Choose Country

Potvis

Bookmark and Share

 

Classificatie:
Wetenschappelijke benaming:
Physter macrocephalus (catodon)
Klasse:
Mammalia
Onderklasse:
Orde:
Cetacea
Familie:
Physeteridae
Genus:
Physter
Soort:
Macrocephalus
Populatie Wereldwijd
Beschrijving En Natuurlijke Geschiedenis
Fysieke beschrijving

De potvis is de grootste walvis uit de familie van tandwalvissen en is de soort met de grootste verschillen tussen de geslachten (d.w.z., verschillen in afmetingen en fysieke kenmerken tussen mannetjes en vrouwtjes) van alle walvisachtigen. Mannetjes zijn aanzienlijk groter dan vrouwtjes, en worden gemiddeld 15 meter lang; vrouwtjes halen slechts 10 meter. Kalveren zijn bij de geboorte 3,5 tot 4,5 meter lang en wegen ongeveer een ton.

Potvissen hebben een grote, stompe kop die bijna eenderde van het totale lichaam beslaat. De vierkante kop is bij de mannetjes aanzienlijk groter dan bij de vrouwtjes en steekt duidelijk verder uit dan de lange, smalle onderkaak met tanden. Volwassen dieren zijn leigrijs of bruin tot zwart, kalveren zijn over het gehele lichaam lichter grijs. Volwassen dieren zijn witgekleurd op de buik, aan de voorzijde van de kop, en rondom de bek. Vanaf de kop is de huid gerimpeld, wat op foto's duidelijk zichtbaar is.

De afgeronde of driehoekige bult op de plaats waar normaal de rugvin zou zitten, en de "knokkels" op de staartwortel komen duidelijk zichtbaar boven water als het dier de rug kromt voor een duik. Soms is ook de "kiel" op de buik zichtbaar als de potvis voorafgaand aan een duik zijn staartvinnen opricht. De staartvinnen zijn groot en driehoekig, met een rechte achterrand en een diepe inkeping in het midden. Omdat het blaasgat zich aan de voorzijde, links op de kop bevindt, is de blaaswolk schuin naar voren gericht.

Natuurlijke geschiedenis
Potvissen komen over de hele wereld voor, van het Arctisch tot het Antarctisch gebied, en worden het vaakst aangetroffen in diepe wateren uit de kust, hoewel ze zich ook wel dicht bij de kust wagen als daar onderwaterravijnen of andere diepe wateren zijn. Vrouwtjes en jongen leven in stabiele, sociale groepen die deels matrilineair zijn (d.w.z., de verwantschap loopt via de familie van de moeder). Volwassen mannetjes bewegen zich dichter in de buurt van de polen, de vrouwtjes en jongen zijn gewoonlijk te vinden in tropische tot warm-gematigde wateren.

Vrouwtjes zijn geslachtrijp als ze acht tot elf jaar oud zijn, bij mannetjes is dit tien jaar, hoewel ze waarschijnlijk niet paren tot ze 18 of 20 jaar oud zijn. Kalveren worden elke drie tot zes jaar geboren, na een draagtijd van 14 tot 15 maanden. Kalveren worden gezoogd tot ze 18 maanden oud zijn, hoewel het zogen sporadisch ook langer wordt voortgezet.

Potvissen maken lange, diepe duiken tot wel 1.000 meter om hun voorkeursvoedsel te vinden, namelijk pijlinktvissen die op deze grote diepte leven. Er zijn duiken gemeld tot een diepte van 2.800 meter, met een duur van twee uur. Aan de oppervlakte kunnen de dieren acrobatisch gedrag vertonen, ze slaan met de staart op het water of maken zich er geheel uit los. Het grootste deel van de tijd die ze onder water doorbrengen, produceren potvissen klikgeluiden met een grote variatie aan toonhoogten. Aangenomen wordt dat het hierbij om een vorm van echolocatie gaat. Potvissen produceren bovendien herhaalde klikpatronen – ook wel 'codes' genoemd – waarvan wordt vermoed dat ze een bepaalde sociale betekenis hebben.

Er zijn geen cijfers beschikbaar over de wereldwijde populatie potvissen.

 

Huidige Status Van De Soort
Status

Potvissen staan als kwetsbaar op de lijst van de International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) en zijn opgenomen in Bijlage I van de Conventie inzake de Internationale Handel in Bedreigde Uitheemse Dieren en Planten (CITES).

De soort is bovendien opgenomen in verschillende nationale en regionale beschermingswetgeving, zoals de Amerikaanse Endangered Species Act (ESA), waaronder ze de status bedreigd hebben.

Gevaren die de soort bedreigen
Op de potvis wordt sinds de 18e eeuw commercieel jacht gemaakt. De meeste populaties zijn ernstig uitgedund als gevolg van de walvisjacht. De jacht op potvissen met meevarende verwerkingsschepen werd in 1979 door de Internationale Walvisvaart Commissie (IWC) verboden.

Ondanks het moratorium op de walvisjacht heeft Japan kortgeleden de jacht op potvissen in de noordelijke Stille Oceaan voor "wetenschappelijke" doeleinden hervat. In 2000 doodde Japan vijf potvissen. Vlees en andere producten, zoals olie, afkomstig uit deze "wetenschappelijke" walvisjacht, worden vervolgens in Japan op de open markt verkocht. Andere bedreigingen voor potvissen zijn botsingen met grote schepen; verstrikking in visnetten; in zee ronddrijvend afval; olie-incidenten en gedumpt industrieel afval; en harde geluiden veroorzaakt door seismische activiteiten, sonar en andere geluidsbronnen.

Internationale handel
Opgenomen in CITES-bijlage 1, die internationale handel verbiedt.

Auteur En Bronnen
Bronnen

CITES. 2001. Physeter macrocephalus. http://www.cites.org.

Christal, J. and H. Whitehead. 2001. Social affiliations within sperm whale (Physeter macrocephalus) groups. Ethology 107 (4), 323-340.

Environment Australia Online. 2001. Sperm whale.
www.environment.gov.au.

IUCN. 2001. The 2000 IUCN Red List of Threatened Species. http://www.redlist.org.

Jefferson, T.A., S. Leatherwood and M.A. Webber. 1993. Marine mammals of the world. FAO Species Identification Guide. UNEP, Rome. 320pp.

Leatherwood, S. and R.R. Reeves. 1983. The Sierra Club Handbook of Whales and Dolphins. Sierra Club Books, San Francisco. 302pp.

Rice, D.W. 1998. Marine mammals of the world: Systematics and distribution. Special Publication Number 4. The Society for Marine Mammalogy. 231pp.