Berggorilla
Leer meer over onze campagnes
Classificatie:
Populatie Wereldwijd
Beschrijving En Natuurlijke Geschiedenis
Fysieke beschrijvingVolwassen berggorilla's zijn zwart van kleur, met relatief lang, zijdeachtig haar. Mannetjes ontwikkelen met het bereiken van de volwassenheid een zilverwit zadel op de rug dat zich uitstrekt tot aan de romp en dijen. Dergelijke dieren worden “zilverruggen” genoemd. Zilverruggen kunnen tot meer dan 200 kilo wegen en zijn als ze rechtop staan 1,7 tot 1,8 meter lang. Vrouwtjes zijn kleiner en wegen tot 100 kilo. De spanwijdte van de armen ligt rond de 234 centimeter.
Natuurlijke
geschiedenis
Berggorilla's leven in de
bergachtige regenwouden van centraal Afrika; er leven zo'n 320
exemplaren op de
uitgedoofde vulkanen van het Virunga Park langs de
grens van Rwanda, Oeganda en
de Democratische Republiek Congo (DRC,
voormalig Zaïre).
De meeste
gorilla's leven in het Virunga
Nationaal Park in de DRC en het Parc National des
Volcans in Rwanda.
Daarnaast leven er ook enkele in het Mgahinga National Park
in Oeganda.
Ongeveer 292 berggorilla's leven in het Bwindi Impenetrable National
Park in Zuidwest-Oeganda, aan de grens van de DRC.
Gorilla's
lopen op
handen en voeten, waarbij het gewicht van het bovenlichaam op
de knokkels
steunt. Ze staan zelden op de achterpoten, behalve als ze
zich op de borst slaan
om indruk te maken.
Net als andere
gorillasoorten leven en verplaatsen
berggorilla's zich in
familiegroepen van vijf tot dertig dieren. Sociale groepen
bestaan
gewoonlijk uit één dominante zilverrug (de leider), één of twee
ondergeschikte mannetjes met zwarte rug, verschillende volwassen
vrouwtjes en
tot tien nakomelingen - onvolwassen dieren en zuigelingen.
Binnen familiegroepen
heerst gewoonlijk een vreedzame sfeer. Alleen de
zilverrug paart met de
vrouwtjes. Opgroeiende zilverruggen (van 11 tot
13 jaar) die niet langer door de
dominante zilverrug worden
getolereerd, verlaten de groep en leven soms eerst
een tijd alleen
voordat ze vrouwtjes weglokken bij andere geboortegroepen om hun
eigen
familiegroep te beginnen.
Vrouwtjes zijn geslachtsrijp als ze zeven
tot acht jaar oud zijn en krijgen hun eerste jong een aantal jaren
daarna.
Mannetjes planten zich gewoonlijk niet voort totdat ze minimaal
15 jaar oud
zijn. De draagperiode bedraagt ongeveer 258 dagen.
Vrouwtjes krijgen gewoonlijk
elke 3,5 tot 4,5 jaar één jong. Jongen
worden gezoogd tot ze twee jaar oud zijn,
maar in sommige gevallen
duurt het zogen voort totdat het volgende jong geboren
wordt. Jongen
hangen totdat ze ongeveer vier maanden oud zijn ondersteboven aan
de
buik van hun moeder, waar ze zich vastklemmen aan de lange haren op de borst.
Vanaf een leeftijd van vier maanden rijden ze bij hun moeder op de rug
mee.
Het leefgebied van berggorilla's is tussen de 5 en 30
vierkante
kilometer groot – in dit gebied voeden ze zich met
plantenstelen, scheuten,
vruchten, bast, bamboe, wilde selderie en
mieren, huisjesslakken en
naaktslakken. Berggorilla's leven
voornamelijk op de grond, maar klimmen ook in
bomen die hun gewicht
kunnen dragen om voedsel te verzamelen en nesten te
bouwen.
De
totale populatie berggorilla's wordt geschat op 647 dieren. In
het wild
kunnen gorilla's 35 jaar oud worden.
Huidige Status Van De Soort
StatusDe berggorilla staat op de rode lijst van de International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) in de categorie ernstig bedreigd. De soort is bovendien opgenomen in Bijlage I van de Conventie inzake de Internationale Handel in Bedreigde Uitheemse Dieren en Planten (CITES). Daarnaast is de berggorilla opgenomen in Klasse A van het Afrikaans Verdrag inzake het Behoud van de Natuur en de Natuurlijke Hulpbronnen (1969).
Gevaren die de soort
bedreigen
Berggorilla's
worden
bedreigd door het verlies van leefgebieden als gevolg van houtkap om
landbouwgebied vrij te maken voor levensonderhoud en commerciële
doeleinden.
Door houtkap worden bossen gemakkelijker toegankelijk voor
stropers die in
'bushmeat' handelen, een ontwikkeling die op dit moment
een grotere bedreiging
zou kunnen betekenen dan verlies of
achteruitgang van leefgebieden.
Ook
worden er jonge gorilla's
gevangen om te worden verkocht aan dierentuinen en
onderzoeksinstellingen. Burgeroorlogen in Rwanda en de DRC in de jaren
'90
hebben er eveneens toe geleid dat gorilla's werden gedood en
leefgebieden
verloren gingen. Grote aantallen mensen zochten hun
toevlucht in kampen langs de
rand van het Virunga National Park, wat
leidde tot een ongecontroleerde
houtsprokkel voor kampvuren en een
toegenomen stroperij in het park.
Het
is dringend noodzakelijk
dat er rond de parken bufferzones worden ingesteld en
de parken zelf
effectief worden beheerd om de gorilla’s die er nog zijn, te
beschermen. Verder is samenwerking tussen de verschillende landen waar
de
berggorilla voorkomt onontbeerlijk. Een gebrek aan middelen om
parkwachters aan
te stellen en de ontoegankelijkheid van veel van de
gebieden maken een goede
controle op de naleving vrijwel
onmogelijk.
Gorilla's raken vaak gewond
of komen om in illegale
vallen of strikken die voor andere bosdieren worden
neergezet.
Gecontroleerde bezoeken van toeristen aan berggorillagroepen die aan
de
aanwezigheid van mensen gewend zijn, leveren de broodnodige inkomsten voor de
parken en leveren een houden effectieve bescherming van de gorilla’s in
stand,
inclusief controle op de naleving. Door de huidige onrust in het
land wordt een
bezoek aan Rwanda op dit moment afgeraden, maar groepen
gorilla's kunnen veilig
worden benaderd vanuit Oeganda en de
DRC.
Internationale
handel
Opgenomen
in CITES-bijlage I, die internationale handel
verbiedt.
Auteur En Bronnen
BronnenCITES. 2001. Western lowland gorilla. http://www.cites.org.
Dian Fossey Gorilla Fund. 2001. Gorilla facts. http://www.gorillas.org.
IUCN. 2001. The 2000 IUCN Red List of Threatened Species. http://www.redlist.org.
Knight, T. 2001. Gorilla natural history. Gorillas Online. http://staff.washington.edu/timk/gorillas/info/nh.html.
WCMC and WWF. 2001. Gorillas. http://www.panda.org.
