Een jaar in Amboseli: de ontelbare hoogtepunten in het leven van een olifantenonderzoeker

Het mollige nieuwe zoontje van Eclipse leunt tegen zijn neefje aan – de twee nieuwe boefjes van de EA-familie.  Ze zeggen wel eens dat de tijd vliegt als je plezier hebt. En dat klopt ook, de afgelopen 12 maanden waren zo ongeveer de snelste van mijn leven. Het was fantastisch om de olifanten van Amboseli te leren kennen en ik ben nog elke dag dankbaar, dat ik de kans heb gekregen om hier te werken.

Feit is wel, dat er veel leed is geweest in Amboseli in de periode voordat ik met mijn onderzoek begon. Hoewel de ernstige droogte van 2009 inmiddels twee jaar achter de rug is, herstellen de olifanten en de mensen in dit gebied zich nog altijd van de gevolgen.

De eerste 12 maanden dat ik hier was, heb ik veel geluk gehad. Hoewel de eerste regenperiode tegenviel, bracht de tweede voldoende regen. Net als de bevolking hier in Oost-Afrika kijk ik tegenwoordig ook voortdurend hoopvol uit naar nieuwe regen. Dankzij de geslaagde regenperiode doen de olifanten het goed. Op het moment dat ik dit schrijf, heeft de babyboom al 63 nieuwe kalfjes opgeleverd. Onze veldteams ontdekken elke dag nieuwe pasgeboren kalfjes. Tot nu toe zien al die kalfjes er sterk en gezond uit.

Deze ‘dubbele impuls’ van nieuwe baby’s in de families en overvloedig beschikbaar voedsel van goede kwaliteit zorgt ervoor, dat de olifanten speels en nieuwsgierig zijn en soms wat buitensporig reageren op prikkels van buitenaf. Om een steeds weer terugkerend voorbeeld te noemen: als er een zilverreiger voorbij vliegt, is dat het teken voor de hele familie om en masse over een afstand van zo’n 100 meter weg te stuiven, waarbij de jongste kalfjes bijna over hun eigen poten struikelen om hun familieleden bij te houden. En dat is dan weer een teken voor de olifantenonderzoekers om met hun ogen te rollen, de wagen te starten en vervolgens weer allemaal opnieuw hun posities in te nemen en hun werk te hervatten. De eerste paar keren is het nog grappig, maar hoewel ik blij ben dat ze zo energiek zijn, zou ik in de hitte van het droge seizoen van Kenia af en toe wensen dat ze iets minder uitgelaten waren.

Ik heb ook al een paar keer meegemaakt dat een enorme opgewonden olifantenstier 'even gedag kwam zeggen'. Iedereen weet dat ik dol ben op olifanten en bij mijn onderzoekswerk zit ik er vaak midden tussenin, en dat is echt fantastisch. Ik moet echter toegeven dat ik nog altijd een beetje zenuwachtig word wanneer een onbekende, zes ton wegende, door hormonen geregeerde olifantenstier recht op onze wagen af komt…

De goede tijden zijn dus aangebroken en het is ronduit geweldig om bij de olifanten te zijn. De door het IFAW gevolgde families doen het goed; de AA-familie heeft momenteel vier nieuwe kalfjes. Ik zag Agatha’s nieuwe kalfje voor het eerst op Nieuwjaarsdag, een mooi begin van 2012. Deze nieuwe kalfjes hebben ervoor gezorgd dat de families van Amelia en Agatha de afgelopen weken meer tijd hebben doorgebracht met Alison, en dat heeft veel interessante interactie opgeleverd.

Eén van de bevallingen waarnaar het meest werd uitgekeken, was die van Anghared, Amelia’s 30 jaar oude dochter. Zij kreeg tot nu toe vier kalfjes, die ze allemaal heeft verloren in droogteperioden. Tijdens de droogte van 2009 verloor ze twee zonen – één van zeven en één van twee jaar. Natuurlijk zouden we graag willen dat alle kalfjes bleven leven, maar de realiteit is helaas anders. Toch duim ik extra hard dat Anghareds nieuwe dochter het zal halen. Zij heeft een ervaren matriarch, een ervaren moeder en jonge vrouwtjes die allemaal het kalfje zullen bemoederen, en dat is allemaal in haar voordeel.

De nieuwe dochter van Anghared gaat liggen om een dutje te doen en wel op de veiligste plek die een olifantenkalfje zich kan wensen. Ook de EA-familie telt twee nieuwe aanwinsten; onze hoop dat Eclipse een tweeling zou krijgen is helaas niet uitgekomen, maar ze heeft wel een van de dikste kalfjes die we hier in Amboseli ooit hebben gezien! Het is een stevig mannetje dat eruit ziet alsof hij een dikke gewatteerde jas aanheeft. Hij speelt veel met de zoon van Eluai, zijn ongeveer even oude neefje. Ik weet zeker dat ze naarmate ze opgroeien nog voor veel opschudding in de familie zullen zorgen! De oudste zus van Eclipse, Elfrida, heeft ook een dochter gekregen. De GB- en JA-familie lopen wat achter op de AA’s en EA’s – tot nu toe hebben bij de GB’s alleen Garamba en Garissa nog maar een kalf gekregen, en bij de JA’s is er nog geen enkele olifantenbaby geboren.

Wie voor het eerst in Amboseli komt, krijgt wellicht de indruk van een weelderige hof van Eden – groen moerasland, een groeiende olifantenpopulatie en een lokale bevolking, de Maasai, die een sterke culturele identiteit weten te behouden, in harmonie met hun land en de wilde dieren die er leven. In sommige opzichten ervaar ik dat ook zo – stropers zijn hier niet. Nog niet. Maar als ik deze kleine olifantjes hun eerste wankele stappen in de wereld zie zetten, maak ik me toch zorgen over hun toekomst.

Ik wil graag geloven dat Amboseli over zestig jaar, als deze kalfjes oud zijn, nog altijd een prachtig, goed functionerend ecosysteem zal zijn. Maar daar is veel hard werk voor nodig en iedereen die bij Amboseli betrokken is, weet dat we niet achterover kunnen leunen. Samen met onze collega’s bij het IFAW en alle andere NGO’s die zo hard werken voor dit ecosysteem, moeten we de grote problemen blijven bestrijden: de belangrijkste zaken waarop we ons richten, zijn de illegale ivoorhandel, de handel in wilde dieren in het algemeen, en landgebruik dat niet verenigbaar is met natuurbehoud.

Zonder de steun van onze donateurs is dit allemaal niet mogelijk. Blijft u ons dus alstublieft ook dit jaar steunen, zodat we de olifanten van Amboseli en het ecosysteem waarin ze leven, kunnen blijven beschermen tegen stropers en niet-duurzame ontwikkeling.

--VF

Reacties: 1

 
Anonymous
2 years ago

Hallo Vicki,
Bedankt voor het schrijven van de artikelen en iedereen op de hoogte te houden. Als een persoon met interesse in olifanten, onderzoek en 'wildlife conservation' vind ik ze altijd zeer interessant om te lezen. Hopelijk lukt het mij om dit jaar zelf Amboseli te bezoeken en de olifanten families met eigen ogen te zien.
Keep up the good work!

Post a comment

Deskundigen

Céline Sissler-Bienvenu, Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Directeur Frankrijk en Franstalig Afrika
Olifantendeskundige voor het IFAW
Grace Ge Gabriel, Regiodirecteur Azië
Regiodirecteur Azië
James Isiche, Regiodirecteur Oost-Afrika
Regiodirecteur Oost-Afrika
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Regiodirecteur Zuidelijk Afrika / Hoofd Programma Olifanten
Peter Pueschel, Hoofd Programma’s
Hoofd Internationale Milieuverdragen
Vivek Menon, regiodirecteur Zuid-Azië
Regiodirecteur Zuid-Azië