Choose Country

Gewone vinvis

Bookmark and Share

 

Classificatie:
Wetenschappelijke benaming:
Balaenoptera physalus
Klasse:
Onderklasse:
Orde:
Cetacea
Familie:
Balaenidae
Genus:
Balaenoptera
Soort:
Physalus
Populatie Wereldwijd
Beschrijving En Natuurlijke Geschiedenis
Fysieke beschrijving

De gewone vinvis wordt in omvang slechts overtroffen door de blauwe vinvis. Net als de andere walvisachtigen uit de familie Balaenopteridae heeft de gewone vinvis een gestroomlijnd lichaam en een brede, platte, V-vormige kop, met een opvallende richel die van de blaasgaten naar de punt van het rostrum loopt. Volwassen dieren worden 18-24 meter lang, vrouwtjes worden langer dan mannetjes. Kalveren zijn bij de geboorte 5,5 tot 6,5 meter lang. Gewone vinvissen zijn donkergrijs of bruin met hier en daar lichtgekleurde vlekken op de rug, en lichtere vlekken op de buik. Vanaf de blaasgaten lopen er één of twee lichtgekleurde strepen over de rug. De gewone vinvis is de enige soort met een asymmetrische tekening op de kop; op de rechterzijde van de kop zijn lichtgekleurde vegen te zien ("blessen") en ook de rechter onderkaak, -bovenkaak en -voorzijde van de baleinenplaten zijn licht van kleur. De linkerkant is donkergrijs tot achter het blaasgat, inclusief de baleinen. De rugvin is sikkelvormig, bevindt zich dicht bij de staart, en is relatief langer dan die van de blauwe vinvis. De staartvinnen zijn breed en driehoekig, met een duidelijk herkenbare inkeping in het midden. De opvallende blaaswolk heeft de vorm van een 10 meter hoge verticale kolom, die vanaf grote afstand te zien is.

Natuurlijke geschiedenis
Gewone vinvissen zijn kosmopoliet, en komen in alle grote wereldzeeën voor, waar ze zich voeden met krill en kleine schoolvissen. Hoewel ze wel in diepe wateren worden aangetroffen, komen ze algemener voor in kustwateren en langs de randen van continentale platen. De bewegingen van gewone vinvissen zijn complex en hun uitgestrekte leefgebied zou erop kunnen wijzen dat ze niet zoals andere walvissoorten migreren. Gewone vinvissen worden gewoonlijk alleen of in tweetallen waargenomen, maar op de voedselgronden kunnen ze groepen van 100 of meer dieren vormen. De gewone vinvis is een van de snelste grote walvissen en kan snelheden halen van ruim 45 km/u. Het dier is niet bijzonder actief aan het wateroppervlak en steekt zelden voorafgaand aan een duik de staartvinnen boven water, hoewel de rug wel gekromd wordt en de staartwortel omhoog komt.

Kalveren worden om de 2 of 3 jaar geboren, na een draagtijd van 11 tot 12 maanden. Net als kalveren van de blauwe vinvis worden ze gespeend als ze 6 tot 8 maanden oud zijn. Uit hoeveel dieren de wereldwijde populatie gewone vinvissen bestaat, is niet bekend.

 

Huidige Status Van De Soort
Status

Op dit moment heeft de gewone vinvis op de lijst van de International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) de status bedreigd. Bovendien is de soort opgenomen in Bijlage I van de Conventie inzake de Internationale Handel in Bedreigde Uitheemse Dieren en Planten (CITES).

Gevaren die de soort bedreigen

De gewone vinvis werd in de vroege walvisjacht ongemoeid gelaten, hoofdzakelijk om zijn snelheid. In de twintigste eeuw kwam hier met de uitvinding van stoomaangedreven schepen en exploderende harpoenen echter verandering in, en werd de gewone vinvis in grotere aantallen bejaagd dan elke andere walvissoort in dezelfde periode. Alleen al op het zuidelijk halfrond werden zo'n 725.000 gewone vinvissen gedood. Hoewel de Internationale Walvisvaart Commissie de soort met het moratorium op de walvisjacht in 1986 bescherming verleende, bleef IJsland voor wetenschappelijke doeleinden jacht maken op gewone vinvissen. Op dit moment wordt de soort onder meer bedreigd door verstoring door seismische activiteiten; botsingen met grote schepen; verstrikking in visnetten; vervuiling (zoals harde geluiden onder water en toenemende hoeveelheden plasticafval in zee, olielekken en gedumpt industrieel afval); en een afname van de hoeveelheid krill. De gewone vinvis is bovendien het meest gewilde slachtoffer wanneer de commerciële walvisjacht weer zou worden hervat.

Internationale handel
Opgenomen in CITES-bijlage I, die internationale handel verbiedt.

 

 

Auteur En Bronnen
Bronnen

IUCN.  2001.  The 2000 IUCN Red List of Threatened Species.  http://www.redlist.org.

Jefferson, T.A., S. Leatherwood and M.A. Webber.  1993.  Marine Mammals of the World.  FAO Species Identification Guide.  UNEP, Rome.  320pp.

Leatherwood, S. and R.R. Reeves.  1983.  The Sierra Club Handbook of Whales and Dolphins.  Sierra Club Books, San Francisco.  302 pp.

Reeves, R.R., B.S. Stewart, P.J. Clapham and J.A. Powell.  2002.  Guide to marine mammals of the world.  National Audubon Society.  527pp.