivoorverkopen. De verbazingwekkende volumes aan ivoorverkopen daargelaten is de vraag aangaande het bewijs nog verontrustender: bijna geen van de onderzochte bedrijven was in staat om enige documentatie te overleggen waar hun producten vandaan kwamen of hoe oud ze waren, behoudens wat giswerk. 

Een deel hiervan kon eenvoudig worden toegeschreven aan onbekendheid met de wet: personeel van veilinghuizen begreep over het algemeen gesproken de nieuwe en voorgestelde federale regelgeving niet of zelfs de voorzorgsmaatregelen die voor de wijzigingen van kracht waren niet. De meeste detailhandelaren die wij onderzochten deden echter niet eens een poging om het verkopen van recent gestroopt ivoor te vermijden. Vaak verwachten veilinghuizen dat kopers onafhankelijk onderzoek doen naar de producten die zij kopen, verkondigend dat hun transacties een ‘tweezijdige’ deal vormen. Zij stelden vertrouwen in hun leveranciers te hebben en sommigen stelden zelfs dat zij konden aangeven of een ivoren gravure oud of nieuw, legaal of niet, was eenvoudigweg door het visueel te inspecteren – hetgeen zo goed als onmogelijk is zonder een laboratoriumanalyse.

Zoals wij eerder vorig jaar in een ander rapport met betrekking tot de Amerikaanse ivoorhandel aangaven brengen smokkelaars ieder jaar duizenden gravures, slagtanden, en andere ivoren artikelen over de Amerikaanse grenzen om op de open markt te worden verkocht en sommige veilinghuizen zijn zeer waarschijnlijk onopzettelijke deelhebbers in deze zwarte handelsketen.

Amerikaanse detailhandelaren handelen in een gebroken systeem met gecompliceerde regelgeving dat voor problemen op het gebied van wetshandhaving zorgt. Onze aanbeveling is eenvoudig: gerenommeerde veilinghuizen, kunstgaleries en websites zouden een sterk verbod op ivoorproducten met (ten hoogste) enkele beperkte uitzonderingen moeten ondersteunen. Deze beperkte uitzonderingen dienen allemaal vergezeld te gaan van documentatie.

Veilinghuizen handelen niet in ivoorproducten als zij deze niet kunnen verkopen; laten wij er dus alles aan doen om de vraag volledig uit te roeien. Bezoek alleen de bedrijven die de nieuwe regels naleven en koop ivoor niet ergens anders. Onthoud, ieder artikel komt van een dode olifant.  

Stropers doden iedere 15 minuten, dag na dag, maand na maand, één van deze geweldige dieren om te voldoen aan de roofzuchtige vraag naar ivoor in de Verenigde Staten, Azië en elders. Het maakt niet uit hoe sierlijk het is gegraveerd, deze snuisterijen zouden niet meer waard moeten zijn dan het lot van een soort.   

- PL

Stop de stropers, teken onze petitie!

Post a comment

Deskundigen

Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Olifantendeskundige voor het IFAW
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
James Isiche, Regiodirecteur Oost-Afrika
Regiodirecteur Oost-Afrika
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië