Choose Country

Hawaiaanse monniksrob

Bookmark and Share

 

Classificatie:
Wetenschappelijke benaming:
Monachus schauinslandi
Klasse:
Mammalia
Onderklasse:
Orde:
Carnivora
Familie:
Phocidae (Subfamily: Monachinae)
Genus:
Monachus
Soort:
Schauinslandi
Populatie Wereldwijd
Beschrijving En Natuurlijke Geschiedenis
Fysieke beschrijving

Er zijn slechts weinig volwassen Hawaïaanse monniksrobben gemeten of gewogen, en in de beschikbare literatuur worden wisselende cijfers gegeven. Volwassen vrouwtjes van de Hawaïaanse monniksrob zouden ca. 2,3 lang kunnen worden en 205 tot 273 kilo wegen. Volwassen mannetjes zijn iets kleiner, met een lengte tot 2,1 meter en een gewicht van 170 tot 230 kilo.

De rug van de volwassen dieren heeft een zilvergrijze kleur, die op de keel, borst en buik overgaat in een roomgele kleur. Ook op de rest van het lichaam komen lichtere vlekken voor. Na verloop van tijd kleurt de vacht op de rug bruin en op de flanken en buik geel. De mannetjes, maar soms ook de vrouwtjes, kleuren naarmate ze ouder worden donkerbruin of zwart. Sommige volwassen Hawaïaanse monniksrobben hebben een rode of groene tint door algengroei op hun vacht. De pups komen ter wereld met een lange, wollige zwarte vacht. Bij de geboorte wegen ze ongeveer 14 tot 17 kilo en zijn ze ongeveer een meter lang.

Natuurlijke geschiedenis
De Hawaïaanse monniksrob leeft op de zandstranden en in de omringende subtropische wateren van afgelegen eilanden en atollen van de Noordwestelijke Hawaïaanse Eilanden, ook wel de Leeward Eilanden genoemd: Kure Atoll, Midway Atoll, Pearl en Hermes Reef, Lisianski Island, Laysan Island, en French Frigate Shoals. Deze keten van eilanden en atollen strekt zich vanaf de grootste eilanden van Hawaï in noordwestelijke richting uit over een afstand van meer dan 2.000 kilometer.

Er leven ook kleine populaties op de eilanden Necker en Nihoa, hoewel deze eilanden de stranden en ondiepe kustwateren ontberen waaraan vrouwtjes de voorkeur geven voor het krijgen van hun pups. Ook leven er enkele dieren rond de grootste eilanden van Hawaï, en zeer sporadisch zijn er ook monniksrobben gezien op het Johnston Atol.

Wat we over de natuurlijke geschiedenis van de Hawaïaanse monniksrobben weten, betreft vooral hun activiteiten aan land; over hun gedrag of waar ze heen trekken na het verlaten van de kust is maar weinig bekend. Hawaïaanse monniksrobben leven over het algemeen solitair, zowel aan land als in het water.

De vrouwtjes bereiken, afhankelijk van het leefgebied, op vier- tot achtjarige leeftijd seksuele volwassenheid en krijgen per jaar één pup. De leeftijd waarop de mannetjes geslachtsrijp zijn is niet bekend, maar aangenomen wordt dat deze hetzelfde is als voor de vrouwtjes. Pups worden het hele jaar door geboren, maar de meeste geboorten vinden tussen december en half augustus plaats, met pieken in maart en begin april. De meeste pups worden geboren op French Frigate Shoals, Laysan Island, Lisianski Island, Pearl en Hermes Reef en Kure Atoll. Midway Atoll was in het verleden een belangrijke geboorteplaats, maar werd eind jaren '60 door de monniksrobben verlaten toen het atol door de Amerikaanse marine werd bezet. Nu de marine het atol heeft verlaten, wordt het weer ingenomen door de monniksrobben.

Het merendeel van de Hawaïaanse monniksrobben blijft in het eigen geboortegebied, maar enige beweging tussen verschillende gebieden is mogelijk. Als ze ongeveer zes weken oud zijn, ongeveer op het moment dat ze gespeend worden, ontdoen de pups zich van hun zwarte geboortevacht. De beperkte informatie die bekend is over het dieet van de monniksrob wijst erop dat deze zich voedt met uiteenlopende soorten vis, koppotigen (inclusief octopus en pijlinktvis), en schaaldieren (waaronder kreeften). Hawaïaanse monniksrobben kunnen 20 tot 25 jaar oud worden.

Door verschillende factoren, zoals de beschikbare ruimte, de beschikbaarheid van voedsel, en mogelijk ook de omgevingstemperatuur, kwam de Hawaïaanse monniksrob waarschijnlijk nooit in grote hoeveelheden voor, en moet de populatie eerder uit duizenden dan uit tien- of honderdduizenden exemplaren hebben bestaan. De huidige populatie wordt geschat op hoogstens 1.300 tot 1.400 exemplaren. Tussen 1958 en 1996 liepen de gemiddelde tellingen op de stranden van de belangrijkste zich voortplantende populaties terug met 60 procent. En de populatie blijft slinken; tussen 1985 en 1996 bedroeg de afname vier procent per jaar.

 

Huidige Status Van De Soort
Status
Hawaiian monk seals were listed as Endangered in 1976 under the U.S. Endangered Species Act (ESA). They are also listed as Endangered on the International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) Red List of Threatened Species, and are listed on Appendix I of the Convention on International Trade in Endangered Species (CITES). 

Gevaren die de soort bedreigen

Hawaiian monk seals were heavily exploited by early hunters, whalers and fishers. By the late 1800s sightings were already rare. Today, threats include incidental capture in fishing gear, intentional kills, a decrease in food availability for some sub-populations (e.g. French Frigate Shoals), and ingestion of discarded fish from the kahala (Seriola dumerii) fishery, which may contain high levels of ciguatoxins, a toxic algae.

Like the other remaining monk seal species (the critically endangered Mediterranean monk seal, M. monachus, and the extinct Caribbean monk seal, M. tropicalis), the Hawaiian monk seal is very sensitive to human disturbance and habitat loss.

These factors, along with shark attacks, an inherently slow reproductive rate, and mobbing (a behavior in which females and immature individuals of both sexes are wounded, sometimes fatally, by the aggressive sexual behavior of some males) continue to threaten the remaining population.

Conservation strategies include: protection of critical habitat, identification of main reproductive habitats, research on the survival of various age and sex classes, rehabilitation and release of undersized pups, removal of marine debris, and the mitigation of human disturbance. A captive breeding program has also been advocated by some scientists.

International Trade
Listed on CITES Appendix I which prohibits international trade.

Auteur En Bronnen
Bronnen

CITES. 2001. Hawaiian monk seal. http://www.cites.org.

IMMA. 2000. The Hawaiian monk seal. The Monachus Guardian. www.@monachus.org.

IUCN. 2001. The 2000 IUCN Red List of Threatened Species. http://www.redlist.org.

Jefferson, T.A., S. Leatherwood and M.A. Webber. 1993. Marine Mammals of the World. FAO Species Identification Guide. United Nations Environment Programme. Rome.

Lavigne, D.M. 1999. The Hawaiian Monk Seal: Management of an Endangered Species. In J. R. Twiss Jr. and R. R. Reeves (eds.). Conservation and Management of Marine Mammals. Smithsonian Institution Press. London. 471pp.

Leatherwood, S, B.S. Stewart and R.R. Reeves. 1992. The Sierra Club Handbook of Seals and Sirenians. Sierra Club Books, San Francisco. 359pp.

Ragen, T. J. & D. M. Lavigne. 1999. The Hawaiian Monk Seal: Biology of an Endangered Species. In J. R. Twiss Jr. and R. R. Reeves (eds.) Conservation and Management of Marine Mammals. Smithsonian Institution Press. London. 471pp.

Reijnders, P. S. Brasseur, J. van der Toorn, P. van der Wolf, I. Boyd, J. Harwood, D. Lavigne and L. Lowry. 1993. Status Survey and Conservation Actioan Plan: seals, fur seals, sea lions, and walrus. IUCN/SSC Seal Specialist Group. 88pp.

Rice, D.W. 1998. Marine mammals of the world: systematics and distirbution. Special Publication Number 4. The Society for Marine Mammalogy. 231pp.


Hawaïaanse monniksrob. Foto © David B. Fleetham/Seapics.com