Chinese Twitter-tegenhanger Weibo steun in de rug voor dierenwelzijn in China

The Weibo message—calling for laws to combat animal cruelty—was retweeted 34,000 times and more than 2,600 netizens enthusiastically commented in support of the appeal.

De oproep die een groep politieagenten in een Zuid-Chinese kustplaats op hun officiële Weibo-account “@ Xiamen Siming Police Station” plaatste, verspreidde zich als een lopend vuurtje (Weibo is de Chinese tegenhanger van Twitter).

Het bericht — een oproep tot betere wetgeving tegen dierenmishandeling — werd 34.000 keer geretweet, en ontving meer dan 2.600 enthousiaste steunbetuigingen van internetgebruikers.

Het bericht luidde:

“Genoeg is genoeg. Er moet nu een eind komen aan de wrede behandeling die veel dieren in ons land ten deel valt. Meer dan 100 landen in de wereld beschikken over wetgeving die dierenmishandeling verbiedt.

China mist echter nog altijd goede wetgeving die vervolging van daders mogelijk maakt.

Uw steun is daarom hard nodig.  

Met één muisklik op Weibo steunt u de oproep voor een aanpassing van de Chinese strafwetgeving, en de instelling van een officieel verbod op dierenmishandeling, verwaarlozing van huisdieren, en de verspreiding van beelden waarin dierenmishandeling wordt verheerlijkt, zodat de daders kunnen worden vervolgd.”

Deze ontwikkeling is niet geheel nieuw. De afgelopen jaren laten Chinese burgers steeds duidelijker, buiten de door de overheid gecontroleerde media om, hun stem horen via sociale media.

Onthullingen op internet over dierenmishandelingen leiden steeds opnieuw tot grote publieke verontwaardiging en hebben vaak een groot, soms zelfs onmiddellijk effect. Zo werd een voorgenomen ruimingsoperatie voor zwerfhonden afgeblazen en werd de beursgang van een berengalfarm tegengehouden. 

Wat me echter vooral aan deze oproep raakte, was dat het bericht is geplaatst door politieagenten. Veel agenten raken steeds meer gefrustreerd door de wetten waarmee ze moeten werken; ze zijn achterhaald, zijn met elkaar in tegenspraak en zitten vol tekortkomingen.

Zoals de agenten in hun oproep ook zeggen, zijn er geen wetten die grenzen stellen aan de manier waarop mensen met dieren omgaan.

De Chinese Natuurbeschermingswet biedt bijvoorbeeld maar weinig echte bescherming aan wilde dieren of het ecosysteem waarin ze leven. De wet besteedt meer aandacht aan het gebruik van wilde dieren, en dan met name die dieren ‘met economische, wetenschappelijke en culturele waarde.”

Onder deze wet worden duizenden beren in kooien gevangen gehouden, met een permanente drain in hun lijf zodat mensen hun gal kunnen aftappen. Die gal wordt massaal verwerkt in oogdruppels, thee, wijnen en shampoo.

Onder deze zelfde wet is de majestueuze tijger — de Aziatische koning van de jungle – gereduceerd tot niets meer dan vee. Deze dieren worden in hoog tempo gefokt en opgekweekt. Nadat ze door de exploitanten zijn gedood, worden hun botten in wijn geweekt en hun gestreepte vacht tot dure kleden verwerkt. 

Hoewel de wet de jacht op beschermde soorten in het wild verbiedt, is het wel toegestaan om met een speciale vergunning lichaamsdelen en producten van tijgers en olifanten te verkopen. Een vergunning die wordt uitgegeven door dezelfde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de bescherming van deze wilde diersoorten. 

China’s dubieuze status als ‘s werelds grootste markt voor illegaal ivoor, waarvoor tienduizenden Afrikaanse olifanten worden afgeslacht, wordt door critici vaak geweten aan ‘gebrekkige handhaving’. Maar weinigen beseffen dat de wetten zelf het echte probleem vormen, omdat ze onmogelijk te handhaven zijn.

De binnenlandse ivoormarkt van China brengt consumenten in verwarring en biedt een ideale dekmantel voor de verkoop van illegaal ivoor. Handhavingsambtenaren klagen dat het naast elkaar bestaan van een legale en een illegale markt handhaving vrijwel onmogelijk maakt. Als een stuk ivoor eenmaal op de markt is beland, kan noch de consument, noch de handhavingsambtenaar er nog aan zien of de afkomst legaal of illegaal is.

Het is dus hard nodig dat natuurbeschermingswetten worden aangescherpt en aangepast aan deze tijd om wilde dieren en hun leefgebieden afdoende te beschermen. Huisdieren hoeven echter nog van geen enkele wet bescherming tegen een slechte behandeling te verwachten.

Dieren die levend worden gevild om hun vacht, katten die levend in kokend water worden gegooid, varkens die onder dwang water toegediend krijgen voor een zo hoog mogelijk gewicht bij de verkoop, een circulerend filmpje van een kitten die met een hak wordt doodgetrapt… zomaar een paar gevallen van dierenmishandeling die in China en over de hele wereld tot grote verontwaardiging hebben geleid. Door het ontbreken van effectieve wetgeving gaan de daders echter gewoon vrijuit. 

Neem nu de beruchte zaak van Liu Haiyang, een student aan China’s prestigieuze Qinghua Universiteit, die zuur over beren in de dierentuin van Beijing goot. Liu kon slechts ‘vernieling van openbaar bezit’ ten laste worden gelegd, waardoor hij er van af kwam met een tik op de vingers.  

Sinds 2011 zijn er bij de jaarlijkse vergaderingen van de wetgevende instanties in China herhaaldelijk voorstellen op tafel gelegd voor aanpassing van de Chinese Natuurbeschermingswet en wetsvoorstellen ingediend op het gebied van dierenbescherming.

Hopelijk krijgt deze ontwikkeling – met steun van de universele macht van het internet – bij de komende vergaderingen van de wetgevende organen in maart wat meer vaart.

De invoering en handhaving van dierenwelzijnswetten in alle landen in de wereld is de missie van het IFAW.

En ik weet dat steeds meer mensen in China ons standpunt delen. 

In een peiling door Sina.com gaf bijvoorbeeld 80% van de respondenten aan voorstander te zijn van nieuwe wetgeving tegen dierenmishandeling, om zo een einde te maken aan het willekeurig afmaken van honden uit naam van ‘rabiëspreventie’.

Dit is het moment om de Chinese leiders ervan te overtuigen dat er geen betere manier is om de morele vooruitgang van hun land te stimuleren, dan door wetten aan te nemen die dieren als levende wezens beschermen.

--GGG

Ga voor meer informatie over het werk van het IFAW in China naar onze speciale pagina over dit onderwerp.

Post a comment

Deskundigen

Beleidsadviseur
Beleidsadviseur
Dr. Ian Robinson, Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Vicepresident en Hoofd Programma's en Internationale Operaties
Hanna Lentz Programmamedewerker / campaigner
Programmamedewerker / campaigner
Kate Nattrass Atema, Hoofd Programma Huisdieren
Hoofd Programma Huisdieren
Rebecca Brimley, Programma adviseur
Programma adviseur
Hoofd Noodhulpteam